اختلال ارگاسم در زنان چیست؟ علتها، علائم و روشهای درمان آنورگاسمی
اختلال ارگاسم یکی از شایعترین مشکلات سلامت جنسی زنان است؛ مشکلی که دلایل مختلفی دارد اما در بسیاری از موارد قابل درمان است.
اختلال ارگاسم در زنان که با نام آنورگاسمی (Anorgasmia) شناخته میشود، به حالتی گفته میشود که زن با وجود تحریک جنسی کافی، قادر به رسیدن به ارگاسم نیست یا رسیدن به اوج لذت جنسی برای او بسیار دشوار و زمانبر است. این مشکل یکی از رایجترین اختلالات سلامت جنسی زنان محسوب میشود و میتواند در هر سنی رخ دهد.
علائم اختلال ارگاسم در زنان
زنانی که به این اختلال دچار هستند معمولاً با یکی از این شرایط روبهرو میشوند:
-
ناتوانی کامل در رسیدن به ارگاسم
-
تأخیر طولانی در رسیدن به اوج لذت جنسی
-
کاهش لذت از رابطه جنسی
-
تظاهر به ارگاسم (فیک ارگاسم) برای پایان دادن به رابطه
-
احساس نارضایتی و ناکامی پس از رابطه
ادامهدار بودن این وضعیت میتواند به کاهش میل جنسی و حتی دور شدن زوجین از یکدیگر منجر شود.
مهمترین علتهای آنورگاسمی
دلایل اختلال ارگاسم معمولاً ترکیبی از عوامل جسمی و روانی هستند.
از مهمترین عوامل جسمانی میتوان به بیماریهایی مانند دیابت، اختلالات هورمونی، مشکلات تیروئید، بیماریهای عصبی، مصرف برخی داروهای ضدافسردگی و اختلالات گردش خون اشاره کرد.
در مقابل، عوامل روانی نیز نقش بسیار مهمی دارند. اضطراب، استرس مزمن، افسردگی، تجربههای ناخوشایند جنسی، ترس از بارداری، مشکلات ارتباطی با همسر و کاهش اعتماد به نفس از مهمترین دلایل روانشناختی این اختلال هستند.
اختلال ارگاسم چه تأثیری بر زندگی زناشویی دارد؟
بسیاری از زنان برای جلوگیری از ناراحتی همسر یا پایان دادن به رابطه، فیک ارگاسم را تجربه میکنند. تکرار این رفتار نهتنها مشکل را حل نمیکند، بلکه باعث میشود همسر از وجود اختلال آگاه نشود و درمان به تعویق بیفتد.
در بلندمدت، آنورگاسمی میتواند موجب کاهش صمیمیت، افزایش اختلافات زناشویی، کاهش رضایت جنسی، اضطراب عملکرد جنسی و حتی ایجاد فاصله عاطفی میان زوجین شود.
درمان اختلال ارگاسم امکانپذیر است؟
خبر خوب این است که در بسیاری از موارد، اختلال ارگاسم قابل درمان است. نوع درمان به علت اصلی بستگی دارد.
در صورت وجود مشکلات جسمی، درمان بیماری زمینهای یا تغییر داروها میتواند مؤثر باشد. اگر علت روانی باشد، مشاوره با روانشناس یا سکستراپیست، آموزش مهارتهای ارتباطی، کاهش استرس و افزایش آگاهی جنسی نقش مهمی در درمان دارند.
گفتوگوی صادقانه با همسر، شناخت بهتر نیازهای جنسی، افزایش پیشنوازش و ایجاد احساس امنیت عاطفی نیز میتواند احتمال رسیدن به ارگاسم را افزایش دهد.
اگر این مشکل بیش از چند ماه ادامه داشته باشد یا باعث نارضایتی جدی در زندگی مشترک شود، مراجعه به متخصص زنان یا درمانگر سلامت جنسی توصیه میشود.