نقاط ضعف لاستیکهای AT میتواند انتخاب آنها را برای رانندگانی که به دنبال عملکرد بهینه هستند، دشوار کند. شناخت این نقاط ضعف پیش از خرید از اهمیت بالایی برخوردار است.
به گزارش فرتاک نیوز؛ استفاده از لاستیکهای آلترین (All-Terrain) برای رانندگانی که دنبال عملکرد مناسب در جاده و آفرود هستند، ممکن است چالشهایی را به همراه داشته باشد. این نوع تایرها به خاطر قابلیت سازگاری با انواع مسیرها شناخته شدهاند و به عنوان گزینهای محبوب برای خودروهای شاسیبلند و پیکاپها محسوب میشوند. اما لازم است که رانندگان از معایب این لاستیکها آگاه باشند تا انتخاب بهتری داشته باشند.
افزایش سر و صدای جاده روی آسفالت
طراحی آج تهاجمی لاستیکهای AT که برای بهبود چسبندگی در شرایط گل، شن و برف طراحی شده است، منجر به افزایش سر و صدا در جادههای آسفالته میشود. عمق آج و فواصل بین بلوکها، معروف به «نسبت فضای خالی»، عامل اصلی این سر و صدا است که ناشی از تلاطم هوا و لرزش میباشد و حتی با بهبود فناوری نیز قابل حذف نیست.
کاهش بهرهوری سوخت
طراحی آج بزرگتر در لاستیکهای آلترین باعث ایجاد مقاومت بیشتر در برابر حرکت میشود که به افزایش مصرف سوخت منجر میشود. طبق آزمایشهای انجام شده توسط تایر رَک (Tire Rack)، این لاستیکها میتوانند مصرف سوخت را تا ۰٫۷ مایل بر گالن کاهش دهند که معادل ۲۱ گالن سوخت اضافی در سال است. با این حال، مصرف سوخت لاستیکهای AT از تایرهای گِل (Mud-Terrain) کمتر است.
عمر آج کوتاهتر
یکی دیگر از معایب لاستیکهای AT، عمر کوتاه آج آنها است که معمولاً پس از دو یا سه سال استفاده، زودتر از حد انتظار فرسوده میشوند. بلوکهای آج بزرگ و ترکیبات نرمتر برای انعطافپذیری در شرایط ناهموار، باعث سایش سریعتر روی آسفالت میشوند. بررسی گارانتی مسافت پیمودهشده و رتبهبندی سایش آج میتواند در انتخاب مدلهای با دوامتر کمک کند.
کاهش راحتی رانندگی در جاده
راحتی رانندگی یکی از زمینههایی است که لاستیکهای AT در آن ضعف دارند. دیوارههای جانبی سه لایه این تایرها که برای مقاومت در برابر سوراخ شدن و آسیب در مسیرهای ناهموار طراحی شدهاند، سواری را سفتتر کرده و لرزشها را به کابین منتقل میکنند. در حالی که تایرهای جادهای برای جذب ضربات آسفالت طراحی شدهاند، تایرهای آلترین به دلیل سازش در کاربریهای مختلف، راحتی کمتری ارائه میدهند.
محدودیت در آفرودهای بسیار سخت
برخلاف تصور عمومی، لاستیکهای آلترین برای هر نوع مسیر مناسب نیستند و در شرایط آفرود بسیار سخت مانند گل عمیق یا صخرهنوردی شدید با مشکلاتی مواجه میشوند. بلوکهای آج نزدیک به هم در این تایرها، گل را به دام میاندازند و از تخلیه مؤثر آن جلوگیری میکنند که این امر منجر به کاهش چسبندگی میشود. تایرهای گِل (Mud-Terrain) برای چنین شرایطی طراحی شده و توانایی بیشتری در خارج کردن گل دارند.