وقتی قیمت یک اتوبوس تا ۶۰ میلیارد بالا می‌رود، نوسازی چه سرنوشتی پیدا می‌کند؟
اگر بخشی از تصادفات به فرسودگی خودرو و ضعف ایمنی جاده برگردد، خرید ناوگان جدید باید چقدر «عملی» باشد؟ در این روایت، قیمت اتوبوس به حدود ۶۰ میلیارد تومان نزدیک شده و همین ابهام، نوسازی را سخت‌تر می‌کند.
به گزارش فرتاک نیوز؛ بحث اصلی این خبر فقط «خودرو گران شد» نیست؛ پیوندی است میان ایمنی جاده، فرسودگی ناوگان و توان اقتصادیِ کسانی که باید سرمایه‌گذاری کنند.
تصادف فقط تقصیر راننده نیست؛ فرسودگی ناوگان هم اثر دارد؟
در نگاه مطرح‌شده، وقوع حادثه تک‌علتی نیست. رفتار راننده، سرعت غیرمجاز، کیفیت خودرو و وضعیت راه‌ها و نقاط حادثه‌خیز می‌توانند کنار هم نقش داشته باشند. در این چارچوب، وقتی ناوگان فرسوده باشد و ایمنی خودرو و راه‌ها ارتقا پیدا نکند، پیشگیری از حادثه سخت‌تر می‌شود.
- شناسایی و اصلاح نقاط حادثه‌خیز پیش از وقوع حادثه
- ارتقای ایمنی راه‌ها و خودروها، به‌خصوص در خط‌کشی و علائم راهنمایی و رانندگی
- افزایش نظارت بر تخلفات پرخطر و استفاده از سازوکارهای پیشگیرانه
- جدی گرفتن بازدیدهای فنی دوره‌ای و چکاپ خودرو توسط رانندگان و شرکت‌ها
قیمت ۵۰ تا ۶۰ میلیارد برای یک اتوبوس، یعنی نوسازی با چه شرطی ممکن است؟
سنندجی می‌گوید میانگین قیمت به حدود ۶۰ میلیارد تومان رسیده و این یعنی سرمایه‌گذاری وقتی دوام می‌آورد که هزینه خرید از محل درآمد فعالیت قابل جبران باشد. اگر درآمد متناسب با هزینه‌های سرمایه‌گذاری نباشد یا همچنان «قیمت‌گذاری دستوری» وجود داشته باشد، به گفته او ادامه سرمایه‌گذاری در این بخش دشوار می‌شود.
در همین گزارش، به تسهیلات سازمان راهداری برای نوسازی ناوگان هم اشاره شده و گفته می‌شود مصوبات مربوط به واردات اتوبوس نیز می‌تواند زمینه اجرای طرح را فراهم کند.
هدف؛ کاهش تلفات است، نه مقصرسازی؛ کدام مسئولیت‌ها باید شفاف شود؟
جمع‌بندی خبر این است که کاهش تلفات جاده‌ای باید با تقسیم مسئولیت میان دستگاه‌های متولی ایمنی پیش برود. به جای تمرکز صرف بر مقصران، باید مشخص شود هر عامل چه سهمی در مرگ‌ومیرهای جاده‌ای دارد تا اقدام‌ها دقیق‌تر طراحی و پیگیری شوند.