مکزیک در میانه تنشهای تجاری آمریکا و کانادا قرار دارد
مکزیک در حال حاضر در شرایط بحرانی ناشی از تنشهای تجاری بین آمریکا و کانادا قرار دارد. این کشور برای حفظ منافع خود باید به سرعت اقدامات لازم را انجام دهد.
به گزارش فرتاک نیوز؛ به نقل از روزنامه فرانسوی لِزاکو (Les Echos)، مکزیک با ناتوانی در برابر فروپاشی روابط میان کانادا و ایالات متحده، به ویژه پس از شکست مذاکرات تجاری اخیر و وضع تعرفههای گمرکی، قرار گرفته است. توافقنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی (USMCA) که سه کشور را به هم پیوند میدهد، اکنون بیش از هر زمان دیگری در معرض تهدید است.
به عقیده تحلیلگران، از جمله الخاندرو گارزا (Alejandro Garza)، بنیانگذار شرکت مدیریت سرمایه آمریکایی آزتلان اکوییتی (Aztlan Equity)، این شکست عملاً به معنای پایان این توافق است. او تصریح میکند: «این توافق اکنون تنها روی کاغذ وجود دارد و مکزیک باید میان دو رابطه دوجانبه، یکی با کانادا و دیگری با واشنگتن، حرکت کند.»
فروپاشی مذاکرات تجاری بین ایالات متحده و کانادا، نقطه عطفی در فرسایش نظم اقتصادی آمریکای شمالی به شمار میرود. مکزیک به عنوان ضلع سوم این مثلث استراتژیک در وضعیتی حساس قرار دارد که میتواند به «فرصتی برای مانور» تبدیل شود یا به «تلهای برای وابستگی مطلق» منجر گردد.
تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که انجماد روابط تجاری واشنگتن و اتاوا، باعث شده پیمان تجاری منطقهای به یک سند بیخاصیت تبدیل شود. در این شرایط، مکزیک ناگزیر است سیاست «همگرایی سهجانبه» را کنار گذاشته و به «دیپلماسی دوگانه و موازی» روی آورد. این استراتژی به مدیریت روابط دوجانبه مکزیک با کانادا و آمریکا تبدیل شده است.
دولت کلودیا شینباوم (Claudia Sheinbaum) تلاش دارد تا با رویکرد عملگرایانه، ضربات ناشی از جنگ تجاری را کنترل کند. خوشبینی حاکم بر محافل دولتی در مکزیکوسیتی بر این فرض استوار است که میتوان در مذاکرات آتی با واشنگتن امتیازات خاصی در حوزههای استراتژیک مانند فولاد و صنعت خودروسازی کسب کرد.
مکزیک به خوبی میداند که ۹۰ درصد صادرات خودروی این کشور وابسته به بازار آمریکاست و هرگونه تلاطم در این حوزه، میتواند به منزله یک «تکانه سیاسی» در داخل مکزیک باشد. شواهد نشان میدهد که مکزیک از اهرمهای فشاری خود مانند «مدیریت بحران مهاجرت» و «همکاریهای امنیتی» به عنوان ابزار چانهزنی بهره میبرد.
مزیت رقابتی مکزیک، یعنی «صنعت ارزان»، یک شمشیر دو لبه است. از یک سو، این ظرفیت میتواند مکزیک را به «دروازه ورود به بازار آمریکا» برای کشورهای ثالث تبدیل کند، اما از سوی دیگر، آسیبپذیری این کشور نسبت به سیاستهای انقباضی واشنگتن را افزایش میدهد.
فشارهای احتمالی آمریکا برای اصلاح «قواعد مبدأ» میتواند مکزیک را در وضعیتی قرار دهد که یا باید تسلیم استانداردهای تحمیلی واشنگتن شود یا مزیت رقابتی خود را از دست بدهد. در نهایت، ملاقات آتی در ۱۱ سپتامبر در واشنگتن، آزمون اصلی قدرت مانور مکزیک خواهد بود و تا آن زمان، سیاست «اتخاذ موضع تدافعی» تنها گزینه منطقی برای مکزیکوسیتی است.
