آشنایی با انواع استایل‌ها: از کژوال تا آوانگارد و ویژگی‌های متمایز آن‌ها

 هر استایل ریشه در یک جریان فرهنگی، اجتماعی یا هنری دارد و با انتخاب فرم، رنگ، بافت و جزئیات، هویتی منحصربه‌فرد می‌سازد. در ادامه، با مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین انواع استایل آشنا می‌شویم. با ما همراه باشید.

استایل خیابانی (Street Style)

استایل خیابانی از دل شهر و زندگی روزمره بیرون آمده است؛ جایی که راحتی، خلاقیت و جسارت در کنار هم قرار می‌گیرند. این استایل قانون‌محور نیست و بیش از هر چیز به فردیت توجه دارد. ترکیب آیتم‌های لوکس با لباس‌های ساده، استفاده از کتانی، هودی، کت‌های اورسایز و اکسسوری‌های شاخص از ویژگی‌های آن است. استایل خیابانی آینه‌ی ترندهای زنده و در حال تغییر جامعه محسوب می‌شود.

استایل کژوال (Casual Style)

کژوال یعنی راحت، ساده و بی‌دردسر. این استایل برای زندگی روزمره طراحی شده و تمرکز آن بر کاربردی بودن است. شلوار جین، تی‌شرت، پلیور، کفش‌های راحت و رنگ‌های خنثی پایه‌های اصلی آن را تشکیل می‌دهند. استایل کژوال در عین سادگی، می‌تواند با انتخاب درست جزئیات بسیار شیک و مرتب به نظر برسد.

استایل ورزشی (Sporty / Athleisure)

استایل ورزشی از پوشاک ورزشی الهام گرفته اما محدود به باشگاه نیست. لگینگ، سویشرت، تاپ‌های راحت، کتانی و کاپشن‌های سبک از عناصر اصلی آن هستند. در سال‌های اخیر، این استایل با مفهوم Athleisure وارد زندگی روزمره شده و ترکیب عملکرد، راحتی و مدرن بودن را ارائه می‌دهد.

استایل گرانج (Grunge Style)

گرانج از فرهنگ موسیقی آلترناتیو دهه ۹۰ سرچشمه می‌گیرد. این استایل عمداً نامرتب، لایه‌لایه و بی‌اعتنا به قواعد کلاسیک مد است. پیراهن‌های چهارخانه، شلوارهای جین کهنه، تی‌شرت‌های اورسایز، بوت‌های سنگین و رنگ‌های تیره، عناصر اصلی گرانج هستند. گرانج بیانگر اعتراض، آزادی و فاصله گرفتن از تجمل است.

استایل وینتج (Vintage Style)

وینتج به بازآفرینی استایل‌های گذشته می‌پردازد؛ از دهه‌های ۲۰ تا ۹۰ میلادی. لباس‌های قدیمی یا الهام‌گرفته از آن‌ها با برش‌ها، پارچه‌ها و طرح‌های خاص، هویت این استایل را می‌سازند. وینتج اغلب حس نوستالژی، اصالت و داستان‌‌دار بودن را منتقل می‌کند و توجه ویژه‌ای به جزئیات دارد.

استایل دانشگاهی (Preppy / Academic Style)

استایل دانشگاهی ریشه در پوشش دانشجویان دانشگاه‌های کلاسیک دارد. پیراهن‌های یقه‌دار، پلیورهای یقه‌هفت، دامن‌های کوتاه، کت‌های ساده و کفش‌های کلاسیک، بخش جدانشدنی آن هستند. این استایل مرتب، هوشمندانه و تا حدی رسمی است و حس نظم و وقار را القا می‌کند.

استایل پانک (Punk Style)

پانک یک استایل اعتراضی و ضدساختار است. چرم، زنجیر، سنجاق قفلی، پارچه‌های پاره، رنگ‌های تند و چاپ‌های گرافیکی، عناصر اصلی آن هستند. استایل پانک بیش از آن‌که زیبا باشد، بیانیه‌محور است؛ نوعی اعلام استقلال و مخالفت با هنجارهای غالب.

استایل هیپی (Hippie / Boho Style)

هیپی از جنبش‌های آزادی‌خواه دهه ۶۰ و ۷۰ الهام گرفته است. لباس‌های آزاد، پارچه‌های طبیعی، طرح‌های گل‌دار، گلدوزی‌ها، صندل‌ها و اکسسوری‌های دست‌ساز، ویژگی‌های شاخص آن هستند. این استایل ارتباط نزدیکی با طبیعت، صلح و روحیه‌ی رها دارد.

استایل مینیمال (Minimal Style)

مینیمال بر اصل «کمتر، بیشتر است» استوار است. خطوط ساده، رنگ‌های خنثی، فرم‌های تمیز و حذف جزئیات اضافی، اساس این استایل را تشکیل می‌دهند. استایل مینیمال، شیک، آرام و بی‌زمان است و بیشتر بر کیفیت، تناسب و طراحی تمرکز دارد تا تزئینات.

استایل آوانگارد (Avant-Garde Style)

آوانگارد مرزهای مد را جابه‌جا می‌کند. این استایل جسورانه، هنری و گاه ساختارشکن است. فرم‌های غیرمتعارف، برش‌های نامتقارن، لایه‌سازی پیچیده و ترکیب متریال‌های غیرمنتظره، از ویژگی‌های آن هستند. آوانگارد بیش از آن‌که کاربردی باشد، مفهومی و بیانگر نگاه هنری فرد است.

جمع‌بندی

هر استایل بازتابی از یک نگرش است؛ از سادگی مینیمال تا جسارت آوانگارد، از راحتی کژوال تا اعتراض پانک. شناخت این استایل‌ها کمک می‌کند انتخاب‌های آگاهانه‌تری داشته باشیم و استایلی بسازیم که نه‌تنها مطابق مد، بلکه هماهنگ با شخصیت و زندگی ما باشد.