روابط پاکستان و آمریکا و چالش های پیش روی آنها

نویسنده سرمقاله 'اکسپرس تریبیون' در مقاله خود آورده است: براساس گزارش های منتشر شده دو مقام بلندپایه سیاسی و نظامی آمریکا جیمز ماتیس وزیر دفاع آمریکا و ژنرال جوزف دانفورد رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا هفته آینده به پاکستان سفر می کنند.

پیش از ورود این دو مقام بلندپایه آمریکایی به پاکستان جان نیکلسون فرمانده نیروهای آمریکایی در افغانستان، بیست و هشتم نوامبر گفته که هرچند دونالد ترامپ راهبرد خود را در قبال جنوب آسیا و پاکستان اعلام کرده، تاکنون هیچ تغییری در رویکرد پاکستان در قبال مبارزه با تروریسم مشاهده نکرده است.

مقاله نگار در ادامه می نویسد: آمریکا بارها از پاکستان خواستار پایان حمایت از طالبان افغانستان و دیگر گروه های مسلح که علیه نیروهای آمریکایی و غربی در افغانستان می جنگند شده است.

اما واکنش مقامات سیاسی و نظامی پاکستان در پاسخ به این تهدیدها این بود که آنها به وظایف خود علیه مبارزه با تروریسم عمل کرده اند و دیگر در برابر زیادی خواهی ها سر تسلیم فرود نخواهند آورد.

دولت پاکستان معتقد است مشکلات ارتش و نیروهای آمریکایی در افغانستان ارتباطی با آنها ندارد، زیرا که آنها باید علیه تروریسم به درستی مبارزه کنند و برای موفقیت آن طرح و برنامه ای جامع داشته باشند.

تریبیون به نقل از محمدعلی احسان نوشت: ژنرال متیس اخیرا گفته است که قبل از اینکه دونالد ترامپ گزینه های دیگر را در قبال پاکستان بررسی کند، واشنگتن درنظر دارد تا فرصتی دیگر به اسلام آباد برای مبارزه با تروریسم بدهد.

وی گفت: ما از پاکستان می خواهیم تا برای همیشه به سیاست دوگانه اش در قبال حمایت از برخی گروه های تروریستی پایان دهد و برای خشکاندن ریشه تروریسم در افغانستان با آمریکا همکاری کند.

لحن ضد پاکستانی مقامات آمریکا برای پاکستان که مسیر همکاری با آمریکا در مبارزه با تروریسم را پیموده است بسیار مایوس کننده است.

حال سوال این است که از این به بعد روابط راهبردی پاکستان و آمریکا چه مسیری را طی می کند؟

یقینا روابط راهبردی دو طرف به انتهای خود نرسیده است بلکه دو کشور برای پیمودن آن مسیر جداگانه ای را انتخاب کرده اند که البته سفرهای متقابل مقامات بلندپایه دو کشور و گفت و گوهایی که در آن می شود می تواند این مسیر را واضح تر نشان دهد .

نویسنده در مقاله خود آورده است: چیزی که از هم اکنون مشخص است این است که پاکستان با سیاست ترامپ در قبال این کشور اختلافات اساسی دارد.

ترامپ مدعی است که پاکستان به مرکز ترور و وحشت تبدیل شده است، ولی اسلام آباد آن را رد می کند.

سیاستمداران و ژنرال های پاکستان تصمیم گرفته اند که به مبارزه با تروریسم ادامه دهند اما نه زیر تهدید و ارعاب تحمیل تحریم های اقتصادی و انزوای بین المللی.

سوالی که ذهن را به خود مشغول می کند این است که آیا آمریکا می تواند بدون کمک پاکستان با تروریسم در افغانستان و مرزهای مشترک با پاکستان مقابله کند؟

مقاله نگار معتقد است آمریکا باید بداند که تنها مشکلش غلبه بر گروه های تروریستی در خاک افغانستان نیست بلکه راه حل معضل تروریسم را باید در مرزهای مشترک بین پاکستان و افغانستان جست وجو کرد.

برای غلبه با پدیده تردد تروریست ها در مرزهای طولانی بین دو کشور آمریکا باید با پاکستان وارد مذاکره و فاز همکاری شود.

آمریکا نمی تواند انگشت اتهام را بابت مشکلات و چالش هایی که نیروهایش در افغانستان به آن روبروست، بدون ارائه هیچ دلیل و مدرکی به سوی پاکستان دراز کند.

آمریکا ضمن همکاری با پاکستان برای از بین بردن منبع رشد افراطی گری و تروریسم برای ریشه کنی آن با پاکستان باید همکاری کند.

در مقاله تریبیون آمده است: نباید فراموش کنیم که آمریکا زمانی که بیش از یکصد هزار نیرو در افغانستان داشت نتوانست بر معضل تروریسم غلبه یابد و در آن زمان نیز مرزهای دو کشور پاکستان و افغانستان بسیار ناامن تر از زمانی کنونی بود.

آمریکا باید بداند که مسیر موفقیت در مبارزه با تروریسم را باید از طریق پاکستان جست و جو کرد و آمریکا به جای تهدید باید برای نحوه مبارزه با تروریسم با پاکستان به تعامل بپردازد.

'محمدعلی احسان'مقاله نگار پاکستان در پایان می نویسد:در زمان کنونی تروریست ها با استفاده از پناهگاه های امن در افغانستان به خاک پاکستان نفوذ کرده و پس از انجام اقدام تروریستی به پناهگاهای امن در افغانستان متواری می شوند و بدون تردید برای مقابله با تردد تروریست ها در مرزهای مشترک باید همکاری بین پاکستان و آمریکا در مرزها افزایش یابد و برای جلوگیری از تردد تروریستها در مرزهای 2430 کیلومتری باید مدیریت مرزها وارد فاز اجرایی شود.