کشف شگفت‌انگیز: نوزادان نئاندرتال؛ غول‌های کوچک با مغزهایی بزرگ‌تر از انسان امروزی

یک تیم تحقیقاتی از اروپا و اسرائیل، با کشف بقایایی از یک نوزاد شش‌ماهه نئاندرتال که حدود ۵۱هزار تا ۵۶هزار سال پیش در غاری در شمال اسرائیل دفن شده، متوجه شده‌اند که این نوزاد در مقایسه با نوزادان انسان‌های کنونی، رشدی سریع‌تر و مغزی بزرگ‌تر داشته‌اند.

این نوزاد نئاندرتال، ظاهری غول‌پیکری داشته که در حد یک نوزاد یک‌ساله انسان کنونی محسوب می‌شود. استخوان‌های تقریبا ضخیم و جمجمه بزرگ او، باعث شده تا تخمین‌ها درباره سن احتمالی وی افزایش یابد، اما با بررسی سن دندان‌های او مشخص شد که این بقایا مربوط به یک نوزاد است. Ella Been، استاد آناتومی و انسان‌شناسی دانشگاه تل‌آویو در مقاله خود گفته که باور دارد تخمین سن بر اساس بافت‌های دندان یک انسان، از تخمین سن طبق حجم استخوان‌های بلند یا حفره‌های داخل جمجمه، دقیق‌تر به نظر می‌رسد.

Ella Been با اشاره به بررسی‌های خود و تیمش از سایر نوزادان نئاندرتال، می‌گوید یک الگوی مشابه در همه آن‌ها وجود دارد و آن، رشد سریع‌تر بدن و مغز‌شان است که نشان می‌دهد انرژی بیشتری برای رشد این نوزادان در بدنشان صرف می‌شده است. درک چنین الگویی برای اینکه بدانیم این گونه انسانی چه ماهیتی داشته و چگونه به سازگاری با محیط خود دست یافته‌، مهم است.

نوزادی که Been مورد بررسی قرار داده، به همراه ۲۰ نئاندرتال کشته‌شده دیگر در دهه ۱۹۶۰ در یک غار پیدا شد، گرچه مطالعه جدی روی آن‌ها از دهه ۱۹۹۰ آغاز شده، اما اکنون شاهد انتشار اولین مقاله جدی و جامع درباره کشف ۱۱۱ استخوان از بقایای این نوزادان هستیم.

تحقیقات قبلی در سال ۲۰۲۲ نشان داده بود که نئاندرتال‌های بالغ در مقایسه با بشر بالغ امروزی، چهارشانه‌تر و البته کوتاه‌قامت‌تر هستند. نئاندرتال‌ها بین ۴۰هزار تا ۴۰۰ هزار سال پیش در آسیا و اروپا زندگی می‌کردند. شرایط سخت زندگی و چالش‌های جدی برای زنده ماندن باعث شد تا بنیه کودکان آن‌ها از ابتدا قوی باشد و به سرعت بالغ شوند. حتی شواهدی از جفت‌گیری گونه نر و ماده نئاندرتال‌ها دیده شده که باعث شده تا ویژگی‌هایی از آن‌ها در سراسر DNA ما پراکنده باشد.