تحولات سیاسی در اسرائیل؛ آیا اپوزیسیون میتواند تغییرات واقعی را رقم بزند؟
رقابت برای تغییر دولت در اسرائیل در آستانه انتخابات کنست در حال شدت گرفتن است. تحلیلگران بر این باورند که حتی در صورت تغییر کابینه، سیاستهای رژیم صهیونیستی در قبال فلسطینیان تغییرات بنیادینی نخواهد داشت.
به گزارش فرتاک نیوز؛ انتخابات کنست (پارلمان اسرائیل) قرار است در تاریخ پنجم آبان برگزار شود. این در حالی است که رژیم صهیونیستی با بحرانهای داخلی، ناهماهنگیهای سیاسی و فشارهای بینالمللی ناشی از اقدامات نظامی در غزه و گسترش غیرقانونی شهرکسازیها مواجه است.
براساس جدیدترین نظرسنجیها، حزب لیکود به رهبری بنیامین نتانیاهو با ۲۰ کرسی در رده دوم قرار دارد و حزب «یاشار» به رهبری گادی آیزنکوت با ۲۳ کرسی پیشتاز است. مجموع کرسیهای احزاب مخالف نتانیاهو به ۵۴ و ائتلاف حاکم به ۴۹ کرسی میرسد، که نشاندهنده عدم دستیابی هیچیک از اردوگاهها به اکثریت لازم برای تشکیل دولت است.
احزاب عربی نیز با ۱۳ کرسی در صورت ائتلاف با مخالفان، به ۶۷ کرسی خواهند رسید. با این حال، تحقق این سناریو با موانع جدی روبروست، زیرا برخی رهبران اپوزیسیون با مشارکت احزاب عربی در ائتلافها مخالفند.
این در حالی است که حتی اگر مخالفان موفق به تشکیل کابینه جدید شوند، این پرسش کلیدی برای فلسطینیان باقی میماند: آیا تغییر در رهبری به معنای پایان جنگ غزه و کاهش فشارها در سرزمینهای اشغالی خواهد بود یا صرفاً جابهجایی چهرههای سیاسی است؟
جریانهای اصلی مخالف نتانیاهو، از جمله احزاب مرتبط با یائیر لاپید و گادی آیزنکوت، برای همکاری پس از انتخابات آمادگی خود را اعلام کردهاند. اما اختلافات این جریانها درباره آینده فلسطین و سیاستهای شهرکسازی، چشمانداز تغییرات اساسی را تیره کرده است.
تحلیلگران معتقدند که دو بلوک اصلی سیاسی در اسرائیل در زمینه فلسطین و حفظ ساختار شهرکسازیها شباهتهای زیادی دارند و تغییر کابینه نمیتواند به تغییر بنیادین سیاستها منتهی شود.
برخی رهبران اپوزیسیون همچنان به رویکردهای سختگیرانه در قبال فلسطینیان ادامه میدهند. برای مثال، آیزنکوت با تشکیل کشور مستقل فلسطین مخالف است و از تقویت شهرکها حمایت میکند. در مقابل، نفتالی بنت خواستار سیاستهای سختگیرانهتری در غزه است.
مواضع آویگدور لیبرمن نیز نشان میدهد که او از گسترش شهرکسازی و حفظ کنترل امنیتی رژیم صهیونیستی بر کرانه باختری حمایت میکند.
در نهایت، با وجود احتمال تغییرات محدود در سیاستها، تحلیلگران بر این باورند که تغییر کابینه به معنای تغییر بنیادین سیاستهای رژیم صهیونیستی نخواهد بود.