تولید بدون کارخانه؛ راهی نوین برای بهبود صنعت

به گزارش فرتاک نیوز؛ پیمان سنندجی، رییس انجمن تولید کنندگان بدون کارخانه اتاق بازرگانی استان تهران، در گفت‌وگویی در خصوص تولید بدون کارخانه بیان کرد که این مدل به هیچ عنوان قصد ندارد جایگزین صنعت و کارخانه‌داری شود. به گفته او، در شرایط کنونی، این روش می‌تواند به عنوان یک لایه مکمل برای فعال‌سازی ظرفیت‌های موجود، کاهش سرمایه‌گذاری ثابت و تسریع در ورود محصولات به بازار عمل کند.

سنندجی همچنین به کاهش ۴.۶ درصدی تولید در سه‌ماهه نخست سال ۱۴۰۵ اشاره کرد و گفت که این کاهش مربوط به رشد GDP بدون نفت است. وی افزود که وضعیت صنعت در کشور از تصویر کلی اقتصاد نیز ضعیف‌تر است.

رییس انجمن تولید کنندگان بدون کارخانه در ادامه توضیح داد که در شرایط عادی، برای ورود به تولید، شرکت‌ها معمولاً مسیرهای طولانی شامل خرید زمین، ساخت کارخانه و استخدام نیرو را طی می‌کنند. اما در شرایط فعلی، سرمایه‌گذاری ثابت به یک مانع تبدیل شده است. تولید بدون کارخانه بر اساس همکاری برندها و ظرفیت‌های تولید موجود شکل می‌گیرد و این امکان را می‌دهد که شرکت‌ها بدون نیاز به ساخت کارخانه جدید، محصولات خود را تولید کنند.

او همچنین به اهمیت این موضوع در شرایطی که بسیاری از کارخانه‌ها با ظرفیت کمتری از ظرفیت اسمی خود کار می‌کنند، اشاره کرد و گفت که تولید بدون کارخانه می‌تواند به بهینه‌سازی استفاده از ظرفیت‌های موجود کمک کند. در این راستا، سنندجی تصریح کرد که این مدل نمی‌تواند مشکل کمبود مواد اولیه، برق و گاز را حل کند، اما برای ظرفیت‌هایی که به دلیل کمبود سفارش یا سرمایه در گردش از ظرفیت کامل خود استفاده نمی‌کنند، کارآمد است.

سنندجی در پاسخ به این پرسش که تولید بدون کارخانه چه تأثیری بر بهبود شرایط رکودی دارد، گفت که این مدل می‌تواند به افزایش بهره‌وری از سرمایه موجود، کاهش زمان ورود محصولات و کاهش ریسک برای بنگاه‌های کوچک و متوسط کمک کند. همچنین، وی بر اهمیت تعریف درست از این مدل تأکید کرد و گفت که تولید بدون کارخانه باید به معنای واقعی کلمه به کنترل زنجیره ارزش توسط برندها منجر شود.

او در ادامه به تجربیات جهانی از جمله شرکت‌های Nike و Apple اشاره کرد که تولید خود را به صورت قراردادی انجام می‌دهند و بر این اساس، مالکیت برند و کارخانه به صورت جداگانه می‌تواند وجود داشته باشد. سنندجی افزود که ایران نیز در حال حرکت به سمت رسمیت‌بخشی تولید بدون کارخانه است و مصوبات جدید در این زمینه در حال پیگیری است.

با این حال، او بر این نکته تأکید کرد که برای موفقیت این مدل در ایران، نیاز است که مسائل حقوقی و قراردادها به‌طور شفاف تعریف شوند. سنندجی گفت: «تولید بدون کارخانه باید به ابزاری برای فعال‌سازی ظرفیت‌های موجود تبدیل شود و این مدل نباید صرفاً به صدور یک مجوز جدید تقلیل پیدا کند.»

او همچنین به چالش‌های تأمین مواد اولیه در این مدل اشاره کرد و گفت که باید دسترسی شفاف و قانونی به نهاده‌های تولید برای دارندگان مجوز تولید بدون کارخانه فراهم شود. سنندجی در نهایت بر اهمیت ایجاد یک سامانه ملی ظرفیت تولید تأکید کرد که به شفاف‌سازی و تسهیل در این زمینه کمک کند.