توجیه نسل‌کشی در غزه توسط اسرائیل سه سال پس از ۷ اکتبر
نسل‌کشی در غزه با گذشت سه سال از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ همچنان ادامه دارد و رژیم اسرائیل به توجیه این کشتار می‌پردازد. این موضوع نیازمند توجه و بررسی دقیق است.
به گزارش فرتاک نیوز؛ شبکه خبری دیلی استار بنگلادش به نقل از یوسف رمضان، سفیر فلسطین در داکا، به بررسی وضعیت غزه پرداخته است. از اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون، طبق اعلام وزارت بهداشت در غزه، حداقل ۷۴ هزار و ۱۶ فلسطینی جان خود را از دست داده و ۱۷۵ هزار و ۶۸ نفر مجروح شده‌اند.
زنان و کودکان حدود نیمی از تعداد شهدا را تشکیل می‌دهند. از زمان آتش‌بس در اکتبر ۲۰۲۵، یک هزار و ۱۴۵ نفر به شهادت رسیده‌اند. در هر یک از این اعداد، داستان یک انسان و یک خانواده داغدار نهفته است.
طبق گزارش‌ها، حدود ۹۰ درصد از مردم غزه مجبور به ترک خانه‌های خود شده‌اند و ۷۸ درصد از حدود ۲۵۰ هزار ساختمان غزه آسیب دیده یا ویران شده است. بیمارستان‌ها، مدارس و زیرساخت‌های ضروری نیز مورد حمله قرار گرفته‌اند.
پس از ۷ اکتبر، رهبران اسرائیل با تعیین یک چارچوب جدید هدف نابودی زندگی غیرنظامیان غزه را در دستور کار قرار دادند و با محاصره کامل این منطقه، مایحتاج اساسی را قطع کردند.
ممنوعیت مجازات دسته‌جمعی بر اساس کنوانسیون چهارم ژنو به وضوح در این سیاست‌ها نادیده گرفته شده است. دیوان بین‌المللی عدالت در نظر مشورتی خود در سال ۲۰۲۴، حضور اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی را غیرقانونی اعلام کرده و خواستار پایان آن شده است.
رژیم اسرائیل به کشتار غیرنظامیان با مقصر دانستن طرف مقابل توجیه می‌کند، در حالی که قوانین بین‌المللی چنین مجوزی نمی‌دهند. حتی در عملیات‌های نزدیک به غیرنظامیان، باید تمایز بین اهداف نظامی و غیرنظامی رعایت شود.
نکته مهم این است که ادعای حضور غیرنظامیان در مسیر حمله، مسئولیت جلوگیری از کشتار آنها را از بین نمی‌برد. به عنوان مثال، به شهادت رسیدن هند رجب، کودک ۶ ساله‌ای که در خودرویی نشسته بود، سوالات عمیقی را در مورد نحوه برخورد با غیرنظامیان مطرح می‌کند.
دستور تخلیه نیز به عنوان اقدامی برای حفاظت از غیرنظامیان، مردم را به مناطق بدون سرپناه و غذا سوق داد، که در نهایت همان مناطق نیز مورد حمله قرار گرفتند.
جالب توجه است که وقتی اسرائیل غیرنظامیان را «شبه‌نظامی» یا «مرتبط با ترور» توصیف می‌کند، در واقع به دنبال توجیه کشتار آنها است.
تخریب گسترده غزه نشان‌دهنده ابعاد فاجعه است. محققان از اصطلاحاتی مانند "شهرکُشی" و "قوم‌کشی" برای توصیف وضعیت استفاده می‌کنند، که به از دست رفتن فرهنگ و تاریخ ۱۵۰ ساله غزه اشاره دارد.
در دیوان بین‌المللی عدالت، در ژانویه ۲۰۲۴، اسرائیل به جلوگیری از نسل‌کشی و ورود کمک‌ها به غزه ملزم شد. با این حال، رژیم اسرائیل این اتهامات را رد کرده و عملیات خود را ادامه می‌دهد.
توصیف رسانه‌های غربی از فلسطینی‌ها معمولاً به صورت آمار و اعداد است و به ندرت به حقوق انسانی آنها اشاره می‌شود. این رویکرد می‌تواند بر احساس مسئولیت جهانی برای حفاظت از آنها تأثیر بگذارد.
در نوامبر ۲۰۲۳، حدود ۵۰۰ هزار نفر در واشنگتن و دیگر شهرها علیه وضعیت فلسطینی‌ها دست به تظاهرات زدند. دولت‌ها نیز به تدریج به سمت اقداماتی علیه اسرائیل پیش می‌روند.
این اقدامات هرچند دیر و ناکافی هستند، اما نشان‌دهنده نیاز به توجه و اقدام مؤثر برای پایان دادن به این وضعیت فاجعه‌بار است. فلسطینی‌ها همچنان در شرایط بحرانی به سر می‌برند و خواسته‌شان تنها جلب توجه و حمایت جهانی است.