اگر موهایتان میریزد، شاید کمبود این ویتامینها مقصر باشد
اگر ریزش موی شما بیش از حد طبیعی شده است، بهتر است علاوه بر بررسی عوامل ارثی و هورمونی، وضعیت ویتامینها و مواد مغذی بدن خود را نیز ارزیابی کنید.
ریزش روزانه بین ۵۰ تا ۱۰۰ تار مو معمولاً طبیعی است، اما اگر میزان ریزش مو بیشتر شود یا موها بهتدریج نازک شوند، باید علت آن بررسی شود. عوامل مختلفی مانند ژنتیک، تغییرات هورمونی، استرس، بیماریهای زمینهای و تغذیه نامناسب میتوانند در ریزش مو نقش داشته باشند. در این میان، کمبود برخی ویتامینها و مواد معدنی یکی از دلایل مهمی است که گاهی نادیده گرفته میشود.
کارشناسان تغذیه و متخصصان پوست تأکید میکنند که مصرف خودسرانه مکملها بدون تشخیص کمبود، توصیه نمیشود و بهتر است ابتدا علت ریزش مو با معاینه و در صورت نیاز آزمایشهای لازم مشخص شود.
مهمترین ویتامینهایی که کمبود آنها باعث ریزش مو میشود
ویتامین D یکی از مهمترین ویتامینهای مؤثر در سلامت فولیکولهای مو است. پژوهشها نشان دادهاند که کمبود این ویتامین میتواند با برخی انواع ریزش مو، از جمله ریزش موی سکهای و نازک شدن موها، ارتباط داشته باشد.
بیوتین (ویتامین B7) نیز در سلامت مو، پوست و ناخن نقش دارد. اگرچه کمبود واقعی بیوتین در افراد سالم چندان شایع نیست، اما در صورت وجود این کمبود، ممکن است ریزش مو، شکنندگی ناخنها و مشکلات پوستی ایجاد شود.
ویتامین B12 برای تولید گلبولهای قرمز و اکسیژنرسانی مناسب به فولیکولهای مو ضروری است. کمبود این ویتامین، بهویژه در افراد گیاهخوار یا مبتلایان به برخی بیماریهای گوارشی، میتواند باعث ریزش مو و احساس خستگی شود.
همچنین کمبود فولات (ویتامین B9) و در برخی موارد ویتامین C نیز میتواند بر سلامت مو تأثیر بگذارد. ویتامین C علاوه بر نقش آنتیاکسیدانی، به جذب بهتر آهن نیز کمک میکند.
فقط ویتامینها مقصر نیستند
در کنار ویتامینها، کمبود برخی مواد معدنی نیز از عوامل مهم ریزش مو محسوب میشود. کمبود آهن یکی از شایعترین علل ریزش مو، بهویژه در زنان، است. کاهش ذخایر آهن میتواند چرخه طبیعی رشد مو را مختل کند.
کمبود روی (زینک) نیز ممکن است باعث ریزش مو، کند شدن رشد موها و شکنندگی آنها شود. علاوه بر این، دریافت ناکافی پروتئین در رژیم غذایی نیز میتواند سلامت موها را تحت تأثیر قرار دهد، زیرا مو عمدتاً از پروتئینی به نام کراتین تشکیل شده است.
البته باید توجه داشت که ریزش مو همیشه ناشی از کمبود مواد مغذی نیست. عوامل ژنتیکی، بیماریهای تیروئید، سندرم تخمدان پلیکیستیک، برخی داروها، استرس شدید، کاهش وزن ناگهانی و عفونتها نیز میتوانند در بروز این مشکل نقش داشته باشند.
برای پیشگیری از ریزش مو چه باید کرد؟
داشتن یک رژیم غذایی متعادل شامل سبزیجات، میوهها، غلات کامل، حبوبات، لبنیات، تخممرغ، ماهی و منابع پروتئینی میتواند بسیاری از نیازهای بدن را تأمین کند. قرار گرفتن در معرض نور خورشید به میزان مناسب نیز به تولید ویتامین D کمک میکند.
اگر ریزش مو بیش از چند هفته ادامه داشت، با نازک شدن موها همراه بود یا بهصورت ناگهانی و شدید آغاز شد، بهتر است به پزشک یا متخصص پوست مراجعه کنید. پزشک در صورت نیاز با انجام آزمایشهایی مانند بررسی سطح آهن، فریتین، ویتامین D، ویتامین B12 و عملکرد تیروئید، علت اصلی ریزش مو را مشخص میکند.
در نهایت، مصرف خودسرانه مکملهای ویتامینی لزوماً باعث توقف ریزش مو نمیشود و حتی مصرف بیش از حد برخی ویتامینها و مکملها میتواند عوارضی به همراه داشته باشد. تشخیص دقیق علت و درمان هدفمند، بهترین راه برای حفظ سلامت و رشد موها است.