تغییر روی نیمکت کافی نبود؛ نیروی زمینی همچنان در جستوجوی راه نجات
نیروی زمینی با شروعی امیدوارکننده وارد لیگ یک شد، اما افت نتایج خیلی زود همهچیز را تغییر داد. حالا پس از جدایی امیر ابهری و حضور سیدوحید امیری، همچنان یک سؤال مهم باقی مانده است: مشکل تیم ارتشی دقیقاً کجاست؟
شروع امیدوارکننده نیروی زمینی در لیگ یک خیلی زود جای خود را به افت نتایج داد؛ جدایی امیر ابهری و حضور سیدوحید امیری روی نیمکت هم تاکنون نتوانسته مسیر این تیم را تغییر دهد. حالا تیم ارتشی بیش از هر زمان دیگری به امتیازگیری و بازگشت آرامش نیاز دارد.
نیروی زمینی فصل جدید لیگ یک را با امیدواری آغاز کرد. نتایج ابتدایی این تیم نشان میداد شاگردان امیر ابهری میتوانند در ادامه رقابتها جایگاه قابلقبولی برای خود دستوپا کنند، اما این روند چندان دوام نیاورد و افت نتایج، شرایط را برای تیم ارتشی دشوار کرد.
تیم که در هفتههای ابتدایی نشانههایی از پیشرفت و هماهنگی داشت، بهتدریج از مسیر خود فاصله گرفت. ادامه نتایج نامطلوب در نهایت به پایان همکاری با امیر ابهری منجر شد تا مدیران باشگاه برای خروج از شرایط موجود، به سراغ تغییر روی نیمکت بروند.
امیری آمد، اما نتیجه هنوز تغییر نکرده است
سیدوحید امیری بهعنوان جانشین ابهری انتخاب شد؛ مربیای که با فضای تیمهای نظامی آشنایی دارد و سابقه حضور در مجموعه نیروی زمینی را نیز در کارنامه خود ثبت کرده است. با این وجود، حضور او تاکنون نتوانسته تحول محسوسی در نتایج تیم ایجاد کند.
نیروی زمینی همچنان برای رسیدن به ثبات و جمعآوری امتیازات موردنیاز مشکل دارد. شرایط جدول نیز نگرانیها را افزایش داده و هر هفتهای که بدون کسب نتیجه مطلوب سپری میشود، فشار بیشتری بر بازیکنان و کادر فنی وارد میکند.
مشکل نیروی زمینی فقط روی نیمکت نیست
البته شرایط نیروی زمینی را نمیتوان صرفاً با تغییر سرمربی تحلیل کرد. ساختار خاص باشگاههای نظامی، حضور بازیکنان سرباز و محدودیتهایی که ممکن است در روند آمادهسازی و هماهنگی تیم وجود داشته باشد، کار سرمربی را دشوارتر میکند. در چنین فضایی، مربی جدید برای شناخت نفرات و پیادهسازی برنامههایش به زمان نیاز دارد؛ زمانی که با توجه به وضعیت جدول، چندان در دسترس نیست.
امیر ابهری در ابتدای فصل توانسته بود تیم را به نتایج امیدوارکنندهای برساند، اما افت بعدی نشان داد مشکلات نیروی زمینی فراتر از عملکرد یک سرمربی است. حالا سیدوحید امیری نیز با شرایط مشابهی روبهرو شده و باید در فرصت محدود پیشرو، راهی برای بازگرداندن تیم به مسیر امتیازگیری پیدا کند.
نیروی زمینی هنوز فاصله زیادی با تیمی دارد که در هفتههای ابتدایی هوادارانش را امیدوار کرده بود. اگر در هفتههای آینده تغییری در روند نتایج ایجاد نشود، ممکن است تغییر روی نیمکت نیز به یک جابهجایی بدون دستاورد جدی تبدیل شود. تیم ارتشی برای عبور از این شرایط، به ثبات ذهنی، هماهنگی بیشتر و البته امتیازهای حیاتی نیاز دارد.