نتایج کنست چه معنایی برای بحرانِ رژیم اسرائیل دارد و چرا تغییر کابینه هنوز پایان اشغالگری نیست؟
این بار فقط یک جابه‌جایی در صحن پارلمان نیست؛ نتایج انتخابات کنست، اختلاف و جنگِ قدرت داخل رژیم را پررنگ‌تر کرده است. اما سؤال اصلی برای فلسطینیان روشن است: آیا روش مدیریت جنگ و سیاست‌های زمین‌محور واقعاً عقب می‌نشیند؟
به گزارش فرتاک نیوز؛ تحلیلگر فلسطینی با تکیه بر نتایج انتخابات اخیر کنست می‌گوید این رخداد بیش از هر چیز تصویرِ بحران عمیق و بن‌بست سیاسی در جامعه اشغالگر را نمایان کرده؛ با این حال، چنین تغییراتی را نباید معادل یک تغییر مثبت در حقوق فلسطینیان دانست.
چرا نتیجه انتخابات کنست «بازنگری در آینده» را تضمین نمی‌کند؟
در نگاه این تحلیلگر، حتی اگر بخشی از آرای جریان نخست‌وزیر پیشین یا کنونی کاهش یابد، لزوماً به معنای شکست راست‌گرا یا چرخش بنیادین سیاست‌ها نیست. همچنین روی کار آمدن مخالفان هم به خودی خود به معنی شکل‌گیری یک جریان حامی پایان اشغالگری نیست.
- ممکن است فقط مسیر مدیریت جنگ، در پرونده نوار غزه، تفاوت پیدا کند
- اما این تفاوت، تضمینی برای عقب‌نشینی، لغو محاصره یا بازسازی نمی‌آورد
برای غزه و کرانه باختری، چه سناریویی محتمل‌تر است؟
این تحلیلگر می‌گوید تغییرات سیاسی داخلی می‌تواند شیوه اجرا را جابه‌جا کند، اما در غزه، تغییر روش مدیریت جنگ، به معنای تغییر نتیجه‌های کلیدی تلقی نمی‌شود. در کرانه باختری نیز ادامه سیاست‌های مرتبط با گسترش شهرک‌سازی، الحاق و حملات محتمل‌تر است و در این چارچوب، قدس همچنان «مرکز پروژه سیطره کامل» معرفی می‌شود.
سناریوی تشکیل کابینه؛ از ائتلاف‌ها تا «دولت وحدت» چه ابهامی را حل می‌کند؟
او همچنین تاکید می‌کند انتظارات تشکیلات خودگردان درباره تغییر کابینه یا بازگشت به مذاکرات با همان شرط‌های قدیمی، معادله موجود را عوض نمی‌کند. از نظر تحلیلی، چند راه پیش‌روی رژیم مطرح می‌شود: بازگشت نتانیاهو از مسیر جذب احزاب مخالف، تشکیل کابینه با ریاست گادی آیزنکوت، تشکیل کابینه با حمایت احزاب عرب (هرچند نامحتمل)، یا تشکیل «دولت وحدت» که به دلیل فشار آمریکا گزینه محتمل‌تری دانسته می‌شود؛ هر گزینه هم می‌تواند دوره انتقالی و عدم قطعیت را طولانی‌تر کند و در نتیجه، سیاست‌های خصمانه در همان فضا ادامه یابد.
