امیلیانو مارتینز از سفر ۱۸ ساعته تا قهرمانی جهان رسید
امیلیانو مارتینز از روزهایی گفت که مسیرش به فوتبال حرفهای با یک سفر ۱۸ ساعته، یک ساندویچ و چمدانی شکسته آغاز شد. او این مسیر سخت را به قهرمانی در کوپا آمریکا و جام جهانی رساند و حالا از ماندن پای رؤیایش میگوید.
به گزارش فرتاک نیوز؛ امیلیانو مارتینز امروز یکی از شناختهشدهترین دروازهبانهای فوتبال جهان است، اما خودش میگوید پشت این جایگاه، سالهایی از سختی، تنهایی و فقر قرار دارد. او در روایت تازهاش از مسیر رسیدن به فوتبال حرفهای، به روزهایی اشاره کرده که حتی ابتداییترین امکانات را هم نداشت.
مارتینز درباره نخستین تلاش جدیاش برای ورود به فوتبال حرفهای گفت: «وقتی ۱۲ ساله بودم، برای شرکت در یک آزمون به بوئنوس آیرس رفتم. من و پدرم با اتوبوس ۱۸ ساعت در راه بودیم. او با من آمد، اما پولی نداشتیم. تمام آن روز فقط یک ساندویچ خوردیم.»
این سفر در نهایت برای او نتیجه داد و او در ایندپندینته تست داد. مسئولان باشگاه به مارتینز گفته بودند که آیندهای در فوتبال دارد، اما مشکل اصلی تازه از همانجا شروع شد؛ او در بوئنوس آیرس جایی برای ماندن نداشت.
او در اینباره افزود: «به من گفتند که آینده دارم، اما جایی برای ماندن نداشتم. با یک چمدان شکسته و بدون حتی یک پزو به ماردل پلاتا برگشتیم.»
چند سال بعد، تماس آرسنال در ۱۷ سالگی مسیر زندگی او را تغییر داد. پیشنهادی که برای خانوادهای با شرایط مارتینز، فقط یک قرارداد نبود و معنای دیگری داشت.
مارتینز گفت: «پدرم گریه کرد. به من گفت: برو پسر، این مال توست.» او سپس راهی انگلیس شد؛ کشوری که برایش ناآشنا بود و باید در آن، بدون دانستن زبان و دور از خانواده، مسیر حرفهای خود را ادامه میداد.
او درباره روزهای نخست حضورش در لندن گفت: «بدون اینکه انگلیسی بلد باشم به لندن رسیدم. تنها بودم، در زمستان، بدون خانوادهام. بارها گریه کردم. سرد میخوابیدم و حتی به تسلیم شدن فکر کردم.»
با این حال، هر بار که ناامیدی سراغش میآمد، خاطره پدرش و آن سفر ۱۸ ساعته با اتوبوس دوباره به او انگیزه میداد. خودش میگوید همین تصویر باعث شد از ادامه راه منصرف نشود.
مارتینز سالها بعد با تیم ملی آرژانتین قهرمان کوپا آمریکا شد؛ جامی که برای او فقط یک موفقیت ورزشی نبود و معنای عبور از تمام سختیهای گذشته را داشت. او در اینباره گفت: «وقتی کوپا آمریکا را بردیم، پدرم را در آغوش گرفتم و به او گفتم: همه چیز برای این بود، میفهمی؟»
او سپس به بزرگترین موفقیتش رسید؛ قهرمانی در جام جهانی با آرژانتین. مارتینز با این افتخار به یکی از چهرههای ماندگار فوتبال جهان تبدیل شد، اما میگوید این موفقیتها شخصیتش را عوض نکرده است.
او تأکید کرد: «جام جهانی هم از راه رسید، اما من تغییر نکردم. من هنوز همان بچهای هستم که با یک چمدان شکسته و فقط یک دستکش سفر میکرد.»
مسیر امیلیانو مارتینز از یک سفر ۱۸ ساعته، یک ساندویچ و یک چمدان شکسته آغاز شد و به قله فوتبال جهان رسید. برای او، جامها و افتخارات پایان راه نیستند، بلکه یادآور روزهایی هستند که برای رسیدن به رؤیایش جنگید.
