زبان دیپلماسی یا خشونت؟ پاسخ ایران به بحران منطقه و تنگه هرمز

به گزارش فرتاک نیوز؛ عده‌ای با استناد ناقص و نادرست به معاهده ۱۹۸۲ حقوق دریاها (که ایران عضو آن نیست) می‌گویند باید تنگه هرمز توسط ایران باز شود. در مقابل، برخی نیز حمله ایران به پایگاه‌های نظامی آمریکا در برخی کشورهای منطقه را محکوم می‌کنند و آن را پاسخی به اهداف آمریکایی در منطقه می‌دانند، نه به کشورهای عربی منطقه.

در این یادداشت آمده است که روایت بحران از حدود پنج ماه پیش و همزمان با مذاکرات سیاسی ایران و آمریکا شکل گرفته؛ زمانی که حملات نظامی آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران آغاز شد. گفته می‌شود تنگه هرمز در آن زمان برای همه باز بود و ایران نیز هیچ پایگاه یا هدف آمریکایی در منطقه را هدف قرار نداده بود.

نویسنده تصریح می‌کند آمریکا با مشارکت رژیم اسرائیل در میانه مذاکرات جاری و رو به پیشرفت برای حل اختلافات، تجاوز نظامی همه‌جانبه علیه ایران را آغاز کرد. در مرحله نخست این حمله، ده‌ها مقام و فرمانده عالی نظامی و همچنین شماری از شهروندان غیرنظامی، از جمله ۱۶۸ دانش‌آموز مدرسه ابتدایی شهر میناب، با حملات موشکی ترور شدند.

به گفته این متن، در ادامه دبیر شورای امنیت ملی، رئیس شورای روابط خارجی، تعدادی از دانشمندان هسته‌ای و بسیاری از مقامات سیاسی و امنیتی نیز ترور شدند. همچنین برخی مراکز غیرنظامی شامل دانشگاه‌ها، مدارس، مراکز پژوهشی از جمله انیستیتو پاستور و حتی شماری از بیمارستان‌ها هدف حمله قرار گرفتند و ویران شدند.

بخش دیگری از این یادداشت می‌گوید بسیاری از این حملات از مبدا پایگاه‌های نظامی آمریکا در تعدادی از کشورهای عربی منطقه انجام شد. نویسنده تاکید می‌کند ایران آغازگر جنگ نبوده و در روندهای گذشته دیپلماسی را برای حل‌وفصل اختلافات انتخاب کرده است.

ایران در برابر تجاوز نظامی آمریکا و رژیم اسرائیل، به عنوان اقدام دفاعی راهبردی نامتقارن، چند لایه و مرحله‌ای برای ایجاد بازدارندگی و عقب نشاندن دشمن اتخاذ کرده است. در این روایت، اهداف دشمن شامل «تغییر نظام جمهوری اسلامی»، «نابودی زیرساخت‌های نظامی و غیرنظامی»، «نابودی تاسیسات هسته‌ای»، «نابودی تمدن ایرانی» و «بازگرداندن ایران به عصر حجر» عنوان می‌شود.

نویسنده می‌گوید تنگه هرمز که در محدوده آب‌های سرزمینی ایران و سلطنت عمان قرار دارد، پیش از حملات نظامی علیه ایران باز بود و محدودیتی در کشتیرانی و تجارت دریایی وجود نداشت. همچنین ایران به جای حمله به کشورهای عربی، در یک اقدام دفاعی و بازدارنده به مراکز نظامی و منافع آمریکا در برخی کشورهای واقع در همسایگی و پیرامون خود حمله کرده است.

با وجود اینکه ایران خود را قربانی جنگ تجاوزکارانه می‌داند و خسارات معنوی، مادی و انسانی بسیاری را متحمل شده، طبق این متن به درخواست کشورهای دوست دوباره دیپلماسی را برگزیده است. در همین چارچوب و با میانجیگری پاکستان، مذاکره با دشمن متجاوز به تشدید برخورد و ادامه جنگ ترجیح داده شده و ایران همه کشورهای منطقه و جهان را به حمایت از دیپلماسی فراخوانده است.

در بخش بعدی آمده است آمریکا نه تنها به توافق چارچوب یا بیانیه اسلام آباد عمل نکرده، بلکه تاکنون از هیچ‌یک از اهداف اعلامی قبلی خود علیه ایران نیز رسمی عقب‌نشینی نکرده است. تهدید و تداوم تلاش برای نابودی زیرساخت‌های موشکی و نظامی و هسته‌ای صلح‌آمیز ایران و همچنین تاسیسات مدنی از جمله پل‌ها و پالایشگاه‌ها و نیروگاه‌ها ادامه دارد و حتی تهدید به ترور رهبری جدید جمهوری اسلامی ایران نیز تکرار می‌شود.

نویسنده می‌گوید ایران عامل منطقه‌ای شدن جنگ نبوده و این جنگ توسط آمریکا و رژیم اسرائیل و با استفاده از پایگاه‌های نظامی و موشکی زمینی و دریایی آمریکا در کشورهای منطقه علیه ایران تحمیل شده است. همچنین به نقل از این متن، ترامپ بابت کمک و مشارکت برخی کشورهای منطقه در حملات به ایران چندین بار تشکر کرده و وزیر دفاع آمریکا از ۵ کشور منطقه در همراهی با آمریکا نام برده است.

در ادامه، دبیرکل ناتو نیز طبق این روایت به استفاده آمریکا از فرودگاه‌های اروپایی در انجام صدها پرواز نظامی برای حمله به ایران اعتراف کرده است. بنابراین از نظر نویسنده، این ایران نبوده که جنگ را منطقه‌ای کرده، بلکه ایران در برابر یک جنگ منطقه‌ای قرار گرفته و انتخابی جز دفاع از خود در برابر این جنگ چندجانبه نداشته است.

در پاسخ به پرسش اصلی یادداشت، تاکید می‌شود ایران «آرام شدن» را بر تشدید تنش ترجیح می‌دهد و دیپلماسی را بر جنگ مقدم می‌داند. این گزاره مشروط به تضمین امنیت ایران و تکرار نشدن جنگ، عدم استفاده از تنگه هرمز و خلیج فارس برای تهدید امنیت ملی ایران، و تبدیل نشدن کشورهای منطقه به پایگاه نظامی آمریکا برای حمله نظامی به ایران مطرح شده است.

نویسنده همچنین می‌گوید آمریکا باید دست از تهدید ایران بردارد و به حقوق مسلم و قانونی ایران در تنگه هرمز و حق قطعی ایران در داشتن قدرت دفاع موشکی و نیز فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای احترام بگذارد. به‌علاوه، از مداخلات خود در منطقه علیه امنیت ملی ایران دست بردارد.

در پایان، متن با اشاره به «تمدن ایرانی» مبتنی بر فرهنگ صلح می‌گوید این فرهنگ بر اساس احترام متقابل است و در برابر زورگویان و متجاوزان تسلیم نمی‌شود. برای بازگشت آرامش به منطقه و جلوگیری از تبدیل بحران جاری به بحرانی جهانی، از همه خواسته شده مسئولیت خود را انجام دهند و طرف ناقض حقوق بین‌الملل و شروع‌کننده جنگ غیرقانونی را به سمت دیپلماسی و رعایت حقوق و حاکمیت ملی ایران هدایت و تشویق کنند.