پیشنهاد کانادا برای عضویت وابسته در اتحادیه اروپا: واقعیتها و چالشها
پیشنهاد اروپا به کانادا برای تبدیل شدن به «عضو وابسته» اتحادیه اروپا، پرسشهایی را درباره قابلیت اجرای آن به وجود آورده است. این پیشنهاد میتواند یک مدل اقتصادی جدید باشد.
به گزارش فرتاک نیوز؛ اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، به تازگی به کانادا پیشنهاد داده که میتواند به عضوی وابسته از اتحادیه اروپا تبدیل شود. با این حال، وی توضیحی درباره نحوه اجرایی شدن این «عضویت وابسته» ارائه نکرد.
تارنمای پولیتیکو، این پیشنهاد را بیسابقه توصیف کرده و به پرسش عملی بودن آن پرداخته است. فون در لاین در سخنرانی سالانه خود در سال ۲۰۲۶، با این پیشنهاد، توجه بروکسل و جهان را جلب کرد.
روبرتا متسولا، رئیس پارلمان اروپا و عضو حزب راست میانه، از این ایده استقبال کرده و پیشنهاد داده استرالیا و نیوزیلند نیز میتوانند نامزدهایی برای این نوع عضویت باشند. با این حال، تحقق این پیشنهاد به سادگی ممکن نیست و ممکن است به یک شعار سیاسی تبدیل شود.
نزدیکترین مدل به این نوع عضویت، «منطقه اقتصادی اروپا» است که نروژ، ایسلند و لیختناشتاین در آن مشارکت دارند. این کشورها به بازار واحد اروپا دسترسی دارند.
رسانهها اشاره کردهاند که پیگیری چنین سطح عمیق از روابط با اتحادیه اروپا، حقوق و تعهدات خاصی را برای کشورها به همراه خواهد داشت. این پیشنهاد میتواند به عنوان دعوتی برای طراحی روابط عمیقتر میان اتحادیه اروپا و شرکای قابلاعتماد تلقی شود.
با این حال، فرایند مذاکره برای تحقق این پیشنهاد احتمالاً سالها به طول خواهد انجامید. کشورهای نامزد عضویت، مانند ترکیه، سالهاست که در حال مذاکره هستند بدون اینکه به عضویت نزدیک شوند.
پیشنهاد «عضو وابسته» هنوز هیچگونه جایگاه حقوقی مشخصی ندارد و بیشتر به یک مفهوم سیاسی شباهت دارد. این ایده در دهه گذشته، به ویژه پس از برگزیت و در پی جنگ اوکراین، اهمیت بیشتری یافته است.
منطقه اقتصادی اروپا، شامل ۲۷ کشور اتحادیه اروپا و سه کشور ایسلند، لیختناشتاین و نروژ است و به این کشورها اجازه دسترسی به بازار مشترک را میدهد.
تفاوت این نوع عضویت با توافقنامههای تجاری در این است که اعضا باید به فضای مقرراتی مشترک اتحادیه اروپا پایبند باشند. کشورهای غیرعضو معمولاً مجبورند از مقررات پیروی کنند و در روند تصمیمگیریها نفوذی ندارند.
زمان تحقق این پیشنهاد هنوز مشخص نیست، اما به طور میانگین، کشورها برای پیوستن به اتحادیه اروپا به ۹ سال زمان نیاز دارند. همچنین، کانادا باید هزینههایی را برای دسترسی به بازار ۴۵۰ تا ۵۰۰ میلیون مشتری بپردازد.
در نهایت، کانادا و استرالیا برای تحقق این نوع توافق نیاز به مدلی دارند که با واقعیتهای جغرافیایی و اقتصادی آنها همخوانی داشته باشد. این توافق میتواند شامل دسترسی آزاد به برخی بخشهای بازار باشد و به لحاظ مالی به برنامههای مشترک بپردازد.