ترور شاپور بختیار در پاریس؛ پایان زندگی آخرین نخست‌وزیر حکومت پهلوی

شاپور بختیار، آخرین نخست‌وزیر حکومت پهلوی، ۱۵ مرداد ۱۳۷۰ در ویلای شخصی خود در حومه پاریس به قتل رسید؛ سیاستمداری که پس از ۳۷ روز نخست‌وزیری در روزهای پایانی حکومت شاه، سال‌ها در خارج از کشور به فعالیت سیاسی ادامه داد.

شاپور بختیار؛ از نخست‌وزیری در بحران تا خروج از ایران

شاپور بختیار در سال ۱۲۹۴ شمسی در خانواده‌ای از ایل بختیاری متولد شد. پدرش محمدرضا معروف به «سردار فاتح» از چهره‌های شناخته‌شده ایل بختیاری بود. او دوران کودکی و تحصیلات ابتدایی را در ایران گذراند و سپس برای ادامه تحصیل راهی بیروت و بعد فرانسه شد.

بختیار در فرانسه تحصیلات دانشگاهی خود را ادامه داد و در رشته‌های حقوق قضایی، فلسفه و علوم سیاسی موفق به دریافت مدرک شد. او همچنین در زمینه اقتصاد عمومی به تحصیل پرداخت و پس از بازگشت به ایران وارد فعالیت‌های سیاسی شد.

۳۷ روز نخست‌وزیری در آخرین روزهای حکومت پهلوی

با افزایش اعتراضات مردمی علیه حکومت پهلوی در سال ۱۳۵۷ و در شرایطی که دولت‌های پیشین نتوانسته بودند بحران سیاسی را کنترل کنند، شاپور بختیار در ۱۶ دی‌ماه همان سال از سوی محمدرضا پهلوی به عنوان نخست‌وزیر منصوب شد.

او تلاش داشت با اجرای برخی اصلاحات و تأکید بر قانون اساسی مشروطه، شرایط سیاسی کشور را مدیریت کند و بارها وجود بحران عمیق را رد کرد. بختیار در سخنان خود از آینده سیاسی کشور دفاع می‌کرد و خود را «مرغ طوفان» می‌نامید.

با این حال، دولت او تنها ۳۷ روز دوام آورد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، حکومت پهلوی سقوط کرد و بختیار ایران را ترک کرد.

فعالیت‌های سیاسی در خارج از کشور و ترور در فرانسه

پس از خروج از ایران، شاپور بختیار به فرانسه رفت و فعالیت‌های سیاسی خود علیه جمهوری اسلامی ایران را آغاز کرد. نام او در برخی پرونده‌های سیاسی آن دوران از جمله کودتای نافرجام نوژه و برخی طرح‌های تجزیه‌طلبانه مطرح شد؛ اقداماتی که به نتیجه نرسیدند.

بختیار حدود ۱۲ سال در خارج از کشور به فعالیت سیاسی ادامه داد تا اینکه در ۱۵ مرداد ۱۳۷۰ در سن ۷۷ سالگی در منزل مسکونی خود در حومه پاریس به قتل رسید.

مرگ او پایان زندگی سیاستمداری بود که نامش با آخرین روزهای حکومت پهلوی، بحران سیاسی سال ۱۳۵۷ و تحولات پس از انقلاب گره خورده است.