پوست پرتقال، فراتر از دورریز؛ ترکیبی با قابلیت محافظت از کلیه

ترکیبی که در پوست پرتقال یافت می‌شود، سیتروپتن، التهاب، فیبروز و آسیب بافتی را در بیماری مزمن کلیه کند می‌کند. این نتیجه‌ای است که دانشمندان موسسه فناوری و علوم بیرلا در پیلانی هند به آن رسیده‌اند. نتایج در مجله Food & Function منتشر شده است.

محققان ماده‌ای را که در پوست پرتقال (Citrus sinensis) یافت می‌شود، مورد مطالعه قرار دادند. آنها با استفاده از مدل‌سازی کامپیوتری، بیش از ۱۸۰ هدف مولکولی بالقوه مرتبط با التهاب، استرس اکسیداتیو و فیبروز (زخم بافتی) را شناسایی کردند که زمینه‌ساز پیشرفت بیماری مزمن کلیه هستند.

اثرات سیتروپتن بر روی موش‌های مبتلا به بیماری مزمن کلیه آزمایش شد. حیوانات این ترکیب را به مدت سه هفته دریافت کردند. در نتیجه، عملکرد و ساختار کلیه آنها در مقایسه با گروه کنترل بهتر حفظ شد. این ترکیب همچنین تجمع بیش از حد ماتریکس خارج سلولی - "داربست" بافت - را که در صورت افزایش بیش از حد، منجر به زخم کلیه و از دست دادن تدریجی عملکرد می‌شود، کاهش داد.

علاوه بر این، سیتروپتن مکانیسم‌های سلولی را برای "پاکسازی" میتوکندری‌های آسیب‌دیده فعال کرد - فرآیندی که برای حفظ تعادل انرژی سلولی مهم است. این امر ممکن است بیشتر به محافظت از بافت کلیه کمک کند.

نویسندگان تأکید می‌کنند که نتایج پیش‌بالینی هستند و نیاز به تأیید در مطالعات بیشتر دارند. با این وجود، این مطالعه پتانسیل ترکیبات طبیعی حاصل از غذا‌ها را به عنوان پایه‌ای برای توسعه درمان‌های جدید برای بیماری مزمن کلیه، که هنوز تعداد محدودی درمان مؤثر برای آن وجود دارد، برجسته می‌کند.