به گزارش فرتاک نیوز؛ ریزش مو در مردان معمولاً با عقبنشینی خط رویش مو آغاز میشود؛ این موضوع میتواند شامل چند تار مو روی بالش، کمپشت شدن شقیقهها یا نمایان شدن پوست سر در ناحیه تاج سر باشد. در پس این پدیده، ممکن است یک فرایند ژنتیکی و هورمونی وجود داشته باشد که ممکن است سالها ادامه یابد. جالب است که طاسی مردانه فقط به «افزایش تستوسترون» مرتبط نیست؛ حساسیت ژنتیکی فولیکولهای مو به دیهیدروتستوسترون، یکی از مشتقات این هورمون، نقش مهمی دارد.
علل ریزش مو در مردان
شایعترین دلیل طاسی در مردان، نوعی ریزش موی ارثی به نام آلوپسی آندروژنتیک یا طاسی با الگوی مردانه است. در این شرایط، برخی فولیکولهای مو به هورمون دیهیدروتستوسترون حساستر هستند. این حساسیت موجب میشود فولیکولها به تدریج کوچکتر شوند و موهایی که تولید میکنند، نازکتر و کوتاهتر گردند. در نهایت، ممکن است برخی فولیکولها دیگر قادر به تولید موهای ضخیم نباشند. به همین دلیل، طاسی مردانه معمولاً الگوی مشخصی دارد؛ موها در شقیقهها و خط رویش کم میشوند یا تاج سر نازک میشود.
آغاز طاسی در سنین پایین
این تصور که طاسی تنها مختص مردان میانسال است، نادرست است. برخی مردان با زمینه ارثی ممکن است نخستین نشانههای ریزش مو را حتی قبل از ۲۱ سالگی تجربه کنند. با افزایش سن، تعداد مردانی که درجاتی از ریزش مو را تجربه میکنند، بیشتر میشود. اما سرعت این روند در همه افراد یکسان نیست. ممکن است فردی سالها با کمی عقب رفتن خط رویش مو زندگی کند، در حالی که در فرد دیگر نازک شدن موها سریعتر اتفاق بیفتد.
تأثیر ژنتیک بر طاسی
در حالی که ژنتیک نقش مهمی دارد، اما ماجرا به سادگی به موهای پدر محدود نمیشود. طاسی با الگوی مردانه تحت تأثیر مجموعهای از عوامل ژنتیکی است و الگوی وراثت آن پیچیدهتر از یک ژن ساده است. بنابراین، داشتن سابقه خانوادگی احتمال ریزش موی ارثی را افزایش میدهد، اما بهتنهایی سرنوشت موهای فرد را تعیین نمیکند.
ریزش موی غیرطبیعی
گاهی مردی ناگهان متوجه ریزش زیاد مو میشود و تصور میکند که به سرعت در حال طاس شدن است؛ در حالی که علت ممکن است متفاوت باشد.
استرس شدید
پس از بیماری، جراحی، کاهش وزن شدید یا فشار روانی قابلتوجه، ممکن است ریزش مو چند ماه بعد افزایش یابد. این نوع ریزش معمولاً موقتی است و با برطرف شدن عامل زمینهای، چرخه رشد مو به حالت طبیعی بازمیگردد.
ریزش موی سکهای
در آلوپسی آرهآتا، سیستم ایمنی به اشتباه فولیکولهای مو را هدف قرار میدهد که ممکن است منجر به ایجاد قسمتهای بدون مو در سر، ریش یا ابروها شود.
کمبودهای تغذیهای
مو برای رشد طبیعی به مواد مغذی و انرژی کافی نیاز دارد. کمبود برخی مواد مانند آهن یا پروتئین میتواند با افزایش ریزش مو همراه باشد.
تأثیر داروها
برخی داروها، از جمله داروهای شیمیدرمانی، ضدانعقادها و داروهای ضدافسردگی، میتوانند با ریزش مو ارتباط داشته باشند. در بسیاری از موارد، این ریزش موقتی است، اما در صورت مشاهده ریزش غیرعادی مو پس از شروع یک دارو، نباید خودسرانه مصرف آن را قطع کرد.
آیا میتوان جلوی طاسی را گرفت؟
خبر خوب این است که ریزش موی ارثی لزوماً به معنی بیتحرکی نیست. برخی درمانها میتوانند روند ریزش مو را کند کنند و به حفظ موهای موجود کمک کنند. ماینوکسیدیل و فیناستراید از جمله درمانهای شناختهشده هستند. البته این داروها برای همه مناسب نیستند و تصمیمگیری درباره فیناستراید باید با نظر پزشک انجام شود. روشهای دیگری نظیر درمانهای مبتنی بر لیزر و در موارد مناسب، کاشت مو نیز وجود دارند.
یک نکته کلیدی: هرچه زودتر، بهتر
اگر خط رویش مو به سرعت عقب میرود، بهتر است به جای امتحان کردن انواع مختلف شامپو و محلول، علت ریزش مو را با کمک متخصص پوست و مو بررسی کنید.
زمانهای جدیتر ریزش مو
اگر ریزش مو ناگهانی و شدید باشد یا با خارش و التهاب پوست سر همراه شود، احتمال دارد علت تنها طاسی ارثی نباشد. در چنین مواردی تشخیص دقیق اهمیت زیادی دارد.
آیا طاسی اجتنابناپذیر است؟
برای مردانی که زمینه ژنتیکی طاسی دارند، ممکن است روند نازک شدن موها با افزایش سن ادامه یابد؛ اما شدت و سرعت آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است. مهمتر اینکه هر مردی که موهایش میریزد، الزماً در مسیر طاسی کامل قرار ندارد. تشخیص نوع ریزش مو اولین قدم است و پس از آن میتوان درباره درمان مناسب تصمیم گرفت. در نهایت، اگر چند تار مو بیشتر از گذشته روی بالش مشاهده میکنید، هنوز وقت خداحافظی با موها نرسیده است؛ اما شاید زمان آن باشد که علت ریزش را جدیتر بررسی کنید.