//
کد خبر: 586122

اعلام ارزبری خودروهای ایرانی؛ هایما X7 در صدر لیست

ارزبری خودروهای ایرانی بین ۱۸۰۰ تا ۱۶۵۰۰ دلار متغیر است و هایما X7 بالاترین رقم را به خود اختصاص داده است. این وضعیت نشان‌دهنده وابستگی صنعت خودرو به واردات قطعات است.

به گزارش فرتاک نیوز؛ آمارهای جدید حاکی از آن است که ارزبری خودروهای ایرانی در مدل‌های مختلف، از ۱۸۰۰ دلار برای ساینا GX تا ۱۶۵۰۰ دلار برای هایما X7 متفاوت است. هایما X7 با نیاز ارزی بالا، رکورددار این لیست به شمار می‌آید. بر اساس گزارشی که به تازگی از سوی بازوی کارشناسی مجلس شورای اسلامی منتشر شده، وابستگی ارزی صنعت خودرو به تولید داخلی به وضوح مشهود است. تولید هر خودرو داخلی نیازمند ارز قابل توجهی است که نشان‌دهنده عمق واردات قطعات و تکنولوژی‌های پیشرفته در این صنعت می‌باشد.

ارزبری محصولات سایپا؛ از ساینا تا شاهین پلاس

در محصولات سایپا، ساینا GX با ارزبری حدود ۱۸۰۰ دلار کمترین میزان را به خود اختصاص داده است. پس از آن، کوییک GX با ۱۹۰۰ دلار و اطلس G با ۲۲۰۰ دلار قرار دارند. لازم به ذکر است که شاهین G دستی برای تولید هر دستگاه به حدود ۳۸۰۰ دلار ارز نیاز دارد، در حالی که شاهین پلاس با ۵۰۰۰ دلار ارزبری، بیشترین میزان را در سبد محصولات سایپا دارد.

ایران‌خودرو؛ نیاز ارزی متفاوت در مدل‌های داخلی

در محصولات ایران‌خودرو، رانا پلاس با ۲۰۰۰ دلار کمترین ارزبری را دارد. پژو ۲۰۷ TU3 دستی و سورن پلاس با ۲۲۰۰ دلار در رده بعدی قرار گرفته‌اند. همچنین، تارا دستی حدود ۳۰۰۰ دلار و تارا اتوماتیک ۵۰۰۰ دلار نیاز ارزی دارند. دنا پلاس توربوشارژ اتوماتیک نیز با ۵۰۰۰ دلار ارزبری، به دلیل هزینه‌های وارداتی در این سطح قرار دارد.

هایما و خودروهای مونتاژی؛ پیشتاز ارزبری بالا

در بخش خودروهای مونتاژی، ارقام ارزبری به مراتب بالاتر است. هایما S5 با حدود ۱۱ هزار دلار کمترین و هایما X7 با ۱۶ هزار و ۵۰۰ دلار بیشترین ارزبری را در میان محصولات هایما و همچنین کل خودروهای بررسی شده دارد. این وضعیت به وضوح وابستگی عمیق مدل‌های مونتاژی به قطعات وارداتی را نشان می‌دهد.

چالش اصلی: وابستگی به قطعات وارداتی

این آمارها نشان‌دهنده این واقعیت است که بخش عمده‌ای از نیاز ارزی صنعت خودرو به قطعات و فناوری‌هایی تعلق دارد که تولید داخلی کافی برای آن‌ها وجود ندارد. این وابستگی بالا، خودروسازان داخلی را در برابر نوسانات نرخ ارز و قیمت‌های جهانی آسیب‌پذیر می‌کند و تنها با افزایش عمق داخلی‌سازی در فناوری‌های کلیدی می‌توان به کاهش ارزبری امیدوار بود.