انگل‌های پنهان در بدن؛ کرم‌های گرد چگونه سلامت انسان را به خطر می‌اندازند؟

آسکاریازیس توسط کرم‌های بیضی‌شکلی ایجاد می‌شود که می‌توانند به طول ۴۰ سانتی‌متر برسند. وقتی از طریق آب، غذا یا خاک آلوده بلعیده شوند، در روده کوچک مستقر می‌شوند و می‌توانند چندین سال در آنجا زندگی کنند. منبع اصلی انتقال از طریق فردی است که قبلاً به کرم‌های روده آلوده شده است و از طریق دهان، دست‌های نشسته، وسایل خانه مشترک و سایر وسایل منتقل می‌شود.

خطر کرم‌های گرد این است که پس از تولید مثل در روده کوچک، لارو‌ها از طریق جریان خون به سراسر بدن منتقل می‌شوند. تمام اندام‌ها مستعد عفونت هستند: کبد، رگ‌های خونی و روده‌ها (انسداد به دلیل تجمع زیاد کرم‌ها). ریه‌ها و سیستم برونکوپولمونری به ویژه تحت تأثیر قرار می‌گیرند. عوارض آسکاریازیس می‌تواند شامل پریتونیت، آبسه کبد، کوله سیستیت، سپسیس و خفگی باشد.

علائم بسته به مرحله بیماری، تعداد آلودگی‌ها، سن بیمار و وجود بیماری‌های همراه متفاوت است. اغلب، بیماری در مراحل اولیه مورد توجه قرار نمی‌گیرد. پس از یک ماه، سردرد، ضعف، خستگی، بثورات پوستی خارش‌دار و تب ممکن است ایجاد شود. بعداً، علائم ریوی ممکن است ایجاد شود: سرفه (که حتی ممکن است حاوی رگه‌هایی از خون به دلیل حمله لخته‌های خون به رگ‌های خونی باشد)، تنگی نفس و درد قفسه سینه. علائم گوارشی شامل حالت تهوع، به خصوص در صبح، استفراغ، اختلالات روده و کاهش وزن است.

بر اساس شکایات بیمار می‌توان به آلودگی کرمی مشکوک شد. موارد زیر می‌تواند به تعیین دقیق‌تر وجود انگل‌ها کمک کند:

- تجزیه و تحلیل مدفوع برای تخم‌های کرم روده؛ آزمایش خون عمومی (سطح لکوسیت‌ها و ائوزینوفیل‌ها افزایش می‌یابد)؛ بررسی ریه‌ها با اشعه ایکس.

آسکاریازیس توسط متخصص بیماری‌های عفونی درمان می‌شود. آنها دارو‌های ضد کرم تجویز می‌کنند. رژیم غذایی و بهداشت شخصی نیز نقش مهمی در درمان دارند. مصرف خودسرانه دارو‌های ضد کرم می‌تواند عوارض جانبی مانند مسمومیت ایجاد کند، یا اگر دوز دارو ناکافی باشد، درمان ممکن است بی‌اثر باشد.

رعایت اصول بهداشتی اولیه - شستن دست‌ها قبل از غذا خوردن، بعد از پیاده‌روی در فضای باز و بعد از استفاده از توالت - به جلوگیری از ابتلا به آسکاریس کمک می‌کند. همچنین، به یاد داشته باشید که قبل از غذا خوردن، انواع توت‌ها، میوه‌ها و سبزیجات را بشویید.