معجزه «هورمون عشق» در درمان چاقی و افسردگی پس از زایمان!
محققان گزارش دادهاند که به اصطلاح "هورمون عشق" میتواند درمانی بالقوه برای برخی از افراد مبتلا به چاقی و افسردگی پس از زایمان باشد.
محققان پس از دستیابی به موفقیت در کشف یکی از علل ژنتیکی چاقی و افسردگی پس از زایمان، قصد دارند داروهای جدیدی مبتنی بر اکسیتوسین، معروف به "هورمون عشق"، تولید کنند.
محققان کار خود را با بررسی ژنهای دو پسر از خانوادههای مختلف که به شدت چاق بودند و همچنین از اضطراب، اوتیسم و مشکلات رفتاری ناشی از صداها یا بوها رنج میبردند، آغاز کردند.
آنها دریافتند که هر دو پسر فاقد ژنی به نام TRPC۵ هستند که روی کروموزوم X قرار دارد.
تحقیقات بیشتر نشان داد که مادران این کودکان نیز فاقد ژن روی یکی از کروموزومهای X خود هستند. هر دو مادر چاق بودند و هر دو از افسردگی پس از زایمان رنج میبردند.
محققان، به رهبری تیمی از دانشگاه کمبریج و کالج پزشکی بیلور در تگزاس، ایالات متحده، تصمیم گرفتند ژن گمشده را در مطالعات انجام شده بر روی موشهایی که از نظر ژنتیکی اصلاح شده بودند تا نسخه معیوبی از ژن را حمل کنند، بیشتر بررسی کنند.
محققان کشف کردند که موشهای نر حامل ژن معیوب، همان مشکلات پسران را از خود نشان میدهند، از جمله افزایش وزن، اضطراب، بیزاری از تعامل اجتماعی و رفتار پرخاشگرانه.
موشهای ماده رفتارهای مشابهی از خود نشان دادند. محققان گفتند وقتی مادر شدند، رفتارهایی شبیه افسردگی و "مهارتهای ضعیف فرزندپروری" نیز از خود نشان دادند.
دکتر یانگ شو از کالج پزشکی بیلور توضیح داد: "آنچه در این موشها دیدیم کاملاً قابل توجه بود. آنها رفتارهایی بسیار شبیه به رفتارهای افراد فاقد ژن TRPC۵ نشان دادند که در مادران شامل علائم افسردگی و دشواری در مراقبت از فرزندان بود. این به ما نشان میدهد که این ژن باعث این رفتارها میشود. "
محققان گفتند که ژن TRPC۵ بخشی از خانوادهای از ژنها است که در ادراک حسی، از جمله گرما، طعم و لمس نقش دارند. دانشگاه کمبریج خاطرنشان کرد که TRPC۵ در هیپوتالاموس، منطقهای از مغز که به کنترل اشتها معروف است، فعالیت میکند.
وقتی محققان با دقت بیشتری به این ناحیه مغز نگاه کردند، کشف کردند که TRPC۵ بر روی نورونهایی که اکسیتوسین تولید میکنند، عمل میکند.
اکسیتوسین نوعی هورمون در بدن است که احساسات مثبت را تقویت میکند. عملکرد اصلی آن تسهیل زایمان است، اما با افزایش پیوند عاطفی نیز مرتبط دانسته شده است و میتواند با لمس، موسیقی و ورزش تحریک شود.
در مطالعه اخیر، محققان دریافتند که حذف ژن TRPC۵ از این نورونهای اکسیتوسین منجر به علائم اضطراب در موشهای سالم، پرخوری، اختلال در مهارتهای اجتماعی و در مادران، علائمی شبیه افسردگی پس از زایمان میشود.
آنها دریافتند که "بیان بیش از حد" ژن TRPC۵ در نورونهای اکسیتوسین این علائم را "معکوس" میکند.
محققان گزارش دادند که این نشان میدهد که بازیابی اکسیتوسین میتواند به درمان افرادی که ژنهای TRPC۵ از دست رفته یا معیوب دارند کمک کند و به طور بالقوه منجر به درمانهای جدید برای چاقی و افسردگی پس از زایمان شود.
پروفسور صدف فاروقی از موسسه علوم متابولیک دانشگاه کمبریج گفت: «دلیلی وجود دارد که چرا افرادی که فاقد TRPC۵ هستند، به همه این بیماریها مبتلا میشوند. ما مدتهاست میدانیم که هیپوتالاموس نقش کلیدی در تنظیم رفتارهای غریزی دارد که انسانها و حیوانات را قادر به زنده ماندن میکند، مانند جستجوی غذا، تعامل اجتماعی، پاسخ جنگ یا گریز و مراقبت از فرزندان. کار ما نشان میدهد که TRPC۵ بر روی نورونهای اکسیتوسین در هیپوتالاموس عمل میکند تا نقش مهمی در تنظیم غرایز ما داشته باشد.»
او افزود: «در حالی که برخی از بیماریهای ژنتیکی مانند کمبود TRPC۵ بسیار نادر هستند، درسهای مهمی در مورد نحوه عملکرد بدن به ما میدهند. در این مورد، ما پیشرفت قابل توجهی در درک افسردگی پس از زایمان، یک مشکل جدی سلامتی که با وجود دههها تحقیق، اطلاعات بسیار کمی در مورد آن وجود دارد، داشتهایم. نکته مهم این است که ممکن است به اکسیتوسین به عنوان یک درمان بالقوه برای برخی از مادران مبتلا به این بیماری اشاره کند.»