لیبی به دنبال ۴۰ میلیارد دلار برای احیای صنعت نفت خود

به گزارش فرتاک نیوز؛ به نقل از فایننشال تایمز، رئیس شرکت نفت دولتی لیبی اعلام کرد که این کشور به منظور بازگشت به جمع تولیدکنندگان برتر نفت جهان، به حدود ۴۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری برای توسعه منابع نفت و گاز نیاز دارد.

لیبی که در شمال آفریقا واقع شده و میان دولت‌های رقیب در شرق و غرب تقسیم شده است، بر اساس داده‌های «اداره اطلاعات انرژی» ایالات متحده، بزرگترین ذخایر اثبات شده نفت در قاره آفریقا را داراست. در سال‌های اخیر،‌ تعدادی از شرکت‌های بین‌المللی نفت به دنبال فرصت‌های جدید در این کشور بوده‌اند.

«مسعود سلیمان» رئیس شرکت نفت لیبی توضیح داد که پیشرفت در این زمینه با مشکلاتی نظیر کمبود سرمایه و منابع مالی مواجه شده است. او در گفت‌وگو با فایننشال تایمز بیان کرد: «ما منابع دست نخورده زیادی داریم، اما برای بهره‌برداری از آنها به اعتبارات مالی قابل توجهی بین ۳۰ تا ۴۰ میلیارد دلار نیاز داریم.»

این مقام مسئول همچنین افزود که هدف شرکت ملی نفت لیبی، افزایش تولید نفت به دو میلیون بشکه در روز تا سال ۲۰۳۰ است، در حالی که تولید کنونی کشور ۱.۴ میلیون بشکه در روز است. وی اشاره کرد که بیش از ۶۰ میدان نفت و گاز در لیبی کشف شده، اما هنوز توسعه‌ای در آن‌ها صورت نگرفته است.

شرکت‌های خارجی مانند «اِنی»، «توتال»، «شِورون» و «کونوکوفیلیپس» در لیبی فعال هستند، اما سرمایه‌گذاری‌ها به دلیل بی‌ثباتی سیاسی و نگرانی از فساد، به کندی پیش می‌رود.

اخیراً، یک رشته حملات پهپادی به پالایشگاه نفت «الزاویه» در غرب لیبی آسیب‌هایی وارد کرد. مقامات طرابلس نام گروه‌های مسئول را اعلام نکرده‌اند، اما بخش‌های زیادی از غرب لیبی تحت کنترل شبه‌نظامیان است.

سلیمان گفت که این حملات «در یک محدوده جغرافیایی کوچک از سوی گروهی محدود انجام می‌شود و دولت در حال تلاش برای «خنثی‌کردن» این تهدیدات است. او تأکید کرد که تمام محل‌های سرمایه‌گذاری نفت و گاز «دور از مناطق تنش و تحت تدابیر امنیتی قوی» هستند.

طبق قراردادهای مشارکت در تولید، شرکت دولتی نفت لیبی موظف است سهم خود از هزینه‌های توسعه میادین نفتی را تأمین کند، که این امر پروژه‌ها را در زمان تأخیر اعتبارات دولتی آسیب‌پذیر می‌کند.

سلیمان خاطرنشان کرد که شرکت ملی نفت لیبی در حال بررسی بازگشت به موافقتنامه‌های سبک واگذاری امتیاز است تا سرمایه‌گذاران خارجی بتوانند سهم بیشتری از هزینه‌های اولیه را بر عهده بگیرند.

این مقام همچنین از مشکلات مربوط به فقدان اعتبارات مالی و تأثیر آن بر پروژه‌های توسعه‌ای خبر داد.

شرایط بی‌ثباتی سیاسی در لیبی، جذب سرمایه را دشوارتر کرده است. بسیاری از میادین نفتی و پایانه‌های صادراتی در مناطق تحت کنترل «خلیفه حفتر»، فرمانده مقتدر شرق لیبی، واقع شده‌اند. در حالی که «دولت وحدت ملی» در غرب کشور تحت حمایت گروه‌های مسلح قرار دارد، حفتر و نیروهایش گاهی به فعالیت‌های میدان‌های نفتی و بنادر مانع ایجاد می‌کنند.

یک هیات کارشناسی از سوی سازمان ملل در ماه مارس (اسفند ۱۴۰۴) اعلام کرده که گروه‌های مسلح مرتبط با محافل حکومتی در هر دو سمت شرقی و غربی لیبی قادر به اعمال کنترل بر شرکت ملی نفت هستند.

سلیمان در این باره گفت که همه طرف‌ها در کشور به اهمیت حفظ شرکت ملی نفت به عنوان یک نهاد واحد ملی اذعان دارند، اما این شرکت با فشارهای زیادی روبه‌رو است.

از زمان سقوط قذافی در سال ۲۰۱۱ و مداخلات نظامی غرب، لیبی که کشوری غنی از نفت است، در جستجوی وحدت و ثبات باقی مانده و با قدرت‌های رقیب در شرق و غرب مواجه است. جنگ‌های داخلی و فعالیت گروه‌های مسلح، این کشور را به سمت هرج و مرج و ناامنی سوق داده است و برخی کارشناسان از آن به عنوان یک «دولت شکست‌خورده» یاد می‌کنند.

تحولاتی که از اوایل فوریه ۲۰۱۱ با عنوان «بهار عربی» در لیبی آغاز شد، به سرنگونی حکومت قذافی و دو جنگ داخلی منجر گردید و بی‌ثباتی و ناامنی همچنان ادامه دارد.

این درگیری‌ها تا کنون ده‌ها هزار کشته بر جای گذاشته و زندگی عادی مردم در این کشور را به آرزویی دور تبدیل کرده است.