//
کد خبر: 583456

نقش کلیدی سازمان همکاری شانگهای در تقویت جایگاه آسیای مرکزی

سازمان همکاری شانگهای به‌عنوان یک نهاد مهم، جایگاه ژئوپلیتیکی کشورهای آسیای مرکزی را تقویت کرده است. این امر امکان تعامل چندجانبه با قدرت‌های بزرگ را فراهم می‌کند.

به گزارش فرتاک نیوز؛ «شیرعلی رضویان»، کارشناس سیاسی و متخصص در حوزه روابط بین‌الملل و امنیت در آسیای مرکزی، در گفت‌وگو با رسانه‌های محلی در دوشنبه، به نقش محوری سازمان همکاری شانگهای در تحولات منطقه اشاره کرد. به گفته وی، کشورهای آسیای مرکزی با پیوستن به این سازمان، گفتمان «آسیای مرکزی؛ هسته سازمان همکاری شانگهای» را به پیش می‌برند.

رضویان همچنین اظهار داشت که قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان و ازبکستان در تأسیس و توسعه این سازمان نقش کلیدی داشته‌اند. با گسترش سازمان و ایجاد ساختار «سازمان همکاری شانگهای پلاس»، این نهاد به یکی از ارکان معتبر در زمینه‌های سیاسی و اقتصادی تبدیل شده است.

این کارشناس تأکید کرد که سازمان همکاری شانگهای در طول ۲۵ سال فعالیت خود در عرصه‌های سیاسی، اقتصادی، امنیتی، حمل‌ونقل و فرهنگی، نقش خود را برای کشورهای آسیای مرکزی به‌خوبی نمایان کرده است.

رضویان نخستین اولویت کشورهای آسیای مرکزی را مشارکت در روندهای جهانی و حفظ توازن راهبردی دانست. وی افزود که عضویت در این سازمان به کشورهای منطقه اجازه می‌دهد تا در تعیین دستورکار توسعه آینده سهیم باشند و روابط خود را با قدرت‌هایی چون چین، روسیه، هند، پاکستان و ایران تقویت کنند.

وی همچنین به ایجاد «بانک توسعه سازمان همکاری شانگهای» به‌عنوان یک اقدام مهم در راستای تسهیل تأمین مالی پروژه‌های تولیدی و زیرساختی اشاره کرد. به گفته رضویان، این بانک می‌تواند به جذب سرمایه‌گذاری برای زنجیره‌های تولید با ارزش افزوده بالا کمک کند.

در ادامه، رضویان به اهمیت همکاری در زمینه فناوری و هوش مصنوعی اشاره کرد و گفت که کشورهای منطقه از نیروی انسانی جوان و ذخایر معدنی برخوردارند که می‌تواند به توسعه پایدار کمک کند.

وی همچنین بر ضرورت اجرای توافق‌های سازمان همکاری شانگهای در حوزه حمل‌ونقل و ترانزیت تأکید کرد و گفت که زیرساخت‌های حمل‌ونقل چین به کشورهای آسیای مرکزی این امکان را می‌دهد که به بنادر پاکستان دسترسی پیدا کنند و همکاری‌های خود را با هند گسترش دهند.

در جمع‌بندی، رضویان خاطرنشان کرد که عضویت فعال در سازمان همکاری شانگهای، جایگاه کشورهای آسیای مرکزی را در عرصه بین‌الملل تقویت کرده و آنها را به بازیگران مستقل‌تری تبدیل می‌کند.