خطر ذوب یخچالهای هیمالیا برای امنیت آب ۲ میلیارد نفر در آسیا
ذوب یخچالهای هیمالیا به خطر جدی برای امنیت آب، غذا و انرژی ۲ میلیارد نفر در آسیا تبدیل شده است. این وضعیت بحرانی نیازمند اقدامات فوری است.
به گزارش فرتاک نیوز؛ شرکت «سیستمیک» (Systemiq) همراه با ابتکار عمل کوهستان از مرکز بینالمللی توسعه یکپارچه کوهستان (ICIMOD) و موسسه «جی. بی. پنت» (GB Pant) محیط زیست هیمالیا هند، در یک گزارش مطالعاتی اعلام کردند که یخچالهای طبیعی هیمالیا به علت ذوب سریعتر نسبت به یک دهه گذشته، به نقطه بحرانی نزدیک میشوند. این گزارش به تهدید امنیت آب در منطقه اشاره دارد که با نزدیک شدن به «اوج آب» تا اواسط قرن، نگرانیهای جدی به وجود آورده است.
مفهوم اوج آب بر محدودیتهای رو به رشد در دسترسی و کیفیت منابع آب شیرین تاکید میکند. در این گزارش اشاره شده است که ذوب ناگهانی یخچالهای هیمالیا در مرز نپال و تبت باعث مرگ حداقل ۱۳۰۰ نفر شده و همچنین عقبنشینی و ذوب سریع یخچالها منجر به شکلگیری دریاچههای ناپایدار شده که تنها با دیوارههای سست سنگریزه و یخ مهار شدهاند.
این دریاچهها به عنوان تهدیدی جدی برای میلیونها ساکن درههای پاییندست محسوب میشوند. کارشناسان هشدار میدهند که فاجعه چهارم شهریور (۲۶ آگوست) در نپال، تنها آغاز ماجرا است و با ادامه ذوب یخچالها، کمبود دائمی آب در هند و بخشهای دیگر آسیا گسترش خواهد یافت.
رشتهکوه هیمالیا که به عنوان «برج آب آسیا» شناخته میشود، تأمینکننده آب، غذا و انرژی حدود ۲ میلیارد نفر است. گزارشها نشان میدهند که میزان نابودی یخچالهای طبیعی از ابتدای قرن ۲۰، دو برابر شده است و تقریباً ۱۲ درصد از مساحت یخچالهای هیمالیا بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۰ ذوب شدهاند.
همچنین، یخچالهای طبیعی در حوضههای «گنگ»، «برهماپوترا» و «سند» به ترتیب ۲۱ درصد، ۱۶ درصد و ۶ درصد کاهش یافتهاند. سازمان ملل نیز هشدار داده که یخچالهای طبیعی در رشتهکوههای عرض جغرافیایی پایین و میانی ممکن است ظرف چند دهه به طور کامل ناپدید شوند.
گرمایش جهانی به کاهش بارش برف لازم برای پر کردن یخچالها منجر شده است و بر اساس گزارشها، ماندگاری برف در سالهای ۲۰۲۵-۲۰۲۶، ۲۷.۸ درصد کمتر از میانگین تاریخی بوده و به پایینترین سطح خود در بیش از دو دهه رسیده است.
افزایش دما و ذوب سریع برفها در هیمالیا، مانع از بازسازی یخچالهای طبیعی شده و این منطقه که بیش از ۲۰ درصد از تولید ناخالص داخلی هند را شامل میشود، به یکی از مهمترین زیرساختهای اقتصادی ملی تبدیل شده است. اگرچه این منطقه تنها ۱۸ درصد از خاک هند را تشکیل میدهد، اما تقریباً ۳۵ درصد از بلایای طبیعی این کشور را به خود اختصاص داده است.