سایه سنگین «هانتا ویروس» بر سلامت عمومی؛ از شایعه پاندمی تا واقعیت‌های علم

 پس از تجربه تلخ کرونا، نام ویروس‌های جدید به سرعت لرزه بر اندام جامعه می‌اندازد. «هانتا ویروس» که از طریق جوندگان منتقل می‌شود، با درگیر کردن سیستم تنفسی و کلیوی، به یکی از نگرانی‌های حوزه بهداشت تبدیل شده است؛ اما آیا واقعاً با یک ابَرچالش جدید روبرو هستیم؟

 ماهیت ویروس و دشمن پنهان در خانه‌های متروکه

هانتا ویروس برخلاف کرونا که منشأ انسانی پیدا کرد، ویروسی است که عمدتاً از طریق جوندگان، به‌ویژه موش‌های صحرایی، به انسان منتقل می‌شود. این ویروس اختصاصاً از طریق استنشاق ذرات معلق آلوده به ادرار، مدفوع یا بزاق جوندگان وارد بدن می‌شود. به همین دلیل، محیط‌های بسته، انبارهای قدیمی و خانه‌های متروکه که تهویه مناسبی ندارند، خطرناک‌ترین کانون‌های آلودگی محسوب می‌شوند. اگرچه انتقال فرد به فرد در این بیماری بسیار نادر است، اما شدت درگیری آن در بدن انسان، آن را در زمره ویروس‌های پرخطر قرار داده است.

علائم فریبنده؛ از دردهای عضلانی تا نارسایی ریوی

تشخیص اولیه هانتا ویروس به دلیل شباهت زیاد علائم آن با آنفولانزا یا حتی کرونا، بسیار دشوار است. بیمار در ابتدا با تب ناگهانی، سردرد و دردهای شدید عضلانی روبرو می‌شود، اما آنچه هانتا را متمایز و خطرناک می‌کند، سرعت پیشرفت آن به سمت «سندروم ریوی» (HPS) یا «تب خونریزی‌دهنده با سندروم کلیوی» (HFRS) است. در مراحل حاد، تنگی نفس شدید و افت فشار خون رخ می‌دهد که در صورت عدم مداخله سریع پزشکی و مراقبت‌های ویژه در بیمارستان، می‌تواند منجر به مرگ‌ومیر بالایی شود.

 پیشگیری تنها راه مقابله در غیاب درمان قطعی

در حال حاضر هیچ واکسن یا درمان اختصاصی قطعی برای هانتا ویروس وجود ندارد و پزشکان تنها به مراقبت‌های حمایتی مانند اکسیژن‌درمانی و تنظیم مایعات بدن بسنده می‌کنند. از همین رو، کلیدی‌ترین استراتژی در برابر این بیماری، «پیشگیری» است. کنترل جمعیت جوندگان در محل زندگی، مسدود کردن منافذ ورود موش‌ها به خانه‌ها و مهم‌تر از همه، استفاده از ماسک و دستکش هنگام نظافت مکان‌های مشکوک و ضدعفونی کردن آن‌ها، می‌تواند ریسک ابتلا را به حداقل برساند. طبق گزارش‌های بهداشتی، اگرچه فعلاً اپیدمی گسترده‌ای در ایران مشاهده نشده، اما هوشیاری در برابر چرخه انتقال این بیماری ضروری است.