//
کد خبر: 586583

ایران: اتهامات علیه برنامه هسته‌ای سیاسی و غیر فنی هستند

ایران اتهامات اخیر علیه برنامه هسته‌ای خود را غیر فنی و سیاسی دانست. غلامحسین درزی، سفیر ایران در سازمان ملل، در نامه‌ای به رئیس شورای امنیت به این موضوع اشاره کرد.

به گزارش فرتاک نیوز؛ غلامحسین درزی، سفیر و کاردار ایران در سازمان ملل، در نامه‌ای به رئیس شورای امنیت در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶، به اتهامات مطرح‌شده علیه برنامه هسته‌ای کشورش پاسخ داده و بیان کرد که این اتهامات ماهیتی سیاسی دارند و نه فنی. وی همچنین به انقضای قطعنامه ۲۲۳۱ اشاره کرد و اعلام کرد که رسیدگی به موضوع هسته‌ای ایران به پایان رسیده و موضوع عدم اشاعه از دستور کار شورای امنیت حذف شده است.

درزی تصریح کرد: «نشست مربوط به فعالیت کمیته ۱۷۳۷ سوءاستفاده از صلاحیت شورای امنیت است.» وی با تأکید بر موضع مستمر و روشن ایران در این زمینه، خاطرنشان کرد که قطعنامه ۲۲۳۱ در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ منقضی شده و از آن زمان تمامی مفاد و محدودیت‌های مرتبط با موضوع هسته‌ای خاتمه یافته است.

سفیر ایران افزود: «سازوکار بازگشت خودکار تحریم‌ها از سوی کشورهای E۳ هرگز فعال نشد، زیرا آن‌ها به تعهدات خود بر اساس برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ عمل نکرده بودند.» وی همچنین به حملات غیرقانونی ایالات متحده و رژیم اسرائیل به تأسیسات هسته‌ای ایران اشاره کرد و این اقدامات را نقض فاحش حقوق بین‌الملل دانست.

درزی تأکید کرد که اتهامات علیه برنامه هسته‌ای ایران از سال ۱۹۷۰ تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار داشته و هیچ انحرافی در این زمینه گزارش نشده است. او از شورای امنیت خواست که به منشور ملل متحد و حقوق بین‌الملل پایبند باشد و از سیاسی‌سازی نشست‌ها و مراحل شورای امنیت جلوگیری کند.

متن کامل نامه سفیر ایران به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

عالیجناب،

پیرو نشست شورای امنیت که امروز، ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶، ذیل دستور کار «عدم اشاعه» برگزار شد، اینجانب مایلم مراتب زیر را به استحضار جنابعالی برسانم.

جمهوری اسلامی ایران، اتهامات بی‌اساس و تحریف‌های مطرح‌شده از سوی برخی اعضا در این نشست در خصوص برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران را قاطعانه رد می‌کند و مایل است موارد زیر به‌عنوان سوابق شورای امنیت ثبت شود:

۱. نشست مربوط به آنچه «فعالیت کمیته ۱۷۳۷» خوانده می‌شود، سوءاستفاده آشکار از رویه و صلاحیت شورای امنیت است. موضع ایران روشن، مستمر و به‌طور رسمی ثبت‌شده است؛ از جمله در مکاتبات رسمی ایران با دبیرکل و رئیس شورای امنیت. قطعنامه ۲۲۳۱ در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ منقضی شد. از آن تاریخ، تمامی مفاد، اقدامات و محدودیت‌های مرتبط با موضوع هسته‌ای به‌طور دائمی خاتمه یافت؛ شورای امنیت رسیدگی خود به موضوع هسته‌ای ایران را به پایان رساند و موضوع دستور کار «عدم اشاعه» نیز از دستور کار شورا حذف شد. علاوه بر این، سازوکار موسوم به «بازگشت خودکار تحریم‌ها» (Snapback)هرگز از سوی سه کشور اروپایی (E۳) فعال نشد، زیرا آنها از جایگاه حقوقی لازم برای توسل به این سازوکار برخوردار نبودند؛ چراکه به تعهدات خود بر اساس برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت عمل نکرده بودند.

۲. ریشه‌های اصلی وضعیت کنونی، در درجه نخست، در حملات غیرقانونی ایالات متحده و رژیم اسرائیل علیه تاسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز و تحت پادمان ایران نهفته است.

۳. اتهامات مجدد علیه برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران، ماهیتی سیاسی دارند و نه فنی. ایران از سال ۱۹۷۰ عضو متعهد پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) بوده است. برنامه هسته‌ای ایران نیز نزدیک به ۲۵ سال تحت نظارت گسترده آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار داشته است. آژانس هیچ‌گونه انحراف مواد هسته‌ای در ایران را گزارش نکرده است. این سابقه باید به‌صورت عینی و بی‌طرفانه مورد ارزیابی قرار گیرد.

۴. قطعنامه غیراجماعی شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که در ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ به تصویب رسید، ناشی از ملاحظات سیاسی ایالات متحده آمریکا و کشورهای E۳ تصویب شد و فاقد الزامات عینیت و بی‌طرفی می باشد.

۵. نشست‌ها و رویه‌های شورای امنیت نباید برای طرح اتهامات سیاسی یا اثبات‌نشده علیه کشورهای عضو، یا برای فراهم کردن پوشش سیاسی برای اقدامات غیرقانونی، مورد سوءاستفاده قرار گیرد. اقدام صرفاً شکلی و آیینی، به‌خودی‌خود نمی‌تواند به ادعاهای فاقد پشتوانه مشروعیت ببخشد. ریاست شورا در این زمینه مسئولیت ویژه‌ای بر عهده دارد.

موجب امتنان خواهد بود چنانچه دستور فرمایید این نامه به‌عنوان سند رسمی شورای امنیت منتشر و میان اعضای شورا توزیع شود.

لطفاً، عالیجناب، مراتب احترامات فائقه اینجانب را پذیرا باشید.

غلامحسین درزی

سفیر و کاردار