میکروپلاستیک‌ها در کمین آدامس‌خورها؟ بررسی یک ادعای علمی

این مطالعه نشان داد که هر قطعه آدامس می‌تواند حاوی هزاران ذره میکروسکوپی پلاستیک باشد که می‌تواند تأثیر جدی بر سیستم عصبی داشته باشد. جویدن آدامس فقط به مدت یک ساعت معادل بلعیدن ۲۵۰۰۰۰ ذره پلاستیکی است.

دکتر آدیتیا گوپتا، مدیر بخش جراحی مغز و اعصاب بیمارستان آرتمیس در هند، گفت که آدامس سنتی از رزین طبیعی درخت ساخته می‌شد، اما آدامس‌های مدرن به پلاستیک‌های مصنوعی مانند پلی‌اتیلن و پلی‌وینیل استات متکی هستند، همان موادی که در ساخت کیسه‌های پلاستیکی و چسب استفاده می‌شوند.

وی افزود: "هنگام جویدن آدامس، اصطکاک با بزاق باعث ساییدگی سطح آن می‌شود و منجر به آزاد شدن هزاران ذره میکروسکوپی پلاستیک در دهان می‌شود که سپس بلعیده یا جذب بدن می‌شوند. "

این مطالعه که هنوز در حال بررسی دقیق است، نشان داد که هر گرم آدامس می‌تواند تا ۱۰۰ ذره میکروپلاستیک آزاد کند، در حالی که برخی از انواع آن ممکن است ۶۰۰ ذره در هر گرم آزاد کنند. با افزایش اندازه آدامس، تعداد ذرات پلاستیکی می‌تواند در هر بار جویدن از ۱۰۰۰ ذره فراتر رود و خطر قرار گرفتن در معرض این مواد مضر را افزایش دهد.

یافته‌های اولیه نشان می‌دهد که میکروپلاستیک‌ها می‌توانند از موانع بیولوژیکی بدن، مانند پوشش روده، عبور کنند و در برخی موارد، حتی به سد خونی مغزی برسند و احتمال اثرات منفی بر مغز را افزایش دهند.

طبق این مطالعه، برخی از جدی‌ترین اثرات بالقوه این ذرات بر سلامت عصبی عبارتند از: التهاب عصبی، که خطر بیماری‌های عصبی مانند آلزایمر و پارکینسون را افزایش می‌دهد، و استرس اکسیداتیو، یک واکنش شیمیایی که به سلول‌های عصبی آسیب می‌رساند و به طور بالقوه منجر به پیری زودرس مغز و اختلال در عملکرد شناختی می‌شود.