چرا اسکی لوکسترین ورزش دنیاست؟
محبوبیت اسکی میان ثروتمندان و چهرههای مشهور از قرن نوزدهم در سنتموریتس سوییس آغاز شد و پس از جنگ جهانی اول، در اروپا گسترش پیدا کرد
اسکی بیش از یک قرن است که فقط روش جابهجایی یا ورزش نبوده، بلکه بهعنوان سبک زندگی شناخته شده است.
به نوشته سیانان، ارنست همینگوی در دهه ۱۹۲۰ در کتاب «جشن بیکران» تصویری رمانتیک از زمستانهای آلپ اتریش ترسیم میکند؛ روزها، او و همسرش بدون تلهکابین از کوه بالا میرفتند و شبها، در کلبههای کوهستانی و میخانههای محلی با نوشیدنی، موسیقی و معاشرت وقت میگذراندند. از همان آغاز، جذابیت اسکی ترکیبی از هیجان سر خوردن در سراشیبی و فعالیتهای پس از اسکی بوده است؛ فرهنگی است که ماجراجویی، معاشرت و سبک شخصی را در بر میگیرد.
این فرهنگ در کتاب عکاسی «پس از اسکی: صحنه، سبک، منو» اثر ارین ایساکوف به تصویر کشیده شده است. در آن تصاویر، اسکیبازان و مهمانیهای کوهستانی همراه چهرههای مشهوری مانند چارلی چاپلین، کلارک گیبل، آدری هپبورن، جین بیرکین، دیوید بویی و هانتر اس. تامپسون دیده میشود. کتاب بیشتر بر مکانهایی تمرکز دارد که حضور در آنها اهمیت دارد، مانند وربیه در سوییس یا جکسون هول در وایومینگ آمریکا، و حتی دستور تهیه نوشیدنیها و خوراکیهای مرتبط با فضای پس از اسکی مانند شکلات داغ، اپیرول اسپریتز، فوندو و ناچوی ویژه را ارائه میکند. تصاویر همچنین اسکیبازانی را نشان میدهد که کنار پیست آفتاب میگیرند یا در کلبهها با لباسهای راحت اما شیک استراحت میکنند.
محبوبیت اسکی میان ثروتمندان و چهرههای مشهور از قرن نوزدهم در سنتموریتس سوییس آغاز شد و پس از جنگ جهانی اول، در اروپا گسترش پیدا کرد. در دهه ۱۹۳۰، آمریکا نیز به این روند پیوست و پس از جنگ جهانی دوم، سربازان آمریکایی که در اروپا اسکی یاد گرفته بودند، به ایجاد پیستهای جدیدی مانند ویل و آسپن در کلرادو کمک کردند.
بخش عمده کتاب به مد اسکی اختصاص دارد. در اوایل قرن بیستم، زنان با دامنهای پشمی بلند اسکی میکردند، اما در دهه ۱۹۲۰ شلوار جای آن را گرفت. پس از جنگ جهانی دوم، پارچههای کشی مصنوعی و لباسهای تنگتر رواج پیدا کرد و طراحان مد مانند امیلیو پوچی، سردبیران مجلات و افراد مشهور به آن توجه کردند. بهمرور ژاکتهای خاص، عینکهای آفتابی و چکمههای خزدار به ظاهر کلاسیک اسکی افزوده شد.
مشخصه دهه ۱۹۸۰ شلوارهای نئون و کاپشنهای پفی و عینکهای آینهای بود. در همین دوره، اسنوبرد شکل گرفت و در دهه ۱۹۹۰، با پیراهنهای چهارخانه، عینکهای بزرگ و شلوارهای گشاد سبک پوشش کوهستانی را تغییر داد. امروزه ترکیبی از سبکهای کلاسیک و مدرن با مواد جدید و سازگار با محیط زیست در پیستها دیده میشود و تنوع ظاهری گستردهای وجود دارد.
فعالیتهای پس از اسکی نیز بخشی مهم از این فرهنگ است. این دورهمیها میتواند در بار، جکوزی یا کلبه برگزار شود و گاه آرام و خانوادگی و گاه پرهیاهو باشد. غذا، نوشیدنی، جمع دوستان و فضای استراحت حتی برای کسانی که اسکی نمیکنند نیز جذابیت دارد و بخش جداییناپذیر تجربه کوهستانی محسوب میشود.
