پیشنهاد جنجالی دی‌لورنتیس برای تغییر در قوانین فوتبال
آئورلیو دی‌لورنتیس، مالک ناپولی، اخیراً پیشنهادی جنجالی برای حذف زمان استراحت بین دو نیمه بازی‌های فوتبال مطرح کرده است که توجهات زیادی را به خود جلب کرده است.
به گزارش فرتاک نیوز؛ دی‌لورنتیس در یکی از موضع‌گیری‌های جنجالی خود، خواستار حذف کامل زمان استراحت بین دو نیمه بازی‌ها شده است.
وی در این باره اظهار داشت: «من زمان استراحت پایان نیمه نخست را به طور کامل حذف می‌کردم. کسانی که در ورزشگاه هستند غرق در جو بازی می‌شوند و صبر می‌کنند، اما بیننده‌ای که در خانه نشسته چطور؟ شما بازی را یک ربع متوقف می‌کنید و واقعا انتظار دارید یک نوجوان پای تلویزیون منتظر شما بماند؟ او بلافاصله سرگرم تلفن همراه یا پلی‌استیشن می‌شود و هنگامی که نیمه دوم شروع می‌شود، شما آن تماشاگر را برای همیشه از دست داده‌اید.»
دی‌لورنتیس که در زمان مدیریت خود دو بار قهرمانی سری آ ایتالیا را تجربه کرده، در نشستی در رم درباره آینده صنعت سرگرمی و پیوند آن با فوتبال صحبت کرد؛ دو حوزه‌ای که اشتیاق اصلی زندگی او به شمار می‌روند. او به عنوان مالک ناپولی و باشگاه باری، از خانواده‌ای نامدار در عرصه تهیه‌کنندگی سینما می‌آید.
این مدیر ۷۷ ساله همچنین بر ضرورت بازنگری در سایر ابعاد مسابقات تأکید کرد و گفت: «ما باید شهامت این را داشته باشیم که محصول فوتبال را از تمام زوایا به بحث بگذاریم. هیچ قانونی مقدس نیست تنها به این دلیل که ۱۰۰ سال پیش وضع شده است. اگر می‌خواهیم نسل جدید را دوباره به فوتبال جذب کنیم، باید این پرسش را مطرح کنیم که چه عواملی باعث فرار آن‌ها از این ورزش شده است.»
وی در مقایسه فوتبال گذشته و امروز بیان کرد: «پیش‌تر پخش یک مسابقه فوتبال کل کشور را به حالت تعطیل درمی‌آورد، اما امروز دیگر نمی‌توانیم چنین فرضی داشته باشیم. من امروز در حال رقابت با نوجوانی هستم که از اتاق خوابش ویدیویی ۳۰ ثانیه‌ای می‌سازد و به میلیون‌ها مخاطب می‌رسد. وقتی ناپولی بازی دارد، دقیقا با چنین شرایطی روبرو هستیم. ما در مستطیل سبز باید اینتر، یوونتوس و میلان را شکست دهیم، اما برای جذب نگاه یک نوجوان ۱۵ ساله، هم‌زمان رقیب یوتیوب هم هستیم.»
دی‌لورنتیس در پایان با اشاره به تسلط ابزارهای هوشمند گفت: «ما هنوز بر اساس صنایع سنتی فکر می‌کنیم؛ سینما، تلویزیون، فوتبال، بازی‌های ویدیویی و شبکه‌های اجتماعی. اما مخاطب دیگر این‌گونه نگاه نمی‌کند. از دید مخاطب، همه این حوزه‌ها درون یک صفحه نمایش مشترک جمع شده‌اند؛ صفحه‌ای که امروز مدام در دستان ماست و احتمالا به مهم‌ترین بستر توزیع محتوا در تاریخ تبدیل شده است.»
