کشف ۱۹ ماده شیمیایی بالقوه سمی در دندان‌های کودکان مبتلا به اوتیسم؛ نتایج یک پژوهش تازه

به گزارش فرتاک نیوز؛ پژوهشی تازه درباره ارتباط عوامل محیطی و اوتیسم نشان می‌دهد که در دندان‌های شیری کودکان مبتلا به این اختلال، غلظت برخی ترکیبات شیمیایی بالقوه زیان‌آور بیشتر از کودکان گروه مقایسه بوده است. این مطالعه با استفاده از دندان‌های شیری انجام شده؛ نمونه‌هایی که می‌توانند اطلاعاتی درباره مواجهه بدن با مواد شیمیایی در دوره رشد اولیه ارائه دهند.

بررسی دندان‌های شیری ۳۸ کودک چه چیزی را نشان داد؟

در این مطالعه مقدماتی که نتایج آن در نشریه علمی «Neurotoxicology and Teratology» منتشر شده، پژوهشگران دندان‌های شیری اهدایی خانواده‌های ۳۸ کودک را بررسی کردند. از این تعداد، ۲۲ کودک مبتلا به اوتیسم بودند و ۱۶ کودک در گروه مقایسه قرار داشتند.

پژوهشگران با استفاده از روش‌های پیشرفته آزمایشگاهی، ترکیبات شیمیایی موجود در نمونه‌ها را شناسایی و میزان آن‌ها را مقایسه کردند. نتایج نشان داد به‌طور میانگین حدود ۳۰۰ ترکیب در هر نمونه شناسایی شده است؛ البته همه این ترکیبات در دندان‌های تمام کودکان وجود نداشتند. 

۱۹ ماده شیمیایی با غلظت بالاتر شناسایی شدند

محققان برای مقایسه دقیق‌تر، ۶۰ ترکیب شیمیایی را که در دست‌کم نیمی از نمونه‌ها وجود داشتند، بررسی کردند. غلظت ۵۷ ترکیب از این مجموعه در دندان‌های کودکان مبتلا به اوتیسم بالاتر بود، اما اختلاف مشاهده‌شده فقط در ۱۹ مورد از نظر آماری معنادار بود.

بر اساس گزارش پژوهش، ۳۹ مورد از این ۶۰ ترکیب در دسته موادی قرار می‌گیرند که به‌عنوان عوامل بالقوه آسیب‌رسان به رشد یا مختل‌کننده عملکرد غدد درون‌ریز شناخته شده‌اند.

یکی از اختلاف‌های قابل‌توجه مربوط به ترکیب «بنزیل بنزوات» بود که غلظت آن در نمونه‌های گروه اوتیسم حدود ۷۲۲ درصد بیشتر از گروه مقایسه گزارش شد. این ترکیب در برخی محصولات مراقبت شخصی، بعضی کاربردهای غذایی و فرآورده‌های مورد استفاده برای درمان شپش و گال به کار می‌رود.

مواد شیمیایی از چه منابعی ممکن است وارد بدن شوند؟

پژوهشگران ترکیباتی را بررسی کردند که ممکن است از منابع مختلف محیطی وارد بدن شوند؛ از جمله:

• محصولات پلاستیکی و برخی ظروف مورد استفاده برای کودکان

• شیشه‌شیر و پستانک

• بسته‌بندی مواد غذایی و محصولات در تماس با غذا

• مواد مورد استفاده در عطرها و محصولات مراقبت شخصی

• برخی آفت‌کش‌ها و مواد بازدارنده شعله

• لوله‌های پلیمری مورد استفاده در ساختمان‌ها

در این مطالعه، ۱۱ ترکیب شناسایی‌شده پیش‌تر به‌عنوان موادی گزارش شده بودند که امکان انتقال آن‌ها از اجزای شیشه‌شیر کودک وجود دارد. با این حال، شناسایی یک ماده در دندان به‌تنهایی مشخص نمی‌کند که آن ماده دقیقاً از کدام محصول یا مسیر وارد بدن شده است. 

چرا دانشمندان دندان‌های شیری را بررسی می‌کنند؟

یکی از محدودیت‌های آزمایش خون و ادرار این است که معمولاً میزان مواجهه با مواد شیمیایی را در بازه زمانی نسبتاً کوتاهی نشان می‌دهند. در مقابل، دندان‌ها هنگام شکل‌گیری می‌توانند ردپایی از مواجهه بدن با برخی مواد را در دوره طولانی‌تری ثبت کنند.

تشکیل دندان‌های شیری از دوران جنینی آغاز می‌شود و بخش عمده روند شکل‌گیری آن‌ها تا حدود سه‌سالگی ادامه دارد. به همین دلیل، بررسی این دندان‌ها می‌تواند به پژوهشگران در مطالعه مواجهه‌های محیطی در مراحل اولیه رشد کمک کند.

آیا این پژوهش ثابت می‌کند مواد شیمیایی باعث اوتیسم می‌شوند؟

خیر. پژوهشگران تأکید کرده‌اند که نتایج این مطالعه، رابطه علت و معلولی میان مواد شیمیایی بررسی‌شده و اوتیسم را ثابت نمی‌کند.

این تحقیق یک مطالعه مقدماتی با تعداد محدودی نمونه است و تنها تفاوت در میزان برخی ترکیبات را میان دو گروه نشان می‌دهد. برای مشخص شدن اینکه این تفاوت‌ها چه معنایی دارند و آیا در خطر ابتلا به اوتیسم نقشی ایفا می‌کنند یا خیر، انجام مطالعات بزرگ‌تر و دقیق‌تر ضروری است.

اوتیسم اختلالی پیچیده است و عوامل ژنتیکی و محیطی در پژوهش‌های مربوط به آن بررسی می‌شوند؛ اما یافته‌های این مطالعه به‌تنهایی اجازه نمی‌دهد یک ماده شیمیایی، محصول خاص یا رفتار روزمره را علت اوتیسم معرفی کنیم.

توصیه پژوهشگران به بررسی بیشتر مواجهه با مواد شیمیایی

محققان معتقدند نتایج به‌دست‌آمده ضرورت بررسی دقیق‌تر مواجهه کودکان و زنان باردار با ترکیبات شیمیایی محیطی را نشان می‌دهد. با این حال، خانواده‌ها نباید صرفاً بر اساس این مطالعه، از مصرف محصولات ضروری یا استفاده از یک گروه خاص از محصولات دچار نگرانی شوند.

بهترین رویکرد، رعایت توصیه‌های معتبر بهداشتی، استفاده ایمن از محصولات و پیگیری نتایج پژوهش‌های گسترده‌تر است؛ پژوهش‌هایی که بتوانند نقش احتمالی مواجهه‌های شیمیایی در رشد کودکان را روشن‌تر کنند.