ترشحات غیرطبیعی واژن؛ چه زمانی باید نگران واژینوز باکتریایی باشید؟
ترشحات رقیق سفید یا خاکستری همراه با بوی ناخوشایند از نشانههای احتمالی واژینوز باکتریایی هستند؛ اما تشخیص دقیق این بیماری چگونه انجام میشود؟
واژینوز باکتریایی زمانی ایجاد میشود که تعادل طبیعی میکروارگانیسمهای موجود در واژن تغییر کند و برخی باکتریها بیش از حد رشد کنند. این بیماری با عفونت قارچی واژن تفاوت دارد و درمان آن نیز متفاوت است. به همین دلیل، تشخیص علت ترشحات یا بوی غیرطبیعی واژن اهمیت زیادی دارد.
واژینوز باکتریایی ممکن است در زنان در سنین باروری شایعتر باشد و در برخی افراد بدون علامت باقی بماند. وجود علائم جدید یا مکرر، بهخصوص تغییر قابل توجه در ترشحات، بهتر است توسط پزشک بررسی شود.
علائم واژینوز باکتریایی چیست؟
یکی از شناختهشدهترین علائم واژینوز باکتریایی تغییر در ترشحات واژن است. ترشحات ممکن است سفید یا خاکستری و نسبتاً رقیق شوند و در بسیاری از موارد بوی ناخوشایندی، بهخصوص بویی شبیه ماهی، ایجاد کنند.
برخی زنان دچار خارش واژن، سوزش یا احساس ناراحتی هنگام ادرار میشوند، اما این علائم در همه افراد وجود ندارند. در واقع، ممکن است فرد به واژینوز باکتریایی مبتلا باشد اما هیچ نشانه مشخصی نداشته باشد.
یکی از نکات مهم این است که علائم واژینوز باکتریایی میتواند با سایر مشکلات واژن شباهت داشته باشد. برای مثال، عفونت قارچی نیز ممکن است باعث خارش و تغییر ترشحات شود، اما علت و روش درمان این دو بیماری یکسان نیست.
علت واژینوز باکتریایی چیست؟
علت واژینوز باکتریایی برهم خوردن تعادل طبیعی باکتریهای واژن است. در حالت طبیعی، مجموعهای از باکتریها در واژن وجود دارند که به حفظ محیط طبیعی آن کمک میکنند. تغییر این تعادل میتواند باعث افزایش رشد برخی باکتریها و بروز بیماری شود.
استفاده از دوش واژینال میتواند تعادل طبیعی محیط واژن را تغییر دهد و احتمال ابتلا را افزایش دهد. تغییر یا داشتن چند شریک جنسی نیز با افزایش خطر واژینوز باکتریایی ارتباط دارد، هرچند این بیماری صرفاً یک عفونت منتقلشونده از راه جنسی محسوب نمیشود.
برای تشخیص واژینوز باکتریایی پزشک معمولاً درباره علائم و سابقه فرد سؤال میکند و ممکن است ترشحات واژن را بررسی یا آزمایشهایی برای تشخیص علت انجام دهد.
درمان واژینوز باکتریایی چگونه است؟
درمان واژینوز باکتریایی معمولاً با داروهای آنتیبیوتیکی انجام میشود که پزشک بر اساس شرایط بیمار تجویز میکند. دارو ممکن است به شکل خوراکی یا موضعی مورد استفاده قرار گیرد و رعایت دستور پزشک در طول درمان اهمیت دارد.
خوددرمانی با داروهای ضدقارچ برای واژینوز باکتریایی مناسب نیست، زیرا این بیماری با عفونت قارچی تفاوت دارد. همچنین مصرف خودسرانه آنتیبیوتیک میتواند مشکلات دیگری ایجاد کند و بهتر است دارو پس از تشخیص صحیح مصرف شود.
پیشگیری از واژینوز باکتریایی شامل پرهیز از دوش واژینال و محصولات معطر یا تحریککننده در ناحیه تناسلی است. در صورت بازگشت مکرر علائم نیز باید پزشک علت عود بیماری را بررسی کند.
واژینوز باکتریایی معمولاً قابل درمان است، اما در برخی افراد ممکن است دوباره ایجاد شود. در دوران بارداری نیز وجود علائم واژن باید با پزشک در میان گذاشته شود، زیرا برخی عفونتهای واژن در این دوران نیاز به ارزیابی و درمان مناسب دارند.