پیروزی حزب ملی‌گرای دودیک در انتخابات بوسنی
حزب ملی‌گرای میلوراد دودیک در انتخابات بوسنی موفق به کسب پیروزی شد. این انتخابات در شرایطی برگزار شد که تنش‌های قومی و اختلافات سیاسی در کشور حاکم بود.
به گزارش فرتاک نیوز؛ میلوراد دودیک، سیاستمدار ملی‌گرای صرب بوسنی، روز یکشنبه (۱۲ مهر) از پیروزی حزب خود در انتخابات بوسنی خبر داد.
این انتخابات تحت تأثیر فشارهای اقتصادی و چشم‌انداز پیوستن بوسنی به اتحادیه اروپا و همچنین تنش‌های قومی برگزار شد؛ تنش‌هایی که از زمان جنگ ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ بوسنی را دچار شکاف کرده است.
دودیک، که نزدیک به روسیه است، بر کارزار انتخاباتی تسلط داشت و با طرح شعارهای جدایی‌طلبانه، به تشدید شکاف‌های قومی دامن زد. این موضوع نگرانی‌ها درباره بازگشت بی‌ثباتی به بوسنی را افزایش داده است.
طبق گزارش آسوشیتدپرس، دودیک که پیش‌تر رئیس جمهوری صرب‌نشین «جمهوری صربسکا» بود، به دلیل سرپیچی از تصمیم‌های فرستاده بین‌المللی ناظر بر توافق صلح سال ۱۹۹۵، از تصدی سمت‌های دولتی منع شده است.
با شمارش نزدیک به ۹۰ درصد آرا، ژلکا تسیویانوویچ، متحد دودیک از حزب راست‌گرای «اتحاد سوسیال‌دموکرات‌های مستقل»، با کسب بیش از ۵۵ درصد آرا موفق به کسب یکی از سه کرسی ریاست‌جمهوری مشترک بوسنی شد و با اختلافی حدود ۳۰ درصد از نزدیک‌ترین رقیب خود پیشی گرفت.
دودیک در یک نشست خبری اعلام کرد که حزبش همچنین «اکثریت قاطع» کرسی‌های مجلس جمهوری صربسکا را در اختیار خواهد گرفت. او پیروزی حزبش را به پیروزی دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۴ و حمایت ولادیمیر پوتین نسبت داد.
وی همچنین تأکید کرد که هیچ‌کس نباید از آنها بخواهد سیاست‌هایشان را تغییر دهند و به راه خود ادامه خواهند داد. دودیک در حالی به پیروزی قاطع اشاره کرد که سال گذشته به یک سال حبس محکوم شد و به مدت ۶ سال از فعالیت سیاسی منع گردید.
این پرونده به دلیل سرپیچی از تصمیم‌های عالی‌ترین فرستاده بین‌المللی ناظر بر روند صلح در بوسنی شکل گرفت. دودیک بارها خواستار جدایی بخش صرب‌نشین بوسنی و پیوستن آن به صربستان شده است، رویکردی که منجر به اعمال تحریم‌های دولت پیشین آمریکا علیه او و نزدیکانش شد.
تهدیدهای جدایی‌طلبانه دودیک نگرانی‌هایی را ایجاد کرده است. جنگ ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ بوسنی زمانی آغاز شد که صرب‌های بوسنی به استقلال کشور از یوگسلاوی سابق معترض شدند و در تلاش برای تشکیل دولت کوچک با هدف الحاق به صربستان بودند. در این جنگ حدود ۱۰۰ هزار نفر کشته و میلیون‌ها نفر آواره شدند.
توافق صلح دیتون که با حمایت آمریکا به امضاء رسید، به جنگ پایان داد و بوسنی را به دو منطقه جمهوری صربسکا و فدراسیون بوسنیایی-کروات تقسیم کرد. این دو منطقه از خودمختاری گسترده‌ای برخوردار شدند، اما برخی نهادهای مشترک از جمله ارتش و عالی‌ترین نهاد قضایی همچنان در سطح کشور باقی ماندند.