فتحعلی اویسی؛ چهار سال پس از رفتن مردی که هم بازیگر بود، هم کارگردان و خواننده

فتحعلی اویسی ۲۵ دی ۱۳۲۴ متولد شد و پس از تحصیل در رشته بازیگری و کارگردانی سینما در دانشگاه ایالتی تگزاس، در سال ۱۳۵۳ به ایران بازگشت و فعالیت هنری خود را دنبال کرد. او فعالیت سینمایی‌اش را با فیلم «قدغن» در سال ۱۳۵۷ آغاز کرد و در طول سال‌های فعالیت خود در آثار متعددی مقابل دوربین رفت.

«ناخدا خورشید»، «سرب»، «هی‌جو»، «بانو»، «جهان‌پهلوان تختی»، «مومیایی ۳» و «کلاهی برای باران» از جمله فیلم‌هایی هستند که اویسی در آنها ایفای نقش کرد. او برای بازی در «ناخدا خورشید» و «سرب» نیز نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شد.

کارگردانی و خوانندگی؛ چهره‌ای فراتر از بازیگری

اویسی تنها به بازیگری محدود نماند و در عرصه کارگردانی نیز فعالیت کرد. او در سال ۱۳۷۱ فیلم «مریم و میتیل» را ساخت و برای این اثر دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه جشنواره فیلم فجر را دریافت کرد.

این هنرمند در موسیقی و خوانندگی نیز فعال بود و قطعه «می‌زند باران به شیشه» از آثار شناخته‌شده او محسوب می‌شود. او همچنین در سال ۱۳۸۶ با گروه موسیقی «آرپژ» در کاخ سعدآباد روی صحنه رفت و بعدها همراه پسرش آلبوم «خانه دل» را منتشر کرد.

فتحعلی اویسی ۱۳ مهر ۱۴۰۰ بر اثر سکته مغزی در بیمارستان لاله تهران درگذشت و یک روز بعد در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. چهار سال پس از درگذشت او، نام و آثارش همچنان بخشی از خاطرات چند نسل از مخاطبان سینما و تلویزیون ایران است.