خط قرمز ساپینتو پررنگ شد؛ اعمال قانون علیه دو مدافع ناراضی استقلال
واکنشهای احساسی، حذف از لیست و اختلاف روایتها، رابطه استقلال با رامین رضاییان و ابوالفضل جلالی را به نقطهای رسانده که بازگشت به شرایط عادی، دشوارتر از همیشه به نظر میرسد.
استقلال لیگ را با رامین در سمت راست و جلالی در سمت چپ آغاز کرد؛ ترکیبی باتجربه و امتحانپسداده که امید میرفت امنیت دفاعی تیم را تضمین کند. هر دو بازیکن با یک هدف مشترک وارد فصل شدند: بازی مداوم، حفظ جایگاه و زنده نگه داشتن شانس حضور در تیم ملی در سال منتهی به جام جهانی. اما روند فصل، مسیری کاملاً متفاوت را برای آنها رقم زد.
رقابت نابرابر؛ وقتی اعتماد جای تجربه را گرفت
در حالی که رامین و جلالی تصور میکردند رقابت درونتیمی به پیشرفت آنها منجر خواهد شد، شرایط به سود رقبای کمحاشیهتر پیش رفت. صالح حردانی در جناح راست و حسین گودرزی در سمت چپ، با عملکردی آرام، پیوسته و مطابق با خواستههای کادر فنی، رفتهرفته جای خود را در ترکیب ساپینتو تثبیت کردند. دقایق بازی، اعتماد مربی و تداوم حضور در زمین، همه به نفع آنها رقم خورد و نتیجه روشن بود: سقوط تدریجی رامین و جلالی از ترکیب اصلی به حاشیه.
دربی؛ نقطه انفجار اختلاف
اوج این فاصله در دربی پایتخت نمایان شد. رامین رضاییان، بازیکنی که سابقه گلزنی و قهرمانی با استقلال را در کارنامه دارد، ۹۰ دقیقه کامل روی نیمکت نشست و حتی یک دقیقه هم فرصت بازی پیدا نکرد. پس از بازی، عصبانیت او در تمرین ریکاوری کاملاً مشهود بود؛ واکنشی که با برخورد قاطع ساپینتو همراه شد. سرمربی پرتغالی، رامین را از تمرین کنار گذاشت و از او خواست زمانی بازگردد که از نظر ذهنی آماده باشد و رفتارش الگویی برای بازیکنان جوان تیم شود.
هرچند رامین روز بعد با لبخند و آغوش به تمرین برگشت، اما این آشتی ظاهری دوام چندانی نداشت. حضور کوتاه مقابل خیبر خرمآباد آخرین فرصت او برای تغییر نظر ساپینتو بود؛ فرصتی که ثمری نداشت. از آن پس، نهتنها رامین بلکه ابوالفضل جلالی هم بهتدریج از فهرست مسابقات کنار گذاشته شدند.
حذف کامل؛ نه ترکیب، نه نیمکت
دیدارهای مهمی چون تقابل با المحرق بحرین، گلگهر سیرجان و سپاهان، بدون نام این دو مدافع برگزار شد. نه در ترکیب اصلی بودند و نه حتی روی نیمکت. استقلال بازی میکرد و دو مدافع ملیپوشش تنها نظارهگر بودند؛ وضعیتی که برای بازیکنان در آستانه جام جهانی، چیزی جز زنگ خطر نیست.
دو روایت، یک بنبست
پس از شکست برابر گلگهر، ساپینتو در نشست خبری مدعی شد که رامین رضاییان خواهان جدایی شده است. ادعایی که خیلی زود با واکنش رامین مواجه شد. او روایت متفاوتی ارائه داد و اعلام کرد این سرمربی استقلال بوده که از طریق مدیر برنامههایش پیام داده نیازی به ادامه همکاری ندارد. دو روایت متناقض، اما یک حقیقت مشترک داشتند: رابطهای که به بنبست رسیده بود.
همزمان، هر دو بازیکن نام استقلال را از بیوی اینستاگرام خود حذف کردند؛ اقدامی که در ادبیات فوتبال امروز، معنایی جز اعتراض و نارضایتی ندارد. این اتفاقات، شایعات جدایی را بیش از پیش تقویت کرد.
نگرانی مشترک؛ دیدهنشدن در سال سرنوشتساز
تلخی ماجرا زمانی پررنگتر میشود که به گذشته نزدیک نگاه کنیم. رامین رضاییان و ابوالفضل جلالی، در جام جهانی ۲۰۲۲ مدافعان راست و چپ تیم ملی بودند. حالا اما هر دو نگران آیندهاند؛ سالی که باید بازی کنند، دیده شوند و در رقابت ملی باقی بمانند، با نیمکتنشینی و حذف میگذرد. شنیدهها حاکی از آن است که جلالی نیز همانند رامین، به جدایی فکر میکند.
موضع مدیریت؛ میان حق انسانی و تصمیم فنی
در این میان، علی تاجرنیا رئیس هیئتمدیره استقلال، موضعی محتاطانه اتخاذ کرده است. او ضمن همدلی با بازیکنانی که در آستانه تیم ملی هستند و فرصت بازی به آنها نمیرسد، تأکید کرده که در مسائل فنی، تصمیم نهایی باید از سوی سرمربی اتخاذ شود. مدیریتی که حالا میان حفظ اقتدار فنی و کاهش حاشیهها، به دنبال راه میانه است.
بازار محدود و سناریوهای فشار
شرایط رامین رضاییان از همه پیچیدهتر به نظر میرسد. برخلاف تصور اولیه، گزینههای او در بازار نقلوانتقالات چندان گسترده نیست. حتی برخی گزارشهای کنایهآمیز از احتمال انتقال این دو بازیکن به «استقلال زاهدان» نوشتهاند؛ نه بهعنوان مقصدی واقعی، بلکه بهعنوان نمادی از فشار باشگاه برای جلوگیری از جدایی آسان.
این در حالی است که پنجره نقلوانتقالات زمستانی از ۸ دی آغاز شده و تا ۵ بهمن ادامه دارد؛ بازهای محدود که اگر تکلیف رامین و جلالی در آن مشخص نشود، میتواند این بحران خاموش را به بنبستی جدی و پرهزینه برای هر دو طرف تبدیل کند.
پایان باز؛ جدایی یا بازسازی؟
داستان رامین رضاییان و ابوالفضل جلالی، داستان دو بازیکنی است که استقلال فصل را با آنها آغاز کرد، اما نیمفصل بدون آنها ادامه داد. نه کیفیتشان ناگهان از بین رفته و نه استقلال بینیاز از تجربه شده است. اما فاصلهای که میان احساس بازیکن و تصمیم مربی افتاده، حالا به شکافی جدی تبدیل شده است؛ شکافی که اگر ترمیم نشود، یا به جدایی میانجامد یا به فروپاشی آرام یک رابطه حرفهای.
