سحرخیزان نمی خواهد ده تایی شود

سعید سحرخیزان مهاجمی است که استقلال در تابستان با هزینه قابل توجه و با نگاه به آینده روی جذب او سرمایه‌گذاری کرد. بازیکنی جوان، دونده و پرتلاش که از همان هفته‌های ابتدایی نشان داد می‌تواند تحرک قابل توجهی به خط حمله آبی‌ها بدهد. سحرخیزان به‌ویژه در پرس از جلو و تحت فشار قرار دادن مدافعان حریف، یکی از مهره‌های مفید استقلال بوده و نقش او در برهم زدن نظم دفاعی رقبا قابل انکار نیست.

با این حال، اصلی‌ترین چالش این مهاجم جوان به بحث تمام‌کنندگی بازمی‌گردد؛ موضوعی که اگر کمی با او یار بود، حالا آمار گلزنی‌اش شکل کاملاً متفاوتی داشت. ضربه‌هایی که به تیر دروازه برخورد کرده، موقعیت‌هایی که با اختلافی اندک گل نشده یا توپ‌هایی که به شکلی عجیب راهی دروازه نشده‌اند، همگی نشان می‌دهد مشکل سحرخیزان بیشتر به بدشانسی و جزئیات پایانی مربوط است تا افت فنی. او در جریان بازی اغلب در موقعیت درست قرار می‌گیرد، اما حلقه آخر زنجیره هنوز کامل نشده است.

صحبت‌های روز گذشته ریکاردو ساپینتو در نشست خبری هم دقیقاً به همین نکته اشاره داشت؛ جایی که سرمربی استقلال تأکید کرد مهاجمان تیمش تا پشت محوطه جریمه عملکرد خوبی دارند، اما در ضربات نهایی دقت لازم را ندارند. این توصیف، کاملاً با شرایط فعلی سحرخیزان هم‌خوانی دارد. مهاجمی که بعد از گلزنی مقابل فولاد خوزستان، در ۹ مسابقه بعدی با وجود تحرک بالا و اثرگذاری در جریان بازی، نتوانسته دوباره دروازه حریفان را باز کند.

حالا باید دید در دیدار امروز، ساپینتو چه تصمیمی برای نوک خط حمله می‌گیرد؛ استفاده دوباره از سحرخیزان، اعتماد به محمدرضا آزادی یا حضور داکنز نازون. در هر صورت، سحرخیزان با انگیزه‌ای بالا منتظر فرصتی تازه است تا طلسم گل‌نزدن را بشکند. مهاجمی که تا اینجای فصل سه گل و چهار پاس گل ثبت کرده و با توجه به کیفیت، دوندگی و در خدمت تیم بودنش، شایستگی این را دارد که آمار گلزنی‌اش در ادامه فصل به مراتب بهتر از اعداد فعلی شود؛ مشروط به اینکه تمرکز و دقت در ضربات پایانی را به نقطه قوت خود تبدیل کند.