گرانی مسکن در بریتانیا تأثیرات عمیقی بر زندگی نسل Z گذاشته است و سن خرید خانه را به ۳۴ سال افزایش داده است.
به گزارش فرتاک نیوز؛ به گزارش فایننشالتایمز، افزایش هزینههای مسکن، دشواریهای ورود به بازار کار و رشد محدود دستمزدها، مشکلات جدی برای جوانان نسل Z در بریتانیا به وجود آورده است. این نسل با چالشهایی از جمله عدم دستیابی به استقلال مالی و خرید خانه مواجه است. در این گزارش تصریح شده که مشکل نسل Z محدود به پایین بودن درآمد نیست؛ فاصله بین درآمد جوانان و هزینههای زندگی مستقل به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
قیمت مسکن؛ مانع بزرگ استقلال جوانان
یکی از بزرگترین مشکلات نسل Z، هزینههای بالای مسکن است. قیمت خانه و اجاره در سالهای اخیر سریعتر از درآمد جوانان افزایش یافته و این موضوع موجب شده که بسیاری از جوانان برای مدت طولانیتری در خانه والدین خود زندگی کنند. تأمین پیشپرداخت خرید خانه برای جوانانی که تازه وارد بازار کار شدهاند، به مراتب سختتر از گذشته است. همچنین، اجارههای بالا بخش زیادی از درآمد ماهانه را صرف میکند و توانایی پسانداز را کاهش میدهد. بر اساس دادههای اداره ثبت املاک انگلستان، متوسط قیمت خانه در بریتانیا از حدود ۵۰ هزار و ۶۷۹ پوند در سال ۱۹۹۵ به تقریباً ۲۸۶ هزار و ۵۹۴ پوند در حال حاضر رسیده است؛ یعنی قیمت متوسط خانه تقریباً ۵.۶ برابر شده است. در کنار این، رشد درآمد در این بازه زمانی با افزایش قیمت مسکن همخوانی نداشته و این فاصله ورود نسل جوان به بازار مالکیت را دشوارتر کرده است.
تغییر در بازار کار
علاوه بر مسکن، ساختار بازار کار نیز برای نسل جدید دچار تغییرات اساسی شده است. جوانانی که به بازار کار وارد میشوند، با رقابت شدید و نااطمینانی شغلی روبهرو هستند و این به معنای عدم امنیت اقتصادی کافی است. در گذشته، داشتن یک شغل تماموقت میتوانست به استقلال مالی و خرید خانه منجر شود؛ اما برای نسل جدید، این مسیر دیگر آسان نیست. مقایسه نسل امروز با نسلهای گذشته نشان میدهد که دستیابی به استقلال اقتصادی زمان بیشتری میطلبد.
افزایش سن خرید نخستین خانه
یکی از نشانههای این تغییر، افزایش سن خرید نخستین خانه است. فایننشالتایمز اعلام کرده که متوسط سن خریداران نخستین خانه به نزدیک ۳۴ سال رسیده است، در حالی که این رقم در سال ۲۰۰۰ حدود ۲۹ سال بود. افزایش قیمتها نسبت به دستمزدها یکی از عوامل اصلی این روند است. به این ترتیب، نسل Z با بازاری مواجه است که قیمتها، بهویژه در حوزه مسکن، فاصله بیشتری با درآمدها دارند.
شکاف نسلی در ثروت
این وضعیت میتواند به تشدید شکاف ثروت میان نسلها منجر شود. نسلهای قبلی که وارد بازار مسکن شدهاند، از افزایش ارزش داراییهای خود بهرهمند شدهاند، در حالی که جوانانی که هنوز صاحب خانه نشدهاند، برای ورود به بازار نیاز به سرمایه اولیه بسیار بیشتری دارند. در نهایت، مشکل نسل Z تنها به دستمزد پایین مربوط نمیشود؛ بلکه ترکیبی از قیمت بالای مسکن، اجارههای سنگین، دشواری در یافتن مشاغل مناسب و هزینههای زندگی، مسیر رسیدن به استقلال مالی را دشوار کرده است. این تحولات میتواند تصمیمات مهم زندگی، مانند تشکیل خانواده و فرزندآوری، را به سنین بالاتر موکول کند. به طور کلی، وضعیت نسل Z در بریتانیا نشان میدهد که افزایش درآمد، بدون دسترسی به مسکن مقرونبهصرفه و امنیت شغلی، لزوماً به معنای افزایش رفاه و استقلال اقتصادی نیست.