نشانههای زودهنگام سرطان پانکراس در تغییر چربی و عضله؛ سیتیاسکنهای معمول چه میگویند؟
آیا لاغر شدن بیدلیل فقط یک «دوران سخت» است یا میتواند پشتِ پردهای از سرطان پانکراس داشته باشد؟ یک بررسی میگوید تغییرات قابل اندازهگیری در چربی و عضله، پیش از تشخیص بالینی خودشان را نشان میدهند.
به گزارش فرتاک نیوز؛ طبق یک مطالعه جدید، در افرادی که بعداً به سرطان پانکراس مبتلا شدند، از مدتها قبل کاهش چربی و عضله بدن در تصاویر سیتیاسکن قابل ردیابی بود؛ یعنی چیزی که معمولاً دیرتر و در مراحل سختتر دیده میشود.
چه تغییری در بدن قبل از تشخیص رخ میدهد؟
محققان روی سیتیاسکنهای شکمی تمرکز کردند و به سه بخش مهم نگاه داشتند: عضله اسکلتی، چربی احشایی (چربی عمقی اطراف اندامهای داخلی) و چربی زیرجلدی (چربی درست زیر پوست). در سه سال منتهی به تشخیص، افراد مبتلا نسبت به افراد مشابهی که به این بیماری مبتلا نشدند، کاهش بیشتری در هر دو نوع چربی داشتند و افت عضله در ۱۲ ماه آخر پررنگتر شد.
- اسکنهای شکمی مربوط به سه سال قبل از تشخیص جمعآوری شد
- تغییرات عضله اسکلتی، چربی احشایی و چربی زیرجلدی در تصاویر مقایسه شد
- الگوهای کاهش چربی و تحلیل عضله با گروه بدون سرطان سنجیده شد
چرا تمرکز روی سیتیاسکنهای «معمول» میتواند مهم باشد؟
یافتهها میگوید وقتی تغییرات ترکیب بدن در تصاویر استاندارد قابل مشاهده باشد، شاید بتوان از آن بهعنوان یک «سیگنال» برای شناسایی زودتر استفاده کرد؛ سیگنالهایی که در بیماران در دوره نزدیکتر به تشخیص قویتر میشوند.
این مطالعه همچنین میگوید هدف فقط توصیف تغییرات نیست: محققان در حال تلاش برای ساخت ابزارهایی هستند که تغییرات ترکیب بدن را با سایر دادههای پزشکی و یافتههای تصویربرداری ترکیب کند تا افراد در معرض خطر بیشتر بهتر مشخص شوند.