بحران مصدومیت در پرسپولیس؛ چرا شاگردان تارتار یکی پس از دیگری از پا میافتند؟
پرسپولیس با موجی از مصدومیتهای متوالی مواجه شده و غیبت چند بازیکن کلیدی، نگرانیها درباره شرایط جسمانی و برنامه آمادهسازی این تیم را افزایش داده است.
به گزارش فرتاک نیوز؛ پرسپولیس در مقطع حساسی از فصل با مشکلی روبهرو شده که میتواند برنامههای فنی این تیم را تحت تأثیر قرار دهد. فهرست مصدومان سرخپوشان بهتدریج طولانیتر شده و کادر فنی برای انتخاب ترکیب اصلی با محدودیتهای بیشتری مواجه است.
مصدومیت محمدحسین کنعانیزادگان، کاپیتان پرسپولیس، یکی از مهمترین اتفاقات اخیر این تیم بود. این مدافع به دلیل پارگی مینیسک زانوی چپ تا پایان نیمفصل نخست نمیتواند تیمش را همراهی کند.
در کنار او، محمد خدابندهلو به دلیل کشیدگی عضله دوقلوی پا حدود یک ماه از میادین دور خواهد بود و باکیچ نیز با مصدومیتی روبهرو شده که نزدیک به شش هفته زمان برای بازگشت او پیشبینی شده است. وضعیت اوستون اورونوف و حسین ابرقویی نیز همچنان مشخص نیست.
این شرایط در حالی رقم خورده که پرسپولیس برای حضور قدرتمند در لیگ برتر برنامهریزی کرده و انتظار میرفت با توجه به امکانات و عمق ترکیب، بتواند غیبتهای احتمالی بازیکنان را بهتر مدیریت کند.
مصدومیتهای متوالی؛ اتفاقی فراتر از یک بدشانسی ساده؟
فهرست بازیکنانی که در مقاطع مختلف فصل با مصدومیت مواجه شدهاند، فقط به غایبان فعلی محدود نمیشود. محمد عمری، مهدی زارع، دانیال ایری، ابوالفضل جلالی، دنیل گرا و بیفوما نیز در جریان مسابقات و تمرینات مدتی از ترکیب تیم دور بودهاند.
تکرار چنین اتفاقاتی این پرسش را به وجود آورده که آیا باید در شیوه آمادهسازی پرسپولیس بازنگری شود؟

سرخپوشان از جمله تیمهایی بودند که زودتر از بسیاری از رقبا تمرینات پیشفصل را آغاز کردند و حتی فرصت برگزاری اردوی خارجی در ترکیه را نیز داشتند. با این وجود، تعداد مصدومان در هفتههای ابتدایی لیگ افزایش پیدا کرد.
البته صرفاً بر اساس تعداد مصدومان نمیتوان درباره عملکرد کادر بدنسازی قضاوت قطعی کرد. نوع آسیبها، سابقه پزشکی بازیکنان، فشار مسابقات و میزان حضور آنها در تمرینات از جمله عواملی هستند که باید برای بررسی دقیق این موضوع مورد توجه قرار بگیرند.
تارتار و کادر پزشکی زیر ذرهبین
افزایش مصدومیتها اکنون مسئولیت کادر فنی و پزشکی پرسپولیس را سنگینتر کرده است. بررسی برنامه تمرینی، میزان فشار بدنی، زمانبندی ریکاوری و شیوه پیشگیری از آسیبدیدگی میتواند به شناسایی دلایل این وضعیت کمک کند.
از سوی دیگر، مقایسه پرسپولیس با استقلال و تراکتور نیز قابل توجه است. این دو تیم علاوه بر مسابقات داخلی، در لیگ نخبگان آسیا حضور دارند و با فشار مسابقات و سفرهای بیشتری روبهرو هستند؛ اما پرسپولیس با وجود تقویم مسابقاتی سبکتر، نتوانسته از موج مصدومیتها در امان بماند.
موضوع دیگر، تأثیر این اتفاقات بر اهداف فنی تیم است. پرسپولیس برای رقابت بر سر قهرمانی به ترکیبی آماده و باثبات نیاز دارد و ادامه غیبت مهرههای کلیدی میتواند برنامههای تاکتیکی تارتار را با مشکل مواجه کند.
اکنون مهمترین مسئله برای سرخپوشان، بازگرداندن بازیکنان مصدوم و جلوگیری از تکرار آسیبدیدگیهاست. بررسی دقیق دلایل این وضعیت و پاسخگویی مجموعه فنی و پزشکی میتواند نقش مهمی در جلوگیری از تبدیل شدن مصدومیتها به بحرانی بزرگتر داشته باشد.