ترور نافرجام حسن روحانی؛ دو مهاجم پشت در خانه چه میخواستند؟
در سالروز ترور نافرجام حسن روحانی، روایتی از حادثهای در شهریور ۱۳۵۸ بازخوانی میشود که با فرار دو مهاجم ناکام ماند.
در روزهای ابتدایی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ترور مسئولان و چهرههای سیاسی به یکی از تهدیدهای جدی تبدیل شده بود. در همین فضای پرتنش، حسن روحانی نیز هدف یک عملیات ترور قرار گرفت؛ حادثهای که در نهایت بدون شلیک گلوله و با فرار مهاجمان پایان یافت.
این حادثه در دوم شهریور ۱۳۵۸، همزمان با عید فطر رخ داد؛ زمانی که روحانی در منزل خود در محله نیروی هوایی تهران حضور داشت. طبق روایت منتشرشده از این ماجرا، دو فرد جوان در اطراف منزل او حاضر شدند و رفتار مشکوک آنها باعث شد احتمال یک حمله تروریستی مطرح شود.
حضور دو فرد مشکوک مقابل خانه
ماجرا زمانی جدیتر شد که یکی از این افراد مقابل در منزل قرار گرفت و فرد دیگری نیز در آن سوی کوچه روی یک موتورسیکلت منتظر ماند. رفتار آنها و نحوه حضورشان در اطراف خانه، ظن روحانی را برانگیخت و موجب شد او از باز کردن در خودداری کند.
بر اساس روایت منتشرشده در رسانهها، فرد حاضر مقابل منزل دست خود را زیر کاپشن برده بود؛ موضوعی که احتمال مسلح بودن او را تقویت میکرد. در ادامه، شرایط به گونهای پیش رفت که روحانی از پشتبام خانه وضعیت مقابل منزل را زیر نظر گرفت.
مهاجمان پیش از اجرای نقشه فرار کردند
در حالی که احتمال میرفت مهاجمان قصد حمله داشته باشند، دو فرد حاضر در محل با یکدیگر تبادل نگاه کردند و ناگهان فردی که مقابل خانه ایستاده بود، سوار موتورسیکلت شد و همراه نفر دوم از محل گریخت.
هنگام سوار شدن فرد مهاجم به موتورسیکلت، سلاحی که زیر لباس او پنهان شده بود نمایان شد؛ اتفاقی که احتمال ترور را بیش از پیش مطرح کرد و نشان داد حضور این دو نفر مقابل منزل روحانی میتوانسته با یک نقشه مسلحانه مرتبط باشد.
حادثهای که در تاریخ سیاسی ایران ماند
ترور نافرجام حسن روحانی در سالهای نخست انقلاب، یکی از نمونههای حوادث امنیتی آن دوره محسوب میشود؛ دورهای که بسیاری از مسئولان و چهرههای سیاسی در معرض تهدید گروههای مسلح قرار داشتند.
اکنون در سالروز این حادثه، روایت این ترور نافرجام بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است؛ حادثهای که در آن، هوشیاری در برابر رفتار مشکوک دو فرد مسلح، مانع از وقوع یک حمله احتمالی شد و ماجرا بدون آسیب جانی به پایان رسید.
