افزایش نفوذ چین در آمریکای لاتین؛ چرا مردم پکن را ترجیح می‌دهند؟

به گزارش فرتاک نیوز؛ هفته‌نامه «اکونومیست» به تازگی اعلام کرد که «برای نخستین بار، مردم آمریکای لاتین چین را به آمریکا ترجیح می‌دهند»؛ این گزاره نشان‌دهنده تغییرات قابل توجه در معادلات قدرت و نگرش افکار عمومی در این منطقه است.

یافته‌های تازه موسسه «لاتین‌بارومتر ۲۰۲۶» نشان می‌دهد که تصویر پکن به‌عنوان یک قدرت فرامنطقه‌ای، اکنون نزد شهروندان آمریکای لاتین مثبت‌تر از واشنگتن ارزیابی شده است.

بر اساس داده‌های این پیمایش در ۱۷ کشور آمریکای لاتین، ۶۵ درصد مردم نقش و نفوذ چین را سازنده می‌دانند، در حالی که این عدد برای آمریکا به ۵۷ درصد کاهش یافته است.

این شکاف آماری نمایانگر تغییرات سریعی است که طی سال‌های اخیر رخ داده؛ از سال ۲۰۲۰، مقبولیت چین از ۴۸ درصد به ۶۵ درصد افزایش یافته، در حالی که اعتبار آمریکا به ۵۷ درصد تنزل یافته است.

علت پیشی‌گیری چین از آمریکا در ذهن مردم آمریکای لاتین چیست؟ برای درک این پدیده تاریخی، باید به دو مولفه کلیدی روان‌شناسی تاریخی–هویتی و عمل‌گرایی اقتصادی اشاره کرد.

چین، برخلاف آمریکا، هیچ تاریخچه استعماری یا دخالت در کودتاها در این قاره ندارد و با زبان احترام و عدم مداخله، با ملت‌های آمریکای لاتین ارتباط برقرار می‌کند. این در حالی است که آمریکا هنوز نتوانسته از مواضع تاریخی خود فاصله بگیرد و به زبان تهدید و ارعاب سخن می‌گوید.

علاوه بر این، عامل کلیدی در میدان تجارت و فناوری نیز حائز اهمیت است؛ در شرایطی که آمریکا به دنبال تحمیل قدرت نظامی است، چین با سرمایه‌گذاری‌های مستقیم و ارائه فناوری‌های نوین در حال پیشرفت است.

حجم تجارت چین با آمریکای لاتین در سال ۲۰۲۴ از ۵۰۰ میلیارد دلار فراتر می‌رود و به دومین شریک تجاری بزرگ این منطقه تبدیل شده است. این تقابل میان رویکردهای چین و آمریکا نشان می‌دهد که چرا مردم آمریکای لاتین نفوذ چین را سازنده‌تر می‌بینند.

با بازگشت «دونالد ترامپ» به کاخ سفید و اعلام تغییرات در دکترین‌های آمریکا، رفتار این کشور دچار تغییراتی شده است. این رویکرد تهاجمی، خود به کاتالیزوری برای تسریع روندهای ضدآمریکایی در منطقه تبدیل شده است.

با تحمیل اراده واشنگتن، کشورهای آمریکای لاتین به این نتیجه می‌رسند که پیروی از آمریکا، تنها به تضعیف حاکمیت ملی و آسیب به اقتصاد آنها منجر می‌شود.

این ناهمخوانی میان رفتار دولت‌های وابسته و خواست توده‌ها، تهدیدی جدی برای دموکراسی در آمریکای لاتین محسوب می‌شود. تحمیل اراده واشنگتن از طریق باج‌خواهی سیاسی، مشروعیت حکومت‌ها را تحت فشار قرار می‌دهد و بحران‌های دموکراتیک را تشدید می‌کند.