مسی در اوج، لوزانو در حاشیه؛ سرنوشت متفاوت ستاره‌های MLS

انجمن بازیکنان MLS اخیراً بالاترین حقوق‌ها را منتشر کرده است، صدرنشین کاملاً مشخص است: لئو مسی سالانه 28.3 میلیون دلار در اینتر میامی درآمد دارد، هم‌تیمی او، رودریگو دی‌پاول (9.7 میلیون دلار) و سون هیونگ‌مین از لس‌آنجلس (11.1 میلیون دلار) نیز بین سه نفر برتر قرار دارند.

باشگاه‌های خارجی دقیقاً ستاره‌های خود را با پول نقد غرق می‌کنند، اما آیا بازگشت قابل‌توجهی وجود دارد؟ بیش از یک‌سوم فصل عادی گذشته لیگ برتر فوتبال آمریکاست، وقت آن است که بررسی کنیم چه‌کسی به موفقیت بزرگی دست یافته است و چه‌کسی نه.

مسی در اوج است و به‌شکلی چشمگیر به یک‌هزارمین گل خود نزدیک می‌شود، اما سایر ستاره‌های میامی چطور؟

در حالی که دنیا برای رسیدن کریستیانو رونالدو به یک‌هزارمین گل دوران حرفه‌ای‌اش که در زمان حاضر 971 گل دارد، لحظه‌شماری می‌کند، مسی نیز به این رکورد نزدیک می‌شود. او در 12 بازی این فصل 11 گل زده است و چهار پاس‌گل هم داده است. او در ماه می به اوج خود رسید: در پیروزی 4 بر 3 مقابل اورلاندو سیتی یک گل و یک پاس‌گل ثبت کرد؛ مقابل تورنتو در برد 4 بر 2 نیز همین آمار را داشت و برابر سینسیناتی در پیروزی 5 بر 3، 2 گل و یک پاس‌گل به نام خود ثبت کرد، در بازی دوم، هت‌تریک او نیز از بین رفت و گل سوم لئو بعداً به‌‌عنوان گل‌ به‌ خودی دروازه‌بان ثبت شد.

909 گل؛ این رکورد فعلی اوست، از نظر سرعت کلی، مسی در مدت کمی کمتر از دو سال حضورش در آمریکا، در 102 بازی 89 گل به ثمر رسانده است، اگر مصدومیت جدی‌ پیش نیاید، حدود یک فصل و نیم دیگر طول می‌کشد تا این نقطه عطف را جشن بگیریم.

مسی به‌‌طور شگفت‌انگیزی بهترین گلزن MLS نیست، چون هوگو کوئیپرس، بازیکن 29ساله بلژیکی شیکاگو فایر با یک گل بیشتر بالاتر از او قرار دارد، با این حال، لئو در مجموع گل‌ها و موقعیت‌های ایجادشده (10) پیشتاز است. در بخش دوم، او همراه با رودریگو دی‌پاول که سه گل و چهار پاس‌گل دارد، در صدر قرار دارد. با توجه به حقوق بالای او، این هافبک مطمئناً انتقال موفقی به خارج از کشور داشته است.

اینتر در جدول رده‌بندی کنفرانس شرق دوم است و دو امتیاز از نشویل عقب‌تر قرار دارد اما نشویل یک بازی کمتر انجام داده است. درباره سایر ستاره‌های میامی عملکرد آنها متوسط‌تر بوده است. لوئیس سوارس 9 بازی انجام داده است که در 4 مسابقه به‌‌عنوان بازیکن تعویضی وارد میدان شده و 3 گل و یک پاس‌گل به ثبت رسانده است، به‌نظر می‌رسد این فصل، آخرین فصل حضور این اسطوره 39ساله باشد، هنوز مشخص نیست، شاید، مثل دوست قدیمی‌اش ادینسون کاوانی بخواهد روزهای پایانی فوتبالش را در آمریکای جنوبی بگذراند. سرخیو رگیلون، مدافع چپ پیشین رئال مادرید و تاتنهام به‌‌دلیل مصدومیت فقط 4 بازی انجام داده است.

حالا که صحبت از بازیکنان پیشین تاتنهام شد، باید گفت سون پادشاه پاس‌گل است، لوریس باثبات‌ترین دروازه‌بان است، ورنر، مولر و رویس هم خوب ظاهر شده‌اند.

هوگو لوریس تقریباً دو سال و نیم است که برای لس‌آنجلس بازی می‌کند. سون هیونگ‌مین تابستان گذشته دوباره به هم‌تیمی پیشین خود پیوست و آنها با هم کارهای بزرگی انجام می‌دهند. این دروازه‌بان باتجربه فرانسوی در 39سالگی با 8 کلین‌شیت در 12 بازی همچنان چشمگیر ظاهر می‌شود، طبیعتاً این بهترین رکورد در MLS است. او همچنین از نظر میانگین مهارها در صدر قرار دارد و با نرخ 73.3 درصد در رتبه پنجم ایستاده است، البته آمار او به‌‌شدت تحت‌تأثیر دو شکست قرار گرفته است: باخت 4 بر یک مقابل سن‌خوزه ارث‌کوئیکس و هیوستون دینامو.

سون هم بهترین است اما فقط از نظر پاس‌گل (7)، هرچند این پاس‌ها را نه برای هری کین، بلکه بیشتر برای دنیس بوآنژ، وینگر سابق سنت‌اتین فراهم می‌کند. این بازیکن کره‌ای در پیروزی 6 بر صفر برابر اورلاندو سیتی موفق شد 4 پاس‌گل بدهد! تفاوت را با فصل قبل در نظر بگیرید: 12 گل و 3 پاس‌گل در 13 بازی؛ و حالا صفر گل و 7 پاس‌گل در 11 بازی، این یعنی تغییر از یک گلزن به یک بازی‌ساز. او در خلق موقعیت‌های گل هفتم است و فاصله زیادی هم با مسی ندارد: 8 در برابر 10.

لس‌آنجلس در جدول رده‌بندی کنفرانس غرب پنجم است. آنها فاصله زیادی با صدرنشین دارند اما با اطمینان به پلی‌آف صعود خواهند کرد. از آنجا که به‌‌طور فعال درباره قهرمانان اخیر تاتنهام صحبت می‌کنیم، بیایید ضدقهرمان آنها را نیز برجسته کنیم؛ تیمو ورنر در سال‌های اخیر با مصدومیت دست‌وپنجه نرم کرده است و این فصل هم از این قاعده مستثنی نیست: این مهاجم 30ساله (بله، او فقط 30 سال دارد) تنها در هفت بازی MLS به میدان رفته است، با این حال، او در همین بازی‌ها آمار 4 گل و 3 پاس‌گل را ثبت کرده است و از نظر میانگین گل‌های موردانتظار در هر بازی (1.03 در برابر 1.19 برای مسی) در رتبه سوم قرار دارد.

سن‌خوزه ارث‌کوئیکس به‌شدت غیبت این بازیکن آلمانی را احساس می‌کند: با حضور او، آنها شش بازی را برده و تنها یک بازی را باخته‌اند و تفاضل گلشان 16 بر 5 بوده است؛ بدون او، سه پیروزی، دو تساوی و یک شکست ثبت کرده‌اند،

با این حال، این تیم همچنان صدر جدول رده‌بندی کنفرانس غرب را با ونکوور وایت‌کپسِ توماس مولر شریک است. کانادایی‌ها البته ممکن است یک بازی کمتر انجام داده باشند. درباره مولر باید گفت که او از نظر مجموع گل و پاس‌گل در ونکوور (4 گل و 1 پاس‌گل) در رتبه پنجم تیم قرار دارد. الکساندر اروخین آلمانی به‌دلیل سرماخوردگی دو بازی را از دست داد و در آخرین دیدار تنها شش دقیقه به میدان رفت.

توماس فقط یک مهره ارزشمند در زمین نیست؛ او همچنین فضای مثبتی در تیم ایجاد می‌کند. ویدئویی از او منتشر شد که در تمرین اقدام به ضربه قیچی برگردان کرد و سپس کمرش را گرفت و گفت: «خیلی ترسیدم! خیلی ترسیدم!»، او 36 سال دارد. مولر هنگام تماشای بازی بایرن ـ رئال مادرید با هم‌تیمی‌هایش، آنها را برای تشویق بایرن هیجان‌زده می‌کرد. تنها کسی که نظرش تغییر نکرد، رالف پریسو بود. این اسطوره آلمانی در نخستین فصل حضورش، ونکوور را به قهرمانی کنفرانس غرب و فینال جام MLS رساند، چرا دوباره به‌دنبال چنین دستاورد تاریخی‌ نباشند؟

مارکو رویس محبوب نیز عملکرد خوبی داشته است. او در 13 بازی، چهار گل و چهار پاس‌گل ثبت کرده است، از جمله دو گلی که باعث پیروزی 2 بر 1 مقابل رئال سالت لیک شد. در ماه مارس، این هافبک قرارداد خود را با لس‌آنجلس گلکسی تا پایان سال 2027 تمدید کرد.

او در دسامبر 2024 نخستین قهرمانی خود را به دست آورد، با این حال، فصل بعد حتی به پلی‌آف هم نرسیدند اما در این فصل دوباره در کورس رقابت هستند: کلرادو رپیدز با کسب رتبه نهم حساس که با معیارهای تکمیلی تعیین‌شده بالاتر از گلکسی قرار دارد.

از اخبار مثبت به خبرهای ناراحت‌کننده می‌رسیم؛ لوزانو در ژانویه 2025 پی‌اس‌وی را به‌مقصد سن‌دیگو ترک کرد. او فصل فوق‌العاده‌ای داشت: 11 گل، 10 پاس‌گل در 31 بازی، تیمش به فینال کنفرانس رسید اما در نهایت مغلوب ونکوور شد، با این حال، ثبات در فوتبال همیشگی نیست، یک روز رهبر تیم هستید و به موفقیت می‌رسید؛ روز بعد دیگر به شما نیازی ندارند و تنها کسی که می‌توانید سرزنش کنید، خودتان هستید.

پیش از آغاز فصل جدید MLS، تایلر هیپس، مدیر ورزشی سن‌دیگو اعلام کرد که لوزانو دیگر در برنامه‌های باشگاه جایی ندارد، ظاهراً این تصمیم به حادثه‌ای در ماه اکتبر بازمی‌گردد: ایروینگ در نیمه اول دیدار مقابل هیوستون دینامو تعویض شد و این موضوع باعث تنش در رختکن شد، نام او برای بازی بعدی در فهرست قرار نگرفت، مربی تیم، میکی واراس گفت: ما با وضعیتی روبه‌رو هستیم که در زمان حاضر در داخل باشگاه در حال رسیدگی به آن هستیم.

از آن زمان، ستاره پیشین ناپولی سه بار به‌‌عنوان بازیکن تعویضی وارد میدان شده و از ماه نوامبر تاکنون اصلاً بازی نکرده است، او جدا از تیم تمرین می‌کند، آیا می‌تواند به تیم دیگری برود؟ قطعاً. او همچنان بازیکن بزرگی است و فقط 30 سال دارد، با این حال، با دستمزد 9.3 میلیون دلار چهارمین بازیکن پردرآمد MLS محسوب می‌شود؛ چه‌کسی می‌تواند به‌‌راحتی از چنین درآمدی بگذرد؟ مشکل اینجاست که مکزیک میزبان جام جهانی است و ایروینگ حتی در فهرست اولیه تیم ملی هم حضور ندارد، قرارداد او تا پایان سال 2028 اعتبار دارد؛ آیا این یک رؤیاست؟

در مقابل، جیمز رودریگز 34ساله در فهرست نهایی کلمبیا قرار گرفته است. با وجود اینکه او تنها 194 دقیقه در شش بازی MLS برای مینه‌سوتا یونایتد به میدان رفته و آمار صفر گل و دو پاس‌گل را ثبت کرده، میرانچوک کاپیتان شده و بازیکنی پرتلاش است، اما شاپی گل‌های زیادی به ثمر نمی‌رساند.

از طرف دیگر آتلانتا در حال آسیب دیدن است و ورود جراردو مارتینو، مربی پیشین بارسلونا کمکی به بهبود وضعیت نکرده است، یا بهتر است بگوییم این یک بازگشت است، زیرا این مربی آرژانتینی پیشتر در فصل 2017 هدایت آتلانتا یونایتد را به‌عهده داشت و با این تیم قهرمان پلی‌آف شد. او همچنین فصل عادی 2024 را با اینتر میامی در صدر جدول به پایان رساند.

آتلانتا در 12 بازی تنها سه برد کسب کرده است و در  جدول کنفرانس شرق رتبه پایین جدول را دارد، بله، آنها فقط پنج امتیاز با منطقه مجاز پلی‌آف فاصله دارند اما در کنفرانس شرق تیمی با امتیازی کمتر از 13 پیدا نمی‌کنید. غیبت طولانی‌مدت ستاره آنها، وینگر پیشین نیوکاسل، میگل آلمیرون به‌‌وضوح تأثیرگذار بوده است، در واقع، میرانچوک پس از مصدومیت او کاپیتان شد، با این حال، این بازیکن پاراگوئه‌ای تنها در یکی از هفت بازی خود گلزنی کرده است، هرچند آن یک بازی را با هت‌تریک پاس‌گل (پیروزی 3 بر یک مقابل فیلادلفیا) پشت‌سر گذاشت.

امانوئل لاته‌لاته، مهاجمی که یک سال پیش با رقم 21.2 میلیون یورو از میدلزبورو جذب شد، نیز کمک چندانی نکرده است. او در 45 بازی برای آتلانتا تنها 10 گل به ثمر رسانده است، در حالی که در لیگ دسته‌اول انگلیس در 59 بازی 27 گل زده بود.