دوگانگی غرب در مواجهه با جنایات آمریکا در میناب و لامرد

به گزارش فرتاک نیوز؛ به نقل از ، در نشست ۲۱ سپتامبر (۳۰ شهریور) شورای حقوق بشر، نماینده انگلیس از لزوم عدالت و پاسخ‌گویی سخن گفت، اما در مورد آمریکا سکوت کرد. کومار آیر، نماینده این کشور، مستندسازی مستقل نقض حقوق بشر را ضروری عنوان کرد، اما در اشاره به جنایات در میناب، نه تنها به نام آمریکا اشاره نکرد، بلکه مسئولیت آن را نیز نادیده گرفت.

او تنها به این نکته اشاره کرد که غیرنظامیان نباید قربانی «آتش متقابل» شوند و مسئولیت حمله به مدرسه را با ابراز تأسف برای قربانیان پنهان کرد.

این در حالی است که گزارش هیات حقیقت‌یاب به وضوح وجود دلایل معقولی را برای ارتکاب جنایات جنگی از سوی آمریکا نشان می‌دهد. این هیات تأکید کرده که مدرسه «شجره طیبه» هدف قرار گرفته و ویرانی آن نه ناشی از انحراف موشک، بلکه نتیجه حمله‌ای هدفمند بوده است.

با این وجود، در سخنان نماینده انگلیس، نام آمریکا و مسئولیت آن در این حمله نادیده گرفته شد. لندن از ضرورت عدالت برای قربانیان سخن گفت، اما به یافته‌های مربوط به عامل جنایت بی‌اعتنا بود.

اتحادیه اروپا نیز در همین نشست، ادعاهای حقوق بشری علیه ایران را مطرح کرد، اما در مورد قربانیان حملات نظامی آمریکا تنها به ابراز تأسف بسنده کرد و هیچ خواسته‌ای برای پاسخ‌گویی نکرد.

این تفاوت در برخورد با دو گزارش، تبعیض و عدم تعهد به عدالت را در سیاست‌های غرب نمایان می‌سازد. در حالی که در مورد ایران نام کشور، اتهام و اقدام تنبیهی مطرح می‌شود، در مورد آمریکا همدردی با قربانیان به جای مطالبه پاسخ‌گویی قرار می‌گیرد.

گزارش هیات حقیقت‌یاب همچنین به شواهدی اشاره کرده که انکار آمریکا را به چالش می‌کشد. مدرسه شجره طیبه در زمان حمله، محل تحصیل دانش‌آموزان بوده و تعداد جان‌باختگان این حادثه به ۱۵۶ نفر، شامل ۱۲۰ دانش‌آموز و ۲۶ آموزگار زن، می‌رسد.

کارشناسان نظامی نیز موشک‌های استفاده شده را شناسایی کرده و تأکید کردند که این حملات به وضوح جنایات جنگی بودند. این شواهد نشان‌دهنده مسئولیت جدی آمریکا در این حملات است.

در پاسخ اعتبار هیات حقیقت‌یاب را زیر سؤال برد و به سکوت ادامه داد. پنتاگون نیز به تحقیقات داخلی اشاره کرد، اما از پاسخ به سوالات مربوط به این جنایات خودداری کرد.

یافته‌های این هیات، مبنایی برای پیگیری حقوقی این حملات و مطالبه عدالت برای قربانیان است. به رغم عدم عضویت ایران و آمریکا در اساسنامه رم، این امر به معنای مصونیت واشنگتن نیست و دولت‌های اروپایی نیز نمی‌توانند از حقیقت‌یابی در برابر متحد خود چشم‌پوشی کنند.