تظاهرات اسرائیلی‌ها علیه نتانیاهو؛ وقتی سهم احزاب عربی در کابینه آینده تعیین‌کننده می‌شود
بعد از انتخابات پارلمانی، رقابت اصلی در سرزمین‌های اشغالی فقط «کدام ائتلاف کابینه می‌سازد» نیست؛ پای احزاب عربی هم به میان آمده است. هم‌زمان، مخالفت خیابانی و اختلاف درون اردوگاه مخالفان، مسیر تشکیل دولت تازه را پیچیده‌تر کرده است.
به گزارش فرتاک نیوز؛ هزاران نفر در تل‌آویو و چند شهر دیگر با برگزاری تجمع اعتراضی، علیه مخالفت بنیامین نتانیاهو با مشارکت احزاب عربی در کابینه آینده موضع گرفتند. در این روایت، مسئله از یک اختلاف حزبی فراتر رفته و به یک پرسش درباره وزن واقعی رأی شهروندان عرب در معادلات سیاسی رژیم اسرائیل تبدیل شده است.
چرا مشارکت احزاب عربی این‌قدر سرنوشت‌ساز شده است؟
معترضان می‌گویند وقتی انتخابات، سهمی برای احزاب عربی در کنست ایجاد کرده، کنار گذاشتن آن‌ها از تصمیم‌گیری‌های کابینه جدید می‌تواند به معنای نادیده گرفتن آرای یک بخش از جامعه باشد. از نگاه آن‌ها، همکاری احزاب مخالف با جریان‌های عرب می‌تواند راهی برای ساختن کابینه‌ای باشد که دیگر به نخست‌وزیر کنونی متکی نباشد.
- انتخابات پارلمانی ۲۷ اکتبر برگزار شد و هیچ‌یک از دو جریان اصلی به اکثریت لازم برای تشکیل کابینه نرسیدند.
- طبق نتایج اعلام‌شده، احزاب همسو با نتانیاهو ۵۳ کرسی از ۱۲۰ کرسی را گرفتند؛ احزاب مخالف ۴۸ کرسی و دو جریان سیاسی عرب در مجموع ۱۹ کرسی دارند.
- در همین چارچوب، نقش احزاب عربی «تعیین‌کننده» توصیف می‌شود؛ چون بدون جلب حمایت آن‌ها، ائتلاف‌ها به اکثریت برای کابینه جدید نمی‌رسند.
نتانیاهو چرا همکاری را رد می‌کند و مخالفان چه می‌گویند؟
مخالفت نتانیاهو محور اصلی تنش را شکل می‌دهد؛ او می‌گوید کابینه با مشارکت منصور عباس و احمد طیبی می‌تواند برای اسرائیل «فاجعه‌بار» باشد. در سمت دیگر، مخالفان می‌گویند همین مقاومت، مانعی بر سر راه تشکیل کابینه جایگزین است و اگر مذاکرات ائتلافی طولانی شود، ممکن است موقعیت سیاسی نخست‌وزیر کنونی برای ادامه حضور در قدرت حفظ شود.
آیا اختلاف در اردوگاه مخالفان کابینه بدون نتانیاهو را کند می‌کند؟
با وجود این‌که بخش‌هایی از جریان مخالف بر تشکیل کابینه بدون حضور نتانیاهو تاکید دارند، درباره نحوه همکاری با احزاب عرب اختلاف وجود دارد و همین موضوع، مذاکرات را وارد مرحله پرهزینه‌تری می‌کند. حتی در درون مخالفان هم نگاه‌ها یکسان نیست: برخی چهره‌ها ادامه حضور نتانیاهو را زیر سؤال می‌برند و برخی دیگر درباره شرط‌گذاری برای مشارکت احزاب عرب سخن می‌گویند؛ نتیجه این است که «هم‌زمانی» مخالفان برای رسیدن به یک فرمول مشترک، سخت‌تر شده است.