تحول در سیستم حمل و نقل بزرگ‌ترین معدن سنگ آهن کشور

به گزارش فرتاک نیوز؛ سیدمجتبی تقوی ن‍ژاد، نائب رئیس هیئت مدیره شرکت گهرزمین، بیان کرد که هر تصمیم فنی باید با توجه به ملاحظات اقتصادی و راهبردی اتخاذ شود. او افزود که نحوه جابه‌جایی سنگ و باطله تنها انتخاب بین چند دستگاه نیست و این انتخاب بر قیمت تمام‌شده، مصرف سوخت و دیگر عوامل تاثیرگذار است.

مطالعات نشان می‌دهد که اگر حمل مواد در سال‌های آینده همچنان به سیستم سنتی Truck & Shovel وابسته باشد، در میانه و پایان عمر معدن به ۳۰۰ دستگاه تراک ۱۳۶ تنی با سطح آمادگی ۸۰ درصد نیاز خواهد بود. این تعداد تراک تنها یک عدد در گزارش فنی نیست، بلکه زنجیره‌ای از هزینه‌ها نظیر سرمایه‌گذاری، قطعات یدکی و آلایندگی را در پی دارد.

فناوری IPCC (In-Pit Crushing and Conveying) که به معنای سنگ‌شکنی و انتقال مواد با نوار نقاله از داخل یا نزدیک معدن است، به عنوان یک راهکار نوآورانه برای کاهش این هزینه‌ها به شمار می‌رود. در این سیستم، کامیون تنها بخشی از مسیر را طی می‌کند و مواد معدنی پس از رسیدن به سنگ‌شکن، به نوار نقاله منتقل می‌شود.

این تغییرات برای گهرزمین به ویژه در راستای رسیدن به هدف برداشت ۲۰ میلیون تن سنگ‌آهن در سال اهمیت دارد. طرح IPCC در دو فاز تعریف شده است که فاز نخست آن در حال حاضر در حال اجراست و ظرفیت انتقال ۱۴ هزار تن باطله در ساعت را دارد.

فاز دوم قرار است سنگ‌شکن‌ها را به داخل پیت منتقل کند که این امر باعث کاهش مسیر حرکت کامیون‌ها و ترافیک داخل معدن خواهد شد. همچنین، وابستگی به واردات و نوسانات ارزی نیز با این سیستم کاهش می‌یابد، که این خود به افزایش تاب‌آوری تولید کمک می‌کند.

IPCC می‌تواند به کاهش هزینه حمل، مصرف سوخت و استهلاک تجهیزات منجر شود و در نهایت داستانی از انتخاب بین «ماشین بیشتر» و «بهره‌وری بیشتر» را برای صنعت معدن‌کاری ایران به همراه دارد. این پروژه می‌تواند سرآغاز تحولی در معدن‌کاری کشور باشد و سایر معدن‌کاران را به سمت مدرنیته سوق دهد.