//
کد خبر: 587008

بازیکنانی که ناخواسته به هافبک تبدیل شدند؛ از ترنت تا راموس و په په

بازیکنان بزرگی مانند ترنت و راموس در نقش هافبک میانی با چالش‌های زیادی مواجه شده‌اند. اهمیت این پست در تیم‌های بزرگ فوتبال به‌ویژه اسپانیا و بارسلونا به وضوح حس می‌شود.

به گزارش فرتاک نیوز؛ پست هافبک میانی این روزها به یکی از مورد توجه‌ترین نقش‌ها در فوتبال تبدیل شده است. تیم ملی اسپانیا و باشگاه بارسلونا با ستاره‌هایی مانند رودری، توجه‌ها را به این پست جلب کرده‌اند. همچنین تمدید قرارداد کوکه در اتلتیکو مادرید به این بحث دامن زده است.

رئال مادرید نیز با مشکلاتی چون غیبت بازیکنانی مانند کاماوینگا مواجه است و به دنبال بازگشت والورده است. در این میان، مورینیو به دنبال راه‌حل‌های اضطراری بوده و بازیکنانی نظیر برناردو سیلوا و گولر را در این پست امتحان کرده است.

با این حال، نتیجه این آزمایش‌ها نشان داده که هر بازیکنی نمی‌تواند به‌عنوان هافبک میانی عمل کند. بازی در این منطقه نیاز به ویژگی‌های خاصی دارد که همه بازیکنان از آن برخوردار نیستند. تعریف فرهنگستان سلطنتی اسپانیا از هافبک، به‌خوبی چالش‌های این نقش را نشان می‌دهد.

به عنوان مثال، ترنت در آزمونش مقابل اینتر نتوانست عملکرد مطلوبی داشته باشد. او در این بازی نه شوتی به دروازه داشت و نه توانست پاس گل بسازد. آمار او نشان می‌دهد که از ۳۵ لمس توپ، هفت بار مالکیت را از دست داده و دقت پاسش تنها ۸۳ درصد بوده است.

این آزمایش‌ها نشان می‌دهند که بهتر است به هافبک‌های دفاعی طبیعی اعتماد کرد. میگل پورلان، نماینده تیم، می‌تواند درباره چالش‌های این پست دوره‌های آموزشی برگزار کند. توشاک در دهه ۸۰ با قرار دادن یک مدافع راست در مرکز میدان، به این چالش‌ها پی برد.

شوستر نیز به‌خوبی می‌داند تغییر پست به چه معناست و معتقد است هافبک‌های میانی مختص بازیکنان برگزیده هستند. او در این خصوص بیان می‌کند که تغییر از مدافع به هافبک نیاز به زمان و تجربه دارد.

در قرن حاضر، تنها بکام موفق شد به‌موقع خود را در این پست بازتعریف کند. در غیر این صورت، سایر تلاش‌ها عموماً با شکست مواجه شده‌اند. به‌ویژه سرخیو راموس که در نقش هافبک چندان دوام نیاورد.

در نهایت، این بحث همچنان جذاب و چالش‌برانگیز باقی مانده و ممکن است در آینده شاهد آزمایش‌های بیشتری در این زمینه باشیم.