کوکوریا و یادهای تلخ از اسپانیول در مواجهه با رئال مادرید

به گزارش فرتاک نیوز؛ در تبلیغی که یک شبکه تلویزیونی در ابتدای جام جهانی منتشر کرد، باشگاه‌های مختلفی که بازیکنان تیم ملی اسپانیا در آن‌ها پرورش یافته‌اند، به نمایش درآمدند. در این میان، مارک کوکوریا با پیراهن اسپانیول دیده می‌شد.

مارک کوکوریا، متولد ۲۲ ژوئیه ۱۹۹۸ در آلِیا، که بیشتر به عنوان بازیکن بارسلونا شناخته می‌شود، اکنون قرار است نخستین بازی خود را برای رئال مادرید انجام دهد. او دوران کودکی خود را در اسپانیول گذرانده و تجربه انتقال این باشگاه از ورزشگاه المپیک مونتجوییک به RCDE Stadium را نیز دارد.

کوکوریا در سن شش سالگی از تیم فوتسال آلِیا به اسپانیول پیوست و از همان ابتدا با موهای بلندش شناخته می‌شد. به محض ورود به آکادمی اسپانیول، تیم اول این باشگاه به فینال جام یوفا در فصل ۰۷-۲۰۰۶ رسید و در آنجا با سویا شکست خورد. او درباره این مسابقه در برنامه «La estrella que nos une» گفت: «یادم هست گریه می‌کردم و ناراحت بودم.»

در همین برنامه، خوان کاپدویلا، اسطوره اسپانیول، با او مصاحبه‌ای انجام داد. کوکوریا به توصیه کاپدویلا عمل کرد و گفت: «قبل از شروع فینال، یک سکه در چمن دفن کن.» این روش در ژوهانسبورگ و نیویورک برای او مؤثر بود.

او هفت فصل در اسپانیول گذراند تا اینکه بارسلونا پیش از ورود او به رده کادت، او را جذب کرد. در این میان، کارلس پرس و کارلس تورنتس نیز به بارسلونا پیوستند. کوکوریا درباره این تصمیم گفت: «اوایل کمی تردید داشتم، چون آنجا خیلی راحت بودم. اما در نهایت خانواده‌ام طرفدار بارسلونا بودند و با پدربزرگم به ورزشگاه می‌رفتم.»

او همچنین به وابستگی‌اش به اسپانیول اشاره کرد و گفت: «وقتی مدت زیادی در جایی باشی، نسبت به آن احساس پیدا می‌کنی. وقتی به بارسلونا رفتم آسان نبود، چون دوستان زیادی را ترک کردم. اسپانیول فرصتی به من داده بود و ناراحت بودم.»

با این حال، در بارسلونا فرصت‌های مناسبی برای او فراهم نشد و این باشگاه خوان میراندا و مارک کاردونا را در اولویت قرار داد. در ادامه، ایبار، ختافه، برایتون، چلسی و سرانجام رئال مادرید، مراحل مختلف زندگی حرفه‌ای کوکوریا بوده‌اند. او همچنین به این نکته اشاره کرد که انتقال‌هایش درآمدهایی برای اسپانیول به همراه داشته است.

کوکوریا در گفت‌وگو با کاپدویلا تأکید کرد که هنوز احساس وابستگی به اسپانیول دارد و گفت: «بله، همیشه. از همه‌چیز چیزی یاد می‌گیری و این تنها چیزی است که می‌ماند.»