افزایش تولید داخلی جو، کاهش ۴۰ درصدی واردات را به همراه دارد

به گزارش فرتاک نیوز؛ مدیرکل دفتر امور غلات وزارت جهاد کشاورزی در گفت‌وگو با خبرنگار گروه کشاورزی و محیط زیست، از کاهش ۴۰ درصدی واردات جو به دلیل افزایش تولید داخلی خبر داد.

رامک عزیزکریمی بیان کرد که تولید جو در سال زراعی جاری به حدود سه میلیون و ۹۰۰ هزار تن رسیده است، هرچند که آمار نهایی با توجه به پایان برداشت در مناطق سردسیر هنوز مشخص نشده است.

وی افزود: نیاز سالانه کشور به جو بین ۶ تا ۶ میلیون و ۵۰۰ هزار تن برآورد می‌شود که به طور معمول ۲ و نیم تا ۳ میلیون تن آن از طریق واردات تأمین می‌شد.

عزیزکریمی همچنین اعلام کرد که سال گذشته حدود سه میلیون و ۸۰۰ هزار تن جو به کشور وارد شد، اما با افزایش تولید داخلی در سال جاری، در صورت عدم نیاز به ذخایر راهبردی، میزان واردات به دو میلیون و ۳۰۰ هزار تن کاهش خواهد یافت.

مدیرکل دفتر امور غلات و کالا‌های اساسی وزارت جهاد کشاورزی ارزش ارزی یک میلیون و ۵۰۰ هزار تن افزایش تولید جو را ۴۲۰ میلیون دلار اعلام کرد که به کاهش وابستگی به واردات کمک می‌کند.

وی دو عامل اصلی افزایش تولید جو را سطح زیرکشت و بهبود عملکرد در واحد سطح عنوان کرد و گفت: سطح زیرکشت این محصول حدود ۱۲ درصد و عملکرد مزارع دیم ۶۰ درصد و مزارع آبی ۲۳ درصد افزایش یافته است.

عزیزکریمی تأکید کرد که بارندگی‌های مناسب در فروردین‌ماه و مدیریت مزرعه، تأمین نهاده‌ها و مبارزه با آفات نیز در افزایش عملکرد مؤثر بوده است.

وی همچنین به اهمیت اطمینان کشاورزان از قیمت مناسب و خرید به‌موقع محصول اشاره کرد و افزود که این امر انگیزه لازم برای افزایش بهره‌وری را فراهم می‌کند.

مدیرکل دفتر امور غلات با بیان اینکه ظرفیت خودکفایی در تولید جو وجود دارد، افزود: با سرمایه‌گذاری و حمایت اقتصادی مناسب، می‌توان در سه سال به خودکفایی در تولید جو دست یافت.

عزیزکریمی مهم‌ترین شرط تحقق این هدف را صرفه اقتصادی تولید و توسعه کشت قراردادی دانست و گفت: در حال حاضر کشت قراردادی جو به معنای واقعی در مقیاس وسیع شکل نگرفته است.

وی همچنین به طرح توسعه کشاورزی قراردادی اشاره کرد که جو را در کنار دانه‌های روغنی و ذرت قرار می‌دهد و اجرای آن می‌تواند به افزایش تولید و کاهش وابستگی به واردات کمک کند.

مدیرکل دفتر امور غلات، جو را محصولی اساسی دانست که بیش از ۹۰ درصد تولید آن در خوراک دام و طیور مصرف می‌شود و از این طریق نقش مهمی در تأمین پروتئین حیوانی دارد.