قتل شریک تجاری در تهران؛ اختلاف چند میلیاردی چگونه به جنایتی مرگبار رسید؟
یک اختلاف مالی چند میلیارد تومانی، رابطه دو شریک تجاری را به پروندهای جنایی تبدیل کرد؛ پروندهای که تصاویر دوربینهای مداربسته و لباسهای خونآلود در کشف حقیقت آن نقش داشتند. ماجرای این قتل در یک ساختمان تجاری در محدوده سهروردی تهران رخ داد و تحقیقات پلیسی سرانجام به اعتراف متهم و درخواست قصاص از سوی خانواده مقتول رسید.
دفتر یک شرکت تجاری معمولاً جایی برای مذاکره، امضای قرارداد و حل اختلافهای مالی است؛ اما در این پرونده، همان فضای کاری به صحنه جنایتی تبدیل شد که ریشه آن، بنا بر اظهارات متهم، به اختلافی چند میلیارد تومانی بازمیگشت. ماجرا در شامگاه دهم خرداد ۱۴۰۳ اتفاق افتاد؛ زمانی که تماس یک سرایدار با پلیس، تحقیقات درباره مرگ مدیرعامل یک شرکت واردات و صادرات تجهیزات پزشکی را آغاز کرد.
گزارش فرتاک اقتصادی حاکی است که جسد مرد میانسال در دفتر کارش در محدوده خیابان سهروردی تهران پیدا شد. بررسی اولیه نشان داد او بر اثر اصابت گلوله به دهان جان باخته است. با ورود مأموران و بازپرس ویژه قتل، پرونده وارد مرحلهای شد که در آن جزئیات رفتوآمدها، تصاویر دوربینهای مداربسته و اظهارات افراد مرتبط با مقتول اهمیت پیدا کرد.
تماس نگرانکنندهای که به کشف جسد منجر شد
ماجرا زمانی آشکار شد که همسر مقتول به دلیل بازنگشتن شوهرش به خانه، با سرایدار ساختمان تماس گرفت و نگرانی خود را مطرح کرد. مدتی بعد، شریک تجاری مرد نیز از سرایدار خواست با استفاده از کلید یدکی وارد دفتر شود و وضعیت او را بررسی کند.
سرایدار پس از ورود به دفتر با جسد مدیرعامل روبهرو شد و موضوع را به پلیس اطلاع داد. مأموران پس از حضور در محل، نشانههای اولیه مرگ ناشی از شلیک گلوله را مشاهده کردند و موضوع به بازپرس ویژه قتل دادسرای امور جنایی تهران گزارش شد.
در چنین پروندههایی، نخستین ساعات تحقیقات اهمیت زیادی دارد؛ زیرا بررسی صحنه، ثبت آثار باقیمانده و شناسایی افرادی که پیش از کشف جسد در محل حضور داشتهاند، میتواند مسیر تحقیقات را مشخص کند. در این پرونده نیز توجه مأموران به اختلافات مالی مقتول و شریک تجاریاش، یکی از محورهای مهم بررسی شد.
دوربینهای مداربسته چه سرنخهایی در اختیار پلیس گذاشتند؟
بررسیهای کارآگاهان اداره دهم پلیس آگاهی تهران نشان داد مقتول با شریک تجاری خود اختلاف مالی داشته است. در کنار این موضوع، تصاویر دوربینهای مداربسته نیز سرنخهایی درباره رفتوآمدهای پیش از کشف جسد در اختیار مأموران قرار داد.
طبق گزارش منتشرشده، فردی تلاش کرده بود دوربینها را از کار بیندازد، اما همه تصاویر از بین نرفته بود. در بخشی از تصاویر، شریک تجاری مقتول ساعاتی پیش از کشف جسد از دفتر خارج میشد. همچنین تصاویری از خروج شتابزده همسر این مرد به دست آمد.
این سرنخها بهتنهایی جایگزین بررسیهای قضایی و فنی نبودند، اما در کنار سایر شواهد به پیشرفت تحقیقات کمک کردند. مأموران با دستور بازپرس جنایی، شریک تجاری مقتول و همسر او را بازداشت کردند. در بازرسی از محل سکونت آنها نیز لباسهایی خونآلود با آثار باروت کشف شد؛ یافتهای که در ادامه بررسیهای پرونده اهمیت پیدا کرد.
-
اختلاف مالی میان مقتول و شریک تجاری او یکی از محورهای تحقیقات بود.
-
تصاویر دوربینها، رفتوآمد افراد مرتبط با پرونده را نشان میداد.
-
تلاش برای مختلکردن دوربینها نیز در جریان بررسیها مطرح شد.
-
کشف لباسهای خونآلود با آثار باروت در بازرسی منزل، از دیگر موارد گزارششده در پرونده بود.
اختلاف چند میلیاردی؛ انگیزهای که متهم مطرح کرد
متهم در ابتدا اتهام قتل را نپذیرفت. او در یکی از روایتهای اولیه مدعی شد به دلیل رفتار نامناسب مقتول با همسرش دست به تیراندازی زده است؛ ادعایی که به نوشته فرتاک اقتصادی، بررسیهای پلیسی آن را تأیید نکرد. او سپس روایت دیگری مطرح کرد و مدعی شد هنگام تمیزکردن سلاح، شلیک بهصورت ناخواسته اتفاق افتاده است.
با این حال، گزارش منتشرشده میگوید یافتههای فنی کارآگاهان با این توضیح مطابقت نداشت. متهم در ادامه بازجوییها به قتل عمدی شریک خود اعتراف کرد و گفت از دو روز پیش از حادثه تصمیم به کشتن او گرفته بود.
او درباره روز حادثه اظهار کرد که مقتول سلاح کمری خود را از کشوی میز بیرون آورده و قصد داشته آن را به او نشان دهد؛ سپس مدعی شد سلاح را گرفته و به سوی شریکش شلیک کرده است. این جزئیات، بخشی از اظهارات متهم در جریان تحقیقات است و باید در چارچوب رسیدگی قضایی به پرونده ارزیابی شود.
به گفته متهم، چند میلیارد تومان از شریک خود طلب داشته، اما مدرکی برای اثبات این طلب در اختیار نداشته است. او مدعی شد پیش از حادثه تلاش کرده اختلاف را از راه گفتوگو حل کند، اما پس از ناکامی تصمیم به قتل گرفته است.
از تلاش برای پنهانکردن آثار تا رسیدگی در دادگاه
بخش دیگری از گزارش پرونده به اقداماتی مربوط میشود که متهم ظاهراً برای جلوگیری از شناسایی خود انجام داده بود. طبق اطلاعات منتشرشده، او پیش از جنایت کاغذی روی دوربین قرار داده بود تا تصویرش ثبت نشود، اما خدمتکار ساختمان آن را برداشته بود. همچنین گزارش شده است که پس از قتل، به دوربینها آسیب وارد شد و متهم با تعویض لباس تلاش کرد اثری از خود باقی نگذارد.
این اقدامات، در کنار تصاویر باقیمانده و سایر شواهد، بخشی از روند تحقیقات را تشکیل دادند. گزارش فرتاک اقتصادی همچنین از ابراز پشیمانی متهم در جریان تحقیقات خبر میدهد؛ موضوعی که بهخودیخود جایگزین رسیدگی قضایی به اتهام و ارزیابی مستندات پرونده نیست.
پس از پایان تحقیقات مقدماتی و تکمیل پرونده، کیفرخواست صادر و پرونده برای رسیدگی به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد. خانواده مقتول نیز خواستار قصاص متهم شدهاند و بر اساس گزارش منتشرشده، قرار بود متهم در دادگاه از خود دفاع کند.
این پرونده بار دیگر نشان میدهد اختلافهای مالی پیچیده، بهویژه زمانی که درباره میزان طلب، اسناد و تعهدات طرفین اختلاف وجود دارد، میتواند به بحرانی جدی تبدیل شود. البته هیچ اختلاف مالی، حتی در ابعاد میلیاردی، توجیهی برای خشونت نیست. مسیر قانونی پیگیری مطالبات، ثبت قراردادها، نگهداری اسناد مالی و مراجعه به مراجع قضایی از راههایی است که میتواند امکان رسیدگی به اختلافها را بدون توسل به خشونت فراهم کند.
بر اساس اطلاعات منتشرشده در گزارش منبع، پرونده پس از صدور کیفرخواست به دادگاه ارسال شده بود. برای اطلاع از نتیجه نهایی رسیدگی، صدور حکم یا اجرای آن، باید به گزارشهای رسمی و بهروز مراجع قضایی استناد کرد؛ اطلاعاتی که در گزارش مبنای این مقاله بهطور قطعی ارائه نشده است.