مورینیو در رئال مادرید با مشکلاتی مشابه دوران ژابی آلونسو مواجه شده است. این موضوع نشاندهنده چالشهایی است که همچنان در تیم وجود دارد.
به گزارش فرتاک نیوز؛ در دنیای فوتبال، زمان به تدریج هر فرد را به جایگاه واقعیاش میرساند. این نکته به تدریج در مورد ژابی آلونسو به واقعیت تبدیل میشود؛ هرچند ممکن است برای او دیر شده باشد. ژابی آلونسو بهوضوح در زمان خود گفته بود: «هیچ بازیکنی، نه فده والورده و نه وینیسیوس، هیچوقت به من نگفته در چه پستی بازی کنم.» اکنون رئال مادرید دوباره با مشکلاتی مشابه آنچه در دوران حضور ژابی اتفاق افتاد، روبرو شده است. نیاز به تعیین نقش فده والورده، یافتن خلاقیت در آردا گولر و مدیریت وینیسیوس به موضوعات روز تبدیل شده است. حال این مورینیو است که باید راهحلهایی را پیدا کند که ژابی قبلاً آزمایش کرده و در نهایت به قیمت جایگاه خود تمام شدند.
والورده؛ بهتر دور از دبلپیوت
یکی از چالشهای بزرگ ژابی، یافتن جایگاه مناسب برای هافبک اروگوئهای بود. توانایی والورده در طی کردن مسافتهای زیاد و ورود به محوطه جریمه او را به بازیکنی برجسته تبدیل کرده است؛ اما این چندپستگی میتواند زمانی تبدیل به مشکل شود که بهطور نامناسب از او استفاده شود. فده هرگز تمایلاتش را پنهان نکرد. او در سپتامبر ۲۰۲۵ اعلام کرد: «من برای بازی در دفاع کناری به دنیا نیامدهام.» این اظهارنظر همه چیز را به هم ریخت. ژابی تلاش کرد فضا را آرام کند و گفت: «هیچ بازیکنی، نه فده و نه وینی، هیچوقت به من نگفته در چه پستی بازی کند.» اما تنشها در داخل تیم وجود داشت. مورینیو اکنون قرار گرفتن والورده در دفاع راست را یک راهحل اضطراری توصیف کرده است. جالب اینجاست که رئال در دو بازی اخیر خود با والورده در کناره موفق بوده و هر دو بازی را به پیروزی رسانده است. پیروزی اخیر مقابل رم نیز دوباره مشکلات دبلپیوت شوامنی-والورده را نمایان کرد. کیفیت فده هرگز مسئله نبوده، بلکه یافتن شرایط مناسب برای استفاده از آن کیفیت چالش اصلی است.
گولر؛ تنها پروفایلی که میتواند شکل بازی را تغییر دهد
آردا گولر نیز در این تحلیل نقش مهمی دارد. رئال تعداد زیادی بازیکن با قدرت و دوندگی دارد، اما به بازیکنانی نیاز دارد که بتوانند بازی را مدیریت کنند و پاسهای کلیدی ارائه دهند. گولر با ویژگیهای خاص خود میتواند به این نیاز پاسخ دهد. ژابی در مورد آردا گفته بود: «باید او را به جلو هل بدهیم تا به بازیکنی کلیدی تبدیل شود. به این هدف نزدیک میشود و من برایش خوشحالم.» ورود گولر به بازی مقابل رم، دوباره این ایده را تقویت کرد که کیفیت این تیم فراتر از آن چیزی است که در بسیاری از مسابقات دیده شده است.
وینیسیوس و بهای شایستهسالاری
موضوع حساستر، وینیسیوس است. ژابی به دنبال ایجاد سلسلهمراتبی بود که در آن هیچ بازیکنی بر تصمیمات مربی برتری نداشته باشد. وینیسیوس که به نقش اصلی عادت کرده بود، در یکی از پرتنشترین لحظات، خشمش را در الکلاسیکوی اکتبر ۲۰۲۵ نشان داد و این موضوع به آغاز پایان دوران ژابی تبدیل شد. وینیسیوس بعداً از همتیمیهایش و باشگاه عذرخواهی کرد و ژابی اعلام کرد که موضوع خاتمه یافته است. اما این صحنه یک مشکل داخلی را نمایان کرد: چگونه از یک ستاره خواسته شود بدون آنکه رابطه با او آسیب ببیند. باشگاه نیز در آن زمان به نفع بازیکن عمل کرد. مورینیو اکنون با نسخهای از همان مشکل روبرو است. او به شایستهسالاری تاکید دارد، اما نسبت به محدودیتهایش نیز هشدار میدهد. «شایستهسالاری خطرهایی دارد.» او توضیح میدهد که برخی بازیکنان برای بازگشت به بهترین فرم نیاز به استراتژیهای متفاوت دارند. پیدا کردن تعادل در این موضوع همان چیزی است که ژابی به دنبال آن بود و هر مربی رئال مادرید برای موفقیت باید بر آن تسلط یابد.